اهو سڏ جنهن کان يونا ڀڄيو
هڪ نبي اسرائيل جي دشمنن کي منادي ڪرڻ جي پيءُ جي سڏ کان ڀڄي ٿو، هڪ وڏي مڇي کيس ڳهي وڃي ٿي، ۽ هو — بيدليءَ سان — سکي ٿو ته اسان جي پيءُ جي رحمدلي سندس پنهنجي رحمدليءَ کان گهڻي وسيع آهي.
اسان جو پيءُ آيت ۾ ڳالهائي ٿو 2
1 1پوءِ اسان جي پيءُ جو ڪلام امتي جي پٽ يونا ڏانهن آيو تہ
2”اُٿ، انهيءَ وڏي شهر نينوا ڏانهن وڃ ۽ ان جي خلاف منادي ڪر، ڇاڪاڻ تہ سندن بڇڙائي مون وٽ مٿي چڙهي آئي آهي.“
3پر يونا اسان جي پيءُ جي حضور کان ڀڄي ترسيس ڏانهن وڃڻ لاءِ نڪتو. هو هيٺ يافا ويو، اتي ترسيس ڏانهن ويندڙ هڪ ٻيڙي لڌائين، ان جو ڀاڙو ڏنائين ۽ اسان جي پيءُ جي حضور کان پري، انهن سان گڏ ترسيس وڃڻ لاءِ ٻيڙيءَ ۾ چڙهي ويو.
4پوءِ اسان جي پيءُ سمنڊ تي هڪ وڏو واءُ اڇلايو، سخت طوفان اٿيو ۽ ٻيڙي ٽٽڻ تي هئي. 5ملاح ڊڄي ويا ۽ هر هڪ پنهنجي معبود کي سڏڻ لڳو. ٻيڙيءَ کي هلڪو ڪرڻ لاءِ ان جو سامان سمنڊ ۾ اڇلايائون. پر يونا ٻيڙيءَ جي هيٺئين حصي ۾ هليو ويو هو ۽ اتي ڳوڙهي ننڊ ۾ سُتل هو. 6ٻيڙيءَ جي ڪپتان اچي چيس تہ ”تون ڪيئن ننڊ ڪري سگهين ٿو؟ اُٿ، پنهنجي معبود کي سڏ! ٿي سگهي ٿو تہ هو اسان تي ڌيان ڏئي ۽ اسين برباد نہ ٿيون.“
7ماڻهن هڪ ٻئي کي چيو تہ ”اچو، قرعو وجهون تہ خبر پوي تہ اسان تي هيءَ آفت ڪنهن سبب آئي آهي.“ تنهن تي هنن قرعو وڌو ۽ قرعو يونا تي پيو. 8کيس چيائون تہ ”اسان کي ٻڌاءِ — تو ئي اسان تي هيءَ آفت آندي آهي — تون ڇا ٿو ڪرين؟ ڪٿان آيو آهين؟ تنهنجو ملڪ ڪهڙو آهي؟ ۽ تون ڪهڙي قوم مان آهين؟“
9هن وراڻيو تہ ”آءٌ عبراني آهيان ۽ اسان جي پيءُ کان ڊڄان ٿو، جيڪو آسمان وارو پيءُ آهي ۽ جنهن سمنڊ ۽ سڪي زمين کي ٺاهيو آهي.“
10تڏهن اهي ماڻهو ڏاڍا ڊنا ۽ چيائونس تہ ”تو هي ڇا ڪيو آهي؟“ ڇاڪاڻ تہ هنن ڄاتو هو تہ هو اسان جي پيءُ جي حضور کان ڀڄي رهيو آهي، ڇو تہ هن پاڻ کين ٻڌايو هو.
11پوءِ کانئس پڇيائون تہ ”اسان لاءِ سمنڊ ٿڌو ٿئي تنهن لاءِ اسين تو سان ڇا ڪريون؟“ — ڇاڪاڻ تہ سمنڊ وڌيڪ کان وڌيڪ طوفاني ٿيندو پئي ويو.
12هن کين چيو تہ ”مون کي کڻي سمنڊ ۾ اڇلايو تہ سمنڊ اوهان لاءِ ٿڌو ٿي ويندو. مون کي خبر آهي تہ هي وڏو طوفان منهنجي ڪري اوهان تي آيو آهي.“
13تڏهن بہ ماڻهن ڪناري تائين پهچڻ لاءِ زور سان چپا هنيا، پر پهچي نہ سگهيا، ڇاڪاڻ تہ سمنڊ سندن خلاف وڌيڪ کان وڌيڪ بي قابو ٿيندو پئي ويو. 14تنهنڪري هنن اسان جي پيءُ کي رڙ ڪري چيو تہ ”اي خدا، منٿ ٿا ڪريون، هن ماڻهوءَ جي جان وٺڻ ڪري اسان کي نہ مار. اسان کي بيگناهه رت جو ڏوهاري نہ ٺهراءِ، ڇاڪاڻ تہ تو جيئن وڻيو تيئن ڪيو آهي.“ 15پوءِ يونا کي کڻي سمنڊ ۾ اڇلائي ڇڏيائون، تڏهن ڪاوڙيل سمنڊ ٿڌو ٿي ويو. 16تڏهن انهن ماڻهن اسان جي پيءُ جو ڏاڍو خوف کاڌو، اسان جي پيءُ لاءِ قرباني ڏنائون ۽ نذر مڃيائون.
17پوءِ اسان جي پيءُ هڪ وڏي مڇيءَ کي مقرر ڪيو تہ يونا کي نگلي ڇڏي، ۽ يونا ٽي ڏينهن ۽ ٽي راتيون مڇيءَ جي پيٽ ۾ رهيو.