Dama ta Biyu
Maganar Ubanmu ta zo karo na biyu, Yunusa kuwa ya tafi, ya yi tafiyar yini guda cikin Ninawa yana shelar cewa saura kwana arba'in a birkice ta. Dukan birnin ya gaskata, sarki ya sauka daga kursiyinsa ya sa tsummoki ya zauna cikin toka, Allah kuwa, da ya ga sun juyo, bai hallaka su ba.
3 1Sai maganar Ubanmu ta zo wa Yunana sau na biyu, ta ce,
2“Tashi, tafi Ninawa, babban birnin nan, ka yi shelar saƙon da zan ba ka.”
3Sai Yunana ya tashi ya tafi Ninawa, yadda Ubanmu ya faɗa. Ninawa kuwa babban birni ne mai girma ƙwarai—tafiyar kwana uku a ƙetare ta. 4Yunana ya shiga birnin tafiyar kwana ɗaya, ya yi ihu yana cewa, “Sauran kwana arba'in, sai Ninawa ta birkice!” a a v4 Kalmar “birkice” tana da ma'ana biyu da gangan — tana iya nufin a hallaka ko a juyo, wata gatse da sauran wannan babi ya cika.
5Mutanen Ninawa suka gaskata Allah. Suka yi shelar azumi, suka yafa tsummoki, daga babba har ƙarami.
6Da labarin ya kai ga sarkin Ninawa, sai ya tashi daga kujerar sarautarsa, ya tuɓe rigarsa, ya yafa tsummoki, ya zauna cikin toka. 7Ya ba da umarni a yi shela a Ninawa, bisa dokar sarki da manyan garinsa, cewa, Kada wani mutum ko dabba, garken shanu ko na tumaki, su ɗanɗana kome; kada su yi kiwo ko su sha ruwa. 8Bari mutane da dabbobi su yafa tsummoki, kowa kuma yă yi kuka ga Allah da dukan ƙarfinsa. Bari kowa yă juya daga mugunyar hanyarsa da zaluncin hannuwansa. 9Wa ya sani? Mai yiwuwa ne Allah yă juya yă canja tunaninsa, yă kau da fushinsa mai zafi, domin kada mu hallaka.
10Da Allah ya ga ayyukansu—cewa sun juya daga mugunyar hanyarsu—sai Allah ya canja tunaninsa game da masifar da ya yi barazanar kawowa a kansu, bai kuwa aikata ta ba.