یونس 2

2 ¹آنگاه یونس از شکم ماهی نزد پدر ما دعا کرد: ²در تنگیِ خود پدرم را خواندم، و او مرا اجابت کرد؛ از شکمِ گور فریادِ کمک برآوردم، و تو صدایم را شنیدی. ³مرا به ژرفا افکندی، به دلِ دریاها، و جریان‌ها گِردِ من چرخیدند؛ همهٔ خیزاب‌ها و موج‌های تو بر من گذشتند. ⁴آنگاه گفتم: «از نظرِ تو رانده شده‌ام؛ اما بار دیگر به‌سوی معبدِ مقدست خواهم نگریست.» ⁵آب‌ها تا سرحدّ مرگ بر من فروبسته شدند؛ ژرفا مرا در بر گرفت؛ علفِ دریا گرداگردِ سرم پیچیده شد. ⁶تا ریشه‌های کوه‌ها فرو رفتم؛ زمین دروازه‌هایش را تا ابد پشتِ سرم بست. اما تو ای پدرم، جانم را از هاویه برآوردی. ⁷چون جانم رو به خاموشی می‌رفت، پدرم را به یاد آوردم، و دعایم نزد تو، به معبدِ مقدست بالا رفت. ⁸آنان که به بت‌های باطل چنگ می‌زنند، از محبتی که می‌توانست از آنِ ایشان باشد روی برمی‌گردانند. ⁹اما من با سپاسِ شکرگزارانه برای تو قربانی خواهم گذرانید؛ هر نذری را که کرده‌ام ادا خواهم کرد. نجات از آنِ پدر ما است!

¹⁰آنگاه پدر ما به ماهی امر فرمود، و آن یونس را بر خشکی قِی کرد.