Kalodhangan Kapindho
Pangandikane Rama kita rawuh kaping pindhone lan Yunus mangkat, mlaku sedina mlebu ing Niniwe ngabarake yen patang puluh dina maneh kutha iku bakal dijungkirake. Sakutha kabeh padha pracaya, sang raja ninggal dhampare lan nganggo bagor lan awu, lan nalika mirsani wong-wong mau padha mratobat, Gusti Allah ora nyirnakake.
3 1Banjur pangandikane Rama kita rawuh marang Yunus kaping pindhone, mangkene:
2“Tangia, lungaa menyang Niniwe, kutha gedhe iku, lan undhangna pawarta kang Dakparingake marang kowe.”
3Yunus banjur tangi lan lunga menyang Niniwe, netepi pangandikane Rama kita. Niniwe iku kutha kang gedhe banget, ambane lakon telung dina. 4Yunus lumebu ing kutha mau, lakon sadina, banjur nguwuh-uwuh: “Kurang patang puluh dina maneh, Niniwe bakal kawalik!” a a v4 “Kawalik” sengaja nduweni teges rangkep — bisa ateges karubuhake utawa mbalik mratobat, siji pasemon kang dicethakake dening perangan sabanjure ing bab iki.
5Wong Niniwe padha pracaya marang Gusti Allah. Banjur padha nganakake pasa lan manganggo bagor, wiwit kang gedhe dhewe nganti tekan kang cilik dhewe.
6Bareng pawartane tekan ing ratune Niniwe, ratu mau jumeneng saka dhampare, nyopot jubahe kraton, manganggo bagor, banjur lenggah ing awu. 7Banjur ana undhang-undhang kang kasebar ing Niniwe, miturut dhawuhe ratu lan para panggedhene: Ora ana wong utawa kewan, sapi utawa wedhus, kang kena ngrasakake apa-apa; ora kena nyenggut lan ora kena ngombe banyu. 8Wong lan kewan kabeh kudu manganggo bagor, lan saben wong padha sesambata marang Gusti Allah kanthi sakatoge. Siji-sijine kudu mbalik saka laku ala lan tindak kasar ing tangane. 9Sapa ngerti? Mbok manawa Gusti Allah bakal mbalik lan ngowahi karsane, nyandhet bebendune kang mulad-mulad, satemah kita ora padha katumpes.
10Bareng Gusti Allah mirsa pakartine wong-wong mau—yaiku anggone padha mbalik saka dalane kang ala—Gusti Allah banjur ngowahi karsane tumrap bilai kang wis diancamake marang wong-wong mau, lan ora sida katindakake.