Jesaja 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹Laat ek nou sing vir die een vir wie ek lief is, ’n lied van my geliefde oor sy wingerd. My geliefde het ’n wingerd gehad op ’n baie vrugbare heuwel. ²Hy het dit omgespit en die klippe daaruit verwyder en dit met die beste wingerdstokke beplant. Hy het ’n wagtoring in die middel daarvan gebou en ook ’n parskuip daarin uitgekap. Toe het hy gewag dat dit goeie druiwe sou dra, maar dit het net wildes gedra.

³“En nou, julle wat in Jerusalem woon en julle mense van Juda, oordeel tussen my en my wingerd. ⁴Wat meer was daar om vir my wingerd te doen wat ek nie daaraan gedoen het nie? Waarom het dit, toe ek gewag het dat dit goeie druiwe sou dra, net wildes gedra? ⁵En nou laat ek julle vertel wat ek met my wingerd gaan doen: Ek sal sy heining wegneem, en dit sal verslind word; ek sal sy muur afbreek, en dit sal vertrap word. ⁶Ek sal dit ’n woesteny maak; dit sal nie gesnoei of geskoffel word nie, en dorings en distels sal daaroor opgroei. En ek sal die wolke beveel om geen reën daarop te stuur nie.”

⁷Want die wingerd van die Vader van die hemelse leërskare is die huis van Israel, en die mense van Juda is sy geliefde planting. Hy het na reg gesoek, maar net bloedvergieting gevind; na geregtigheid, maar net ’n noodkreet gehoor. ^a a v7 Die gelykenis van die wingerd openbaar ons Vader se hart — Israel is nie sy projek nie, maar sy geliefde planting, en die droefheid wat hierdie hoofstuk vul, is die droefheid van ’n Vader wie se liefde verwerp is.

Wee dié wat honger is na grond

⁸Wee dié wat huis by huis voeg en land by land voeg, totdat daar geen plek oorbly nie en julle alleen in die middel van die land woon.

⁹Met my eie ore het ek die Vader van die hemelse leërskare hoor sweer: “Sekerlik sal baie huise verlate word, groot en mooi huise wat sonder enigiemand gelaat word om daarin te woon.

¹⁰Want tien akker wingerd sal net omtrent ses gelling wyn oplewer, en tien mandjies saad sal net een mandjie graan oplewer.”

¹¹Wee dié wat vroeg in die oggend opstaan om sterk drank na te jaag, wat tot laat in die aand talm totdat die wyn hulle verhit. ¹²By hulle feeste is daar lier en harp, tamboeryn en fluit en wyn, maar hulle gee geen ag op die dade van ons Vader nie, en hulle sien nie die werk van sy hande nie. ¹³Daarom gaan my volk in ballingskap weens gebrek aan kennis; hulle aansienlikes vergaan van die honger, en die gewone mense versmag van die dors. ¹⁴Daarom het die doderyk sy begeerte vergroot en sy mond wyd oopgemaak, en af gaan haar prag en haar menigtes, haar rumoer en almal wat in haar juig. ¹⁵So word die mens verneder, en elke mens word verneder, en die trotse oë van die hoogmoediges word neergeslaan. ¹⁶Maar die Vader van die hemelse leërskare word verhoog in reg, en ons heilige Vader betoon homself heilig in geregtigheid. ¹⁷Dan sal lammers wei soos in hulle eie weiveld, en vreemdelinge sal tussen die puinhope van die rykes eet.

¹⁸Wee dié wat hulle goddeloosheid saamsleep met koorde van leuens, en die sonde soos met waentoue, ¹⁹wat sê: “Laat hom haastig wees; laat hom sy werk bespoedig, sodat ons dit kan sien. Laat die plan van die Heilige van Israel naderkom en aanbreek, sodat ons dit kan ken.” ^b b v19 Die Heilige van Israel is Jesaja se kenmerkende titel vir ons Vader — dit kom meer as vyf-en-twintig keer regdeur hierdie profesie voor. Selfs op die lippe van spotters benoem die titel die Een wat homself aan ’n volk verbind het wat hy weier om te verlaat.

²⁰Wee dié wat kwaad goed noem en goed kwaad, wat duisternis lig noem en lig duisternis, wat bitter soet noem en soet bitter. ²¹Wee dié wat wys is in hulle eie oë en verstandig in hulle eie oordeel. ²²Wee dié wat helde is in die drink van wyn en kampioene in die meng van sterk drank, ²³wat die skuldiges vryspreek vir ’n omkoopgeskenk en die regte van die onskuldiges wegneem.

²⁴Daarom, soos ’n vuurtong die stoppels verslind en droë gras in die vlam verskrompel, so sal hulle wortels verrot en hulle bloeisels soos stof opstyg; want hulle het die onderrig van die Vader van die hemelse leërskare verwerp, en die woord van die Heilige van Israel verag. ²⁵Daarom het die toorn van ons Vader teen sy volk ontvlam, en hy het sy hand teen hulle uitgestrek en hulle getref. Die berge het gebewe, en hulle lyke het soos vullis in die strate gelê. Ondanks dit alles het sy toorn nie bedaar nie, en sy hand is steeds uitgestrek.

²⁶Hy sal ’n sein ophef vir die nasies ver weg en vir hulle fluit van die eindes van die aarde af, en vinnig, haastig kom hulle. ²⁷Nie een van hulle is moeg of struikel nie, nie een sluimer of slaap nie; geen gordel is om die heup los nie, geen sandaalriem is gebreek nie. ²⁸Hulle pyle is skerp gemaak en al hulle boë is gespan; hulle perde se hoewe lyk soos vuursteen en hulle wiele soos ’n warrelwind. ²⁹Hulle gebrul is soos ’n leeu; hulle brul soos jong leeus. Hulle grom en gryp die prooi en dra dit weg, met niemand om die slagoffers te red nie. ³⁰Op daardie dag sal hulle daaroor grom soos die gegrom van die see. En as iemand oor die land kyk, is daar net duisternis en benoudheid; selfs die lig word deur sy wolke verduister.