ଦ୍ଵିତୀୟ ସୁଯୋଗ

ଆମର ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱିତୀୟ ଥର ଆସେ ଏବଂ ଯୂନସ ଯାଆନ୍ତି; ନୀନିବୀ ଭିତରକୁ ଦିନେ ଚାଲି ଯାଇ ସେ ଘୋଷଣା କରନ୍ତି ଯେ ଚାଳିଶ ଦିନ ପରେ ଏହା ଓଲଟାଯିବ। ସମଗ୍ର ନଗର ବିଶ୍ୱାସ କରେ, ରାଜା ସିଂହାସନ ଛାଡ଼ି ଅଖା ଓ ପାଉଁଶ ଧରନ୍ତି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଫେରିବାର ଦେଖି ପରମେଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କୁ ବିନାଶ କରନ୍ତି ନାହିଁ।

ଅଧ୍ୟାୟ 3।

ତତ୍ପରେ ଦ୍ଵିତୀୟ ଥର ପାଇଁ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଯୂନସଙ୍କ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା,

“ଉଠ, ସେହି ବୃହତ୍ ନଗର ନୀନିବୀକୁ ଯାଅ, ଆଉ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭକୁ ଯେଉଁ ବାର୍ତ୍ତା ଦେଉଅଛୁ, ତାହା ଘୋଷଣା କର।”

ତେଣୁ ଯୂନସ ଉଠି ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟାନୁସାରେ ନୀନିବୀକୁ ଗଲେ। ନୀନିବୀ ଏକ ଅତି ବିଶାଳ ନଗର ଥିଲା—ତାହା ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ତିନି ଦିନ ଲାଗୁଥିଲା। ଯୂନସ ନଗର ଭିତରକୁ ଏକ ଦିନର ବାଟ ଯାଇ ଡାକି କହିଲେ, “ଆଉ ଚାଳିଶ ଦିନ, ତାʼପରେ ନୀନିବୀ ଓଲଟାଇ ଦିଆଯିବ!” ^a

ନୀନିବୀର ଲୋକମାନେ ଈଶ୍ଵରଙ୍କଠାରେ ବିଶ୍ଵାସ କଲେ। ସେମାନେ ଏକ ଉପବାସ ଘୋଷଣା କଲେ, ପୁଣି ବଡ଼ଠାରୁ ସାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତେ ଅଖା ପିନ୍ଧିଲେ।

ଯେତେବେଳେ ଏହି ସମ୍ବାଦ ନୀନିବୀର ରାଜାଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିଲା, ସେତେବେଳେ ସେ ଆପଣା ସିଂହାସନରୁ ଉଠି ରାଜବସ୍ତ୍ର କାଢ଼ି ଅଖାରେ ଆପଣାକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କଲେ ଓ ପାଉଁଶ ଉପରେ ବସିଲେ। ପୁଣି ସେ ରାଜା ଓ ତାହାଙ୍କ ଅମାତ୍ୟବର୍ଗଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ନୀନିବୀରେ ଏହା ଘୋଷଣା କରାଇଲେ: କୌଣସି ମନୁଷ୍ୟ କି ପଶୁ, ଗୋରୁ କି ମେଷପଲ କିଛି ଆସ୍ୱାଦନ ନ କରୁ; ସେମାନେ ଚରନ୍ତୁ ନାହିଁ କି ଜଳ ପାନ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ମନୁଷ୍ୟ ଓ ପଶୁ ଅଖାରେ ଆଚ୍ଛାଦିତ ହେଉନ୍ତୁ, ଆଉ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା ସମସ୍ତ ବଳ ସହିତ ଈଶ୍ଵରଙ୍କ ନିକଟରେ ଡାକ ପକାଉନ୍ତୁ। ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଆପଣା କୁପଥରୁ ଓ ଆପଣା ହସ୍ତସ୍ଥିତ ଦୌରାତ୍ମ୍ୟରୁ ଫେରୁନ୍ତୁ। କିଏ ଜାଣେ? ଈଶ୍ଵର ହୁଏତ ଫେରି ଆପଣା ମନ ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବେ, ଆପଣା ପ୍ରଚଣ୍ଡ କ୍ରୋଧରୁ ନିବୃତ୍ତ ହେବେ, ଯେପରି ଆମ୍ଭେମାନେ ବିନଷ୍ଟ ନ ହେଉ।

ଯେତେବେଳେ ଈଶ୍ଵର ସେମାନଙ୍କ କର୍ମ ଦେଖିଲେ—ଯେ ସେମାନେ ଆପଣା କୁପଥରୁ ଫେରିଲେ—ସେତେବେଳେ ଈଶ୍ଵର ସେମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଯେଉଁ ବିପଦ ଘଟାଇବାକୁ ଧମକ ଦେଇଥିଲେ, ସେ ବିଷୟରେ ଆପଣା ମନ ପରିବର୍ତ୍ତନ କଲେ ଓ ତାହା କଲେ ନାହିଁ।