ڇپيل
ڪتاب

اهو سڏ جنهن کان يونا ڀڄيو

هڪ نبي اسرائيل جي دشمنن کي منادي ڪرڻ جي پيءُ جي سڏ کان ڀڄي ٿو، هڪ وڏي مڇي کيس ڳهي وڃي ٿي، ۽ هو — بيدليءَ سان — سکي ٿو ته اسان جي پيءُ جي رحمدلي سندس پنهنجي رحمدليءَ کان گهڻي وسيع آهي.

اسان جو پيءُ آيت ۾ ڳالهائي ٿو 2

باب 1.

پوءِ اسان جي پيءُ جو ڪلام امتي جي پٽ يونا ڏانهن آيو تہ

”اُٿ، انهيءَ وڏي شهر نينوا ڏانهن وڃ ۽ ان جي خلاف منادي ڪر، ڇاڪاڻ تہ سندن بڇڙائي مون وٽ مٿي چڙهي آئي آهي.“

پر يونا اسان جي پيءُ جي حضور کان ڀڄي ترسيس ڏانهن وڃڻ لاءِ نڪتو. هو هيٺ يافا ويو، اتي ترسيس ڏانهن ويندڙ هڪ ٻيڙي لڌائين، ان جو ڀاڙو ڏنائين ۽ اسان جي پيءُ جي حضور کان پري، انهن سان گڏ ترسيس وڃڻ لاءِ ٻيڙيءَ ۾ چڙهي ويو.

پوءِ اسان جي پيءُ سمنڊ تي هڪ وڏو واءُ اڇلايو، سخت طوفان اٿيو ۽ ٻيڙي ٽٽڻ تي هئي. ملاح ڊڄي ويا ۽ هر هڪ پنهنجي معبود کي سڏڻ لڳو. ٻيڙيءَ کي هلڪو ڪرڻ لاءِ ان جو سامان سمنڊ ۾ اڇلايائون. پر يونا ٻيڙيءَ جي هيٺئين حصي ۾ هليو ويو هو ۽ اتي ڳوڙهي ننڊ ۾ سُتل هو. ٻيڙيءَ جي ڪپتان اچي چيس تہ ”تون ڪيئن ننڊ ڪري سگهين ٿو؟ اُٿ، پنهنجي معبود کي سڏ! ٿي سگهي ٿو تہ هو اسان تي ڌيان ڏئي ۽ اسين برباد نہ ٿيون.“

ماڻهن هڪ ٻئي کي چيو تہ ”اچو، قرعو وجهون تہ خبر پوي تہ اسان تي هيءَ آفت ڪنهن سبب آئي آهي.“ تنهن تي هنن قرعو وڌو ۽ قرعو يونا تي پيو. کيس چيائون تہ ”اسان کي ٻڌاءِ — تو ئي اسان تي هيءَ آفت آندي آهي — تون ڇا ٿو ڪرين؟ ڪٿان آيو آهين؟ تنهنجو ملڪ ڪهڙو آهي؟ ۽ تون ڪهڙي قوم مان آهين؟“

هن وراڻيو تہ ”آءٌ عبراني آهيان ۽ اسان جي پيءُ کان ڊڄان ٿو، جيڪو آسمان وارو پيءُ آهي ۽ جنهن سمنڊ ۽ سڪي زمين کي ٺاهيو آهي.“

تڏهن اهي ماڻهو ڏاڍا ڊنا ۽ چيائونس تہ ”تو هي ڇا ڪيو آهي؟“ ڇاڪاڻ تہ هنن ڄاتو هو تہ هو اسان جي پيءُ جي حضور کان ڀڄي رهيو آهي، ڇو تہ هن پاڻ کين ٻڌايو هو.

پوءِ کانئس پڇيائون تہ ”اسان لاءِ سمنڊ ٿڌو ٿئي تنهن لاءِ اسين تو سان ڇا ڪريون؟“ — ڇاڪاڻ تہ سمنڊ وڌيڪ کان وڌيڪ طوفاني ٿيندو پئي ويو.

هن کين چيو تہ ”مون کي کڻي سمنڊ ۾ اڇلايو تہ سمنڊ اوهان لاءِ ٿڌو ٿي ويندو. مون کي خبر آهي تہ هي وڏو طوفان منهنجي ڪري اوهان تي آيو آهي.“

تڏهن بہ ماڻهن ڪناري تائين پهچڻ لاءِ زور سان چپا هنيا، پر پهچي نہ سگهيا، ڇاڪاڻ تہ سمنڊ سندن خلاف وڌيڪ کان وڌيڪ بي قابو ٿيندو پئي ويو. تنهنڪري هنن اسان جي پيءُ کي رڙ ڪري چيو تہ ”اي خدا، منٿ ٿا ڪريون، هن ماڻهوءَ جي جان وٺڻ ڪري اسان کي نہ مار. اسان کي بيگناهه رت جو ڏوهاري نہ ٺهراءِ، ڇاڪاڻ تہ تو جيئن وڻيو تيئن ڪيو آهي.“ پوءِ يونا کي کڻي سمنڊ ۾ اڇلائي ڇڏيائون، تڏهن ڪاوڙيل سمنڊ ٿڌو ٿي ويو. تڏهن انهن ماڻهن اسان جي پيءُ جو ڏاڍو خوف کاڌو، اسان جي پيءُ لاءِ قرباني ڏنائون ۽ نذر مڃيائون.

پوءِ اسان جي پيءُ هڪ وڏي مڇيءَ کي مقرر ڪيو تہ يونا کي نگلي ڇڏي، ۽ يونا ٽي ڏينهن ۽ ٽي راتيون مڇيءَ جي پيٽ ۾ رهيو.