Derfeta Duyemîn
Peyva Bavê me cara duyemîn tê û Yûnis diçe, rojekê di nav Nînewayê de dimeşe ku ragihîne çil roj mane heta ku ew serûbin bibe. Hemû bajar bawer dike, padîşah ji bo xîşê û xweliyê textê xwe dihêle, û gava wan dibîne ku vedigerin, Xwedê wan helak nake.
Bavê me di ayetê de dipeyive 2
3 1Paşê peyva Bavê me cara duyemîn ji Yûnis re hat:
2“Rabe, here Nînewa, wî bajarê mezin, û peyama ku ez didim te ragihîne.”
3Loma Yûnis rabû û çû Nînewa, wek ku Bavê me gotibû. Nînewa bajarekî gelek mezin bû—sê roj digirt ku meriv ji nav wê derbas bibe. 4Yûnis rojekê di bajêr de meşiya û bang kir: “Çil rojên din û Nînewa serûbin dibe!” a a v4 Peyva "serûbin" bi zanetî du aliyan dihewîne — dikare wateya hilweşandin an zivirînê bide, îroniyek ku ya mayî ya vê beşê pêk tîne.
5Gelê Nînewayê bi Xwedê bawer kir. Wan rojî girt û cil û bergên ji xîşê li xwe kirin, ji mezintirîn heta biçûktirîn.
6Gava nûçe gihîşte padîşahê Nînewayê, ew ji textê xwe rabû, kirasê xwe ji xwe kir, bi xîşê xwe nixumand û di nav xweliyê de rûnişt. 7Wî li Nînewayê ev yek da ragihandin, bi fermana padîşah û mezinên wî: Bila ne meriv ne heywan, ne garan ne jî keriyên pez, tu tiştî tam nekin; divê ew neçêrin û av venexwin. 8Bila meriv û heywan bi xîşê bên nixumandin, û bila her kes bi hemû hêza xwe gazî Xwedê bike. Bila her kes ji riya xwe ya xerab û ji zordariya destên xwe vegere. 9Kî dizane? Dibe ku Xwedê vegere û biryara xwe biguherîne, ji hêrsa xwe ya tund vegere, da ku em helak nebin.
10Gava Xwedê kirinên wan dît—ku ew ji riya xwe ya xerab vegeriyan—Xwedê derheqê wê karesata ku wî gef lê xwaribû bîne serê wan de, biryara xwe guherand û ew pêk neanî.
