ڇپيل
ڪتاب

گھرائيءَ ۾ يونس

مڇيءَ جي پيٽ مان يونس ٻڏل ماڻهوءَ وانگر دعا گهري ٿو، سندس مٿي جي چوڌاري سمنڊ جي گاهه ۽ سندس پٺيان زمين جا دروازا بند، ۽ اسان جي پيءُ جو شڪر ادا ڪري ٿو جنهن سندس جان کڏ مان ڪڍي آئي. هو واعدو ڪري ٿو ته جيڪو مَنيو اٿائين سو پورو ڪندو، ۽ مڇي کيس خشڪيءَ تي اڏائي ڇڏي ٿي.

باب 2.

پوءِ يونس مڇيءَ جي پيٽ ۾ اسان جي پيءُ کي دعا ڪئي تہ پنهنجي ڏک ۾ مون منهنجي پيءُ کي سڏيو، ۽ مون کي جواب ڏنائين؛ قبر جي پيٽ مان مون مدد لاءِ دانهن ڪئي، ۽ تو منهنجو آواز ٻڌو. تو مون کي گھرائيءَ ۾، سمنڊن جي دل ۾ اڇلايو، ۽ وهڪرن مون کي گھيري ورتو؛ تنهنجيون سڀ موجون ۽ تنهنجيون لهرون مون مٿان لنگھي ويون. پوءِ مون چيو تہ ’مون کي تنهنجي نظرن کان ڌڪي ڪڍيو ويو آهي؛ تڏهن بہ آءٌ وري تنهنجي پاڪ هيڪل ڏانهن نهاريندس.‘ پاڻي مون تي موت جي حد تائين ڇانئجي ويو؛ گھرائيءَ مون کي گھيري ورتو؛ سمنڊ جا ٻوٽا منهنجي مٿي تي ويڙهجي ويا. آءٌ جبلن جي پاڙن تائين لهي ويس؛ زمين پنهنجا دروازا سدائين لاءِ منهنجي پويان بند ڪري ڇڏيا. پر تو منهنجي جان کي کڏ مان ڪڍي مٿي آندو، اي منهنجا بابا. جڏهن منهنجي جان نڪرندي پئي وئي، تڏهن مون پنهنجي پيءُ کي ياد ڪيو، ۽ منهنجي دعا تو وٽ، تنهنجي پاڪ هيڪل ۾ پهتي. جيڪي بيڪار بتن سان چنبڙيل رهن ٿا، سي انهيءَ پيار کان پري هليا وڃن ٿا جيڪو سندن ٿي سگھي ها. پر آءٌ قرباني پيش ڪندس، تو لاءِ شڪرگذاري جي ساراهه سان؛ جيڪا هر منت مون مڃي آهي سا پوري ڪندس. نجات اسان جي پيءُ جي آهي!

تڏهن اسان جو پيءُ مڇيءَ سان ڳالهايو، ۽ مڇيءَ يونس کي اُلٽي ڪري سڪي زمين تي اڇلي ڇڏيو.