યોના 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹અમિત્તાયના પુત્ર યૂના પાસે આપણા પિતાનો સંદેશ આવ્યો:

²“ઊઠ, નિનવે નામના એ મોટા નગરમાં જા અને તેની વિરુદ્ધ પોકાર કર, કારણ કે તેમની દુષ્ટતા મારી આગળ ઉપર ચઢી આવી છે.”

³પણ યૂના આપણા પિતાની હાજરીથી દૂર, તાર્શીશ તરફ ભાગી જવા નીકળ્યા. તેઓ યાફા ગયા, ત્યાં તાર્શીશ જનારું એક વહાણ મળ્યું, તેનું ભાડું ચૂકવીને આપણા પિતાની હાજરીથી દૂર, તેઓની સાથે તાર્શીશ જવા તેમાં ચઢ્યા.

⁴ત્યારે આપણા પિતાએ સમુદ્ર પર પ્રચંડ પવન ફેંક્યો; ભારે તોફાન ઊઠ્યું, અને વહાણ ભાંગી પડવાની તૈયારીમાં હતું. ⁵ખલાસીઓ ભયભીત થઈ ગયા અને દરેક પોતપોતાના દેવને પોકારવા લાગ્યા. વહાણને હલકું કરવા તેઓએ તેમાંનો માલ સમુદ્રમાં ફેંકી દીધો. પણ યૂના વહાણના નીચેના ભાગમાં ઊતરી ગયા હતા અને ત્યાં ઘસઘસાટ ઊંઘી ગયા હતા. ⁶કપ્તાને આવીને કહ્યું, “તું કેવી રીતે ઊંઘી શકે છે? ઊઠ, તારા દેવને પોકાર! કદાચ તે આપણા પર ધ્યાન આપે ને આપણે નાશ ન પામીએ.”

⁷માણસોએ એકબીજાને કહ્યું, “ચાલો, ચિઠ્ઠીઓ નાખીએ, જેથી આપણા પર આવી પડેલી આ આફત કોના કારણે છે તે જાણી શકાય.” તેઓએ ચિઠ્ઠીઓ નાખી, અને ચિઠ્ઠી યૂના પર પડી. ⁸તેઓએ તેમને કહ્યું, “અમને જણાવ—આપણા પર આ આફત લાવનાર તું—તું શું કરે છે? તું ક્યાંથી આવ્યો છે? તારો દેશ કયો છે? તું કયી પ્રજાનો છે?”

⁹તેમણે જવાબ આપ્યો, “હું હિબ્રૂ છું, અને જેમણે સમુદ્ર તથા સૂકી ભૂમિ બનાવ્યાં તે આપણા પિતા, આકાશના પિતાનું હું ભય રાખું છું.”

¹⁰ત્યારે માણસો ભયભીત થઈ ગયા અને બોલ્યા, “તેં આ શું કર્યું?” કારણ કે તેમણે તેઓને જણાવ્યું હતું કે તેઓ આપણા પિતાની હાજરીથી ભાગી રહ્યા છે, એ તેઓ જાણતા હતા.

¹¹પછી તેઓએ તેમને કહ્યું, “અમારે માટે સમુદ્ર શાંત થાય તે સારુ અમે તારું શું કરીએ?”—કારણ કે સમુદ્ર વધારે ને વધારે તોફાની થતો જતો હતો.

¹²તેમણે તેઓને કહ્યું, “મને ઉઠાવીને સમુદ્રમાં નાખી દો, એટલે તમારે માટે તે શાંત થઈ જશે. હું જાણું છું કે આ મોટું તોફાન મારા કારણે તમારા પર આવ્યું છે.”

¹³તેમ છતાં માણસોએ કિનારે પહોંચવા સખત હલેસાં માર્યાં, પણ તેઓ ન પહોંચી શક્યા, કારણ કે સમુદ્ર તેઓની વિરુદ્ધ વધારે ને વધારે ઉગ્ર થતો જતો હતો. ¹⁴તેથી તેઓએ આપણા પિતાને પોકારીને કહ્યું: “હે ઈશ્વર, કૃપા કરીને આ માણસનો જીવ લેવા બદલ અમને મરવા ન દેશો. નિર્દોષ લોહીનો દોષ અમારા પર ન મૂકશો, કારણ કે તમે તમારી મરજી મુજબ કર્યું છે.” ¹⁵પછી તેઓએ યૂનાને ઉઠાવીને સમુદ્રમાં ફેંકી દીધા, અને ખળભળતો સમુદ્ર શાંત થઈ ગયો. ¹⁶ત્યારે માણસોએ આપણા પિતાનું ભારે ભય રાખ્યું, આપણા પિતાને બલિદાન ચઢાવ્યું અને માનતાઓ માની.

¹⁷આપણા પિતાએ યૂનાને ગળી જવા સારુ એક મોટી માછલી નિયુક્ત કરી, અને યૂના ત્રણ દિવસ તથા ત્રણ રાત માછલીના પેટમાં રહ્યા.