ယောန 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ နှုတ်ကပတ်တော်သည် အမိတ္တဲ၏သား ယောနထံသို့ ရောက်လာသည်ကား—

²“သင်ထလော့၊ ထိုမြို့ကြီးဖြစ်သော နိနေဝေမြို့သို့ သွား၍ ထိုမြို့တစ်ဖက်၌ ကြွေးကြော်လော့။ အကြောင်းမူကား သူတို့၏ဒုစရိုက်သည် ငါ့ရှေ့သို့ တက်ရောက်လာပြီ။” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

³သို့ရာတွင် ယောနသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ မျက်မှောက်တော်မှ ရှောင်၍ တာရှုမြို့သို့ ထွက်ပြေးရန် ထွက်ခွာခဲ့၏။ သူသည် ယုပ္ပေမြို့သို့ ဆင်းသွား၍ တာရှုမြို့သို့ ကူးမည့်သင်္ဘောတစ်စင်းကို တွေ့သဖြင့် သင်္ဘောခကို ပေးဆောင်ပြီးလျှင် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ မျက်မှောက်တော်မှ ရှောင်လျက် ထိုသူတို့နှင့်အတူ တာရှုမြို့သို့ လိုက်သွားရန် သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်လေ၏။

⁴ထိုအခါ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ပင်လယ်ပေါ်သို့ လေပြင်းကြီးကို လွှတ်တော်မူသဖြင့် ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၍ သင်္ဘောသည် ကျိုးပဲ့လုမတတ် ဖြစ်လေ၏။ ⁵သင်္ဘောသားတို့သည် ကြောက်လန့်ကြ၍ အသီးသီး မိမိတို့၏ဘုရားကို အော်ဟစ် ဆုတောင်းကြ၏။ သင်္ဘောပေါ့ပါးစေရန် သင်္ဘောပေါ်ရှိ ကုန်ပစ္စည်းများကို ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချကြ၏။ သို့ရာတွင် ယောနသည် သင်္ဘောအောက်ထပ်သို့ ဆင်းသွား၍ အိပ်မောကျလျက် ရှိနေ၏။ ⁶သင်္ဘောမှူးသည် လာ၍ “သင်သည် အဘယ်သို့ အိပ်ပျော်နေသနည်း။ ထလော့၊ သင်၏ဘုရားကို ဟစ်ခေါ်လော့။ ထိုဘုရားသည် ငါတို့ကို သတိပြုမိ၍ ငါတို့ မပျက်စီးဘဲ ရှိကောင်းရှိလိမ့်မည်” ဟု ယောနအား ဆို၏။

⁷ထိုသူတို့က “လာကြ၊ ဤဘေးဒုက္ခ ငါတို့အပေါ်သို့ ရောက်ရသည်မှာ မည်သူ့ကြောင့်ဖြစ်သည်ကို သိရန် စာရေးတံ ချကြစို့” ဟု အချင်းချင်း ပြောဆိုကြ၏။ စာရေးတံ ချကြရာ ယောနအပေါ်သို့ ကျလေ၏။ ⁸ထိုသူတို့က “ဤဘေးဒုက္ခကို ငါတို့အပေါ်သို့ ရောက်စေသောသူ၊ သင်သည် အဘယ်အလုပ်ကို လုပ်ကိုင်သနည်း။ အဘယ်အရပ်မှ လာသနည်း။ သင်၏ပြည်ကား အဘယ်နည်း။ အဘယ်လူမျိုးဖြစ်သည်ကို ငါတို့အား ပြောပြလော့” ဟု သူ့အား ဆိုကြ၏။

⁹ယောနက “ငါသည် ဟေဗြဲလူမျိုးဖြစ်၍ ပင်လယ်နှင့် ကုန်းမြေကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော ကောင်းကင်ဘုံရှင် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေ၏” ဟု ဖြေ၏။

¹⁰ထိုအခါ ထိုသူတို့သည် အလွန်ကြောက်လန့်ကြ၍ “သင်သည် အဘယ်သို့ ပြုဘိသနည်း” ဟု ဆိုကြ၏။ ယောနသည် ငါတို့၏ခမည်းတော်၏ မျက်မှောက်တော်မှ ထွက်ပြေးနေကြောင်းကို သူတို့အား ပြောပြထားသဖြင့် ထိုသူတို့ သိနှင့်ပြီ ဖြစ်၏။

¹¹ပင်လယ်သည် တိုး၍ ပြင်းထန်လာသဖြင့် ထိုသူတို့က “ပင်လယ်ငြိမ်သက်စေရန် သင့်ကို အဘယ်သို့ ပြုရပါမည်နည်း” ဟု ယောနအား ဆိုကြ၏။

¹²ယောနက “ငါ့ကို ချီ၍ ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချကြလော့။ သို့ပြုလျှင် ပင်လယ်သည် သင်တို့အတွက် ငြိမ်သက်သွားလိမ့်မည်။ ဤပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းကြီးသည် ငါ့ကြောင့် သင်တို့အပေါ်သို့ ရောက်လာကြောင်းကို ငါသိ၏” ဟု ဆို၏။

¹³သို့ရာတွင် ထိုသူတို့သည် ကုန်းသို့ ပြန်ရောက်ရန် တက်ကို အားကြိုးမာန်တက် လှော်ကြသော်လည်း မတတ်နိုင်ကြ။ အကြောင်းမူကား ပင်လယ်သည် သူတို့တစ်ဖက်၌ တိုး၍ ကြမ်းတမ်း ပြင်းထန်လာ၏။ ¹⁴ထို့ကြောင့် ထိုသူတို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံသို့ “အို ဘုရားသခင်၊ ဤသူ၏အသက်ကို သတ်မိသောကြောင့် အကျွန်ုပ်တို့ မသေပါစေနှင့်။ အပြစ်မဲ့သွေးကို သွန်းသည့်အပြစ်ကို အကျွန်ုပ်တို့အပေါ်သို့ မတင်ပါနှင့်။ အကြောင်းမူကား ကိုယ်တော်သည် အလိုတော်ရှိသည့်အတိုင်း ပြုတော်မူပြီ” ဟု ကြွေးကြော် ဆုတောင်းကြ၏။ ¹⁵ထိုအခါ ထိုသူတို့သည် ယောနကို ချီ၍ ပင်လယ်ထဲသို့ ပစ်ချကြ၏။ ထိုအခါ ပြင်းထန်လျက်ရှိသော ပင်လယ်သည် ငြိမ်သက်သွားလေ၏။ ¹⁶ထိုအခါ ထိုသူတို့သည် ငါတို့၏ခမည်းတော်ကို အလွန်ကြောက်ရွံ့ရိုသေကြ၍ ငါတို့၏ခမည်းတော်ထံ ယဇ်ပူဇော်ကာ သစ္စာဂတိများ ပြုကြ၏။

¹⁷ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ယောနကို မျိုရန် ငါးကြီးတစ်ကောင်ကို ခန့်ထားတော်မူ၏။ ယောနသည် ထိုငါး၏ ဝမ်းထဲ၌ သုံးရက်သုံးည တိုင်တိုင် နေရလေ၏။