ٻيو موقعو

اسان جي پيءُ جو ڪلام ٻيو ڀيرو اچي ٿو ۽ يونس وڃي ٿو، نينوا ۾ هڪ ڏينهن جو پنڌ ڪري اعلان ڪري ٿو ته چاليهه ڏينهن پوءِ اهو شهر اونڌو ڪيو ويندو. سڄو شهر ايمان آڻي ٿو، بادشاهه تخت ڇڏي porcupine نه، پر ٽاٽ ۽ رک اختيار ڪري ٿو، ۽ انهن کي موٽندي ڏسي خدا انهن کي تباهه نٿو ڪري.

اسان جو پيءُ آيت ۾ ڳالهائي ٿو 2

باب 3.

پوءِ اسان جي پيءُ جو ڪلام يونس وٽ ٻيهر آيو تہ

”اُٿ، انهيءَ وڏي شهر نينوا ڏانهن وڃ ۽ جيڪو پيغام آءٌ تو کي ڏيان ٿو، سو اتي ٻڌاءِ.“

تنهنڪري يونس اُٿي، جيئن اسان جي پيءُ چيو هو تيئن نينوا ڏانهن هليو ويو. نينوا ڏاڍو وڏو شهر هو، جنهن کي پار ڪرڻ ۾ ٽي ڏينهن لڳندا هئا. يونس شهر ۾ هڪ ڏينهن جو پنڌ ڪري، وڏي آواز سان پڪاريائين تہ ”اڃا چاليهه ڏينهن آهن، پوءِ نينوا اونڌو ڪيو ويندو!“ ^a

نينوا جي ماڻهن خدا تي ايمان آندو. روزي جو اعلان ڪيائون ۽ وڏي کان وٺي ننڍي تائين سڀني ٽاٽ پاتو.

جڏهن نينوا جي بادشاهه تائين اها خبر پهتي، تڏهن هو پنهنجي تخت تان اُٿيو، پنهنجو چوغو لاهي، ٽاٽ ۾ ويڙهجي، خاڪ تي ويهي رهيو. بادشاهه ۽ سندس اميرن جي حڪم سان نينوا ۾ اعلان ڪرايائين تہ ڪوبہ ماڻهو يا جانور، ڍور يا رڍ ڪجهه بہ نہ چکن، نہ چرن ۽ نہ پاڻي پيئن. ماڻهو ۽ جانور ٽاٽ ۾ ويڙهيل هجن، ۽ هرڪو پوري زور سان خدا کي سڏي. هرڪو پنهنجي بڇڙي واٽ کان ۽ پنهنجي هٿن جي ظلم کان موٽي اچي. ڪير ڄاڻي؟ ٿي سگهي ٿو تہ خدا موٽي پنهنجو ارادو بدلائي ۽ پنهنجي سخت ڪاوڙ کان موٽي، تہ جيئن اسين تباهه نہ ٿيون.

جڏهن خدا هنن جا ڪم ڏٺا، يعني تہ اهي پنهنجي بڇڙي واٽ کان موٽي آيا هئا، تڏهن جيڪا آفت هنن تي آڻڻ جي ڌمڪي ڏني هئائين، تنهن بابت خدا پنهنجو ارادو بدلايو ۽ اهو نہ ڪيائين.