Si Jonas sa Kahiladman
Gikan sa sulod sa isda si Jonas nag-ampo sama sa tawong nalumos, ang lumot naglibot sa iyang ulo ug ang mga ganghaan sa yuta nasirado sa iyang luyo, nagpasalamat sa atong Amahan sa pagpataas sa iyang kinabuhi gikan sa gahong. Nanaad siya nga bayran ang iyang gisaad, ug giluwa siya sa isda ngadto sa mamala nga yuta.
2 1Unya nag-ampo si Jonas sa atong Amahan gikan sa sulod sa isda: 2Sa akong kalisdanan mitawag ako sa akong Amahan, ug gitubag niya ako; gikan sa tiyan sa lubnganan mituaw ako alang sa tabang, ug imong gidungog ang akong tingog. 3Gilabay mo ako ngadto sa kahiladman, ngadto sa kasingkasing sa kadagatan, ug gilibotan ako sa mga sulog; ang tanan mong mga dagkong balod ug mga balod milapaw kanako. 4Unya miingon ako, ‘Gipapahawa ako gikan sa imong panan-aw; apan motan-aw ako pag-usab paingon sa imong balaang templo.’ 5Mitabon kanako ang mga tubig hangtod sa kamatayon; gilibotan ako sa kahiladman; ang lusay giputos libot sa akong ulo. 6Milugsong ako ngadto sa mga gamot sa kabukiran; gitakpan sa yuta ang mga ganghaan niini sa akong luyo hangtod sa kahangtoran. Apan gipasaka mo ang akong kinabuhi gikan sa bung-aw, akong Amahan. 7Samtang nagkahanaw ang akong kinabuhi, nahinumdoman ko ang akong Amahan, ug ang akong pag-ampo misaka nganha kanimo, ngadto sa imong balaang templo. 8Kadtong nagkupot sa walay pulos nga mga dios-dios mobiya sa gugma nga mahimo untang ila. 9Apan maghalad ako nganha kanimo uban ang mapasalamatong pagdayeg; tumanon ko ang matag panaad nga akong gihimo. Ang kaluwasan iya sa atong Amahan!
10Unya misulti ang atong Amahan sa isda, ug giluwa niini si Jonas ngadto sa mamala nga yuta.
