Yunusa a Cikin Zurfin Teku
Daga cikin kifin Yunusa ya yi addu'a kamar mutumin da ya nutse, ciyawar teku ta naɗe kansa, ƙofofin duniya kuma sun rufe a bayansa, yana gode wa Ubanmu da ya fito da ransa daga rami. Ya ɗauki alkawari zai cika abin da ya wa'adi, kifin kuma ya amayar da shi a kan sandararriyar ƙasa.
2 1Sai Yunusa ya yi addu'a ga Ubanmu daga cikin kifin, ya ce, 2A cikin ƙuncina na yi kira ga Ubana, ya kuwa amsa mini; daga cikin kabari na yi kuka don neman taimako, ka kuwa ji muryata. 3Ka jefa ni cikin zurfi, cikin tsakiyar tekuna, magudanan ruwa kuwa suka kewaye ni; dukan raƙuman ruwanka da igiyoyinka suka mamaye ni. 4Sai na ce, “An kore ni daga gabanka; duk da haka zan sāke dubawa wajen haikalinka mai tsarki.” 5Ruwaye sun rufe ni har bakin mutuwa; zurfi ya kewaye ni; ciyawar teku ta naɗe kaina. 6Na nutse har zuwa gindin duwatsu; ƙasa ta kulle ƙofofinta a bayana har abada. Amma ka ɗaga raina daga rami, ya Ubana. 7Sa'ad da raina yake ƙarewa, na tuna da Ubana, addu'ata kuwa ta hau gare ka, zuwa haikalinka mai tsarki. 8Waɗanda suke riƙe da gumakan banza suna juya wa ƙaunar da za ta iya zama tasu baya. 9Amma zan yi hadaya gare ka da yabon godiya; zan cika kowane alkawarin da na yi. Ceto na Ubanmu ne!
10Sai Ubanmu ya yi magana da kifin, kifin kuwa ya amayar da Yunusa a kan busasshiyar ƙasa.