Ang Pagtawag nga Ginpalagyoan ni Jonas

Ang isa ka manugpanagna nagalikaw sa tawag sang Amay nga magwali sa mga kaaway sang Israel, ginlamoy sang daku nga isda, kag nakahibalo—bisan indi luyag—nga ang kalolo-an sang aton Amay mas halapad pa sang sa iya kaugalingon.

Nagahambal ang aton Amay sa bersikulo 2

Kapitulo 1.

Niyan ang pulong sang aton Amay nag-abut kay Jonas nga anak ni Amitai, nga nagasiling,

“Tindug ka, kadtoi ang Ninive, yadtong daku nga siudad, kag isinggit ang kontra sa iya, kay ang ila pagkamalaut nagsaka sa akon atubangan.”

Apang naghimos si Jonas sa pagpalagyo pakadto sa Tarsis, palayo sa atubangan sang aton Amay. Nagdulhog sia sa Jope, kag nakakita sing sakayan nga nagapakadto sa Tarsis, ginbayran niya ang plete sini, kag nagsakay sia agud mag-upud sa ila pakadto sa Tarsis, palayo sa atubangan sang aton Amay.

Niyan ginpadala sang aton Amay ang isa ka daku nga hangin sa dagat; nagtuhaw ang isa ka mabaskog nga bagyo, kag ang sakayan daw manugkabahinbahin na. Hinadlukan ang mga manugpanakayan, kag ang kada isa nagtuaw sa iya kaugalingon nga dios. Ginhaboy nila ang mga lulan sang sakayan sa dagat agud mapagaan ini. Apang si Jonas nagdulhog sa idalum sang sakayan, didto naghigda sia nga natulugan sing mahamuok. Nagpalapit ang kapitan kag nagsiling sa iya, “Ngaa nagakatulog ka? Tindug ka, tawga ang imo dios! Basi pa lang talupangdon niya kita, kag indi kita mawala.”

Nagsiling ang mga tawo sa isa kag isa, “Dali, magpapalad kita agud mahibaloan kon sin-o ang nagdala sini nga kalalat-an sa aton.” Nagpapalad sila, kag natupa ini kay Jonas. Nagsiling sila sa iya, “Sugiri kami—ikaw nga nagdala sini nga kalalat-an sa amon—ano bala ang imo obra? Diin ka bala naghalin? Ano ang imo pungsod? Diin nga katawohan ikaw naghalin?”

Nagsabat sia, “Ako isa ka Hebreo, kag nagakahadluk ako sa aton Amay, ang Amay sang langit, nga naghimo sang dagat kag sang mamala nga duta.”

Niyan hinadlukan gid ang mga tawo kag nagsiling, “Ano ini nga imo ginhimo?” Kay nahibaloan nila nga nagapalagyo sia sa atubangan sang aton Amay, bangud ginsugiran niya sila.

Niyan nagsiling sila sa iya, “Ano ang amon himoon sa imo agud maglinaw ang dagat para sa amon?”—kay ang dagat nagbaskog sing labi kag labi pa.

Nagsiling sia sa ila, “Sakwata ninyo ako kag ihaboy sa dagat, kag maglinaw ini para sa inyo. Nahibaloan ko nga ini nga daku nga bagyo nag-abut sa inyo tungud sa akon.”

Sa baylo nagbaskog ang mga tawo sa pagbugsay agud makalambot sa duta, apang wala sila makasarang, kay ang dagat nagtuhaw sing labi kag labi pa ka mabaskog batok sa ila. Gani nagtuaw sila sa aton Amay, “Palihog, O Dios, indi kami pagpapatya tungud sa pagkuha sang kabuhi sini nga tawo. Indi mo kami pagpakamalauton tungud sa dugo nga wala sing sala, kay ikaw naghimo sono sa imo nahamut-an.” Niyan ginsakwat nila si Jonas kag ginhaboy sa dagat, kag naglinaw ang nagabukal nga dagat. Niyan nahadluk gid ang mga tawo sa aton Amay, naghalad sila sing halad sa aton Amay, kag nagsaad sila sing mga panaad.

Niyan nagtangdo ang aton Amay sang isa ka daku nga isda sa paglamon kay Jonas, kag si Jonas yara sa tiyan sang isda sa sulod sang tatlo ka adlaw kag tatlo ka gab-i.