يشعياه 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹راځئ چې اوس زۀ د خپل محبوب دپاره، د هغۀ د انګورو د باغ په حقله د خپل جانان سندره ووايم. زما محبوب لره په يوه ډېر زرخېز غونډۍ باندې د انګورو يو باغ وو. ²هغۀ هغه وکيندو او د تيږو نه يې پاک کړو او د غوره انګورو ونې يې پکښې کېنولې. د هغۀ په مينځ کښې يې د څارنې برج جوړ کړو او همدا رنګ يې پکښې د انګورو د نچوړلو ځائ هم وکيندو. بيا يې انتظار وکړو چې ښۀ انګور ونيسى، خو هغۀ يواځې ځنګلى انګور ونيسل.

³”او اوس، اے تاسو چې په يروشلم کښې اوسېږئ او اے د يهوداه خلقو، زما او زما د انګورو د باغ په مينځ کښې فيصله وکړئ. ⁴زما د انګورو د باغ دپاره نور څۀ کول پاتې وُو چې ما پکښې ونۀ کړل؟ بيا ولې، کله چې ما انتظار وکړو چې ښۀ انګور ونيسى، هغۀ يواځې ځنګلى انګور ونيسل؟ ⁵او اوس راځئ چې زۀ تاسو ته ووايم چې زۀ د خپل انګورو د باغ سره څۀ کوونکے يم: زۀ به د هغه کنډوه لرې کړم، او هغه به تباه کړے شى؛ زۀ به د هغه ديوال ونړوم، او هغه به تر پښو لاندې کړے شى. ⁶زۀ به هغه ويرانه کړم؛ نۀ به اڼل کيږى او نۀ به کيندل کيږى، او خارۀ او اغزى به پرې راشنۀ شى. او زۀ به وريځو ته حُکم ورکړم چې په هغه باندې باران ونۀ وروى.“

⁷ځکه چې د آسمانى لښکرو د پلار د انګورو باغ د اِسرائيل کور دے، او د يهوداه خلق د هغۀ محبوب نهال دى. هغۀ د انصاف تمه کوله، خو يواځې يې د وينو تويول وموندل؛ د صداقت، خو يواځې يې فرياد واورېدو. ^a a v7 د انګورو د باغ دا مثال زمونږ د پلار زړۀ ښکاره کوى — اِسرائيل د هغۀ پروژه نۀ ده بلکې د هغۀ محبوب نهال دے، او هغه غم چې دا باب ترې ډک دے، د داسې پلار غم دے چې د هغۀ مينه رد کړے شوے ده.

د زمکې د لالچيانو دپاره افسوس

⁸افسوس په هغه چا چې کور کور ته ورزياتوى او پټے پټى سره نښلوى، تردې چې نور هيڅ ځائ پاتې نۀ شى او تاسو د زمکې په مينځ کښې يواځې اوسېږئ.

⁹ما په خپلو غوږونو واورېدل چې د آسمانى لښکرو پلار قسم وخوړو: ”يقيناً به ډېر کورونه ويران شى، لوئ او ښائسته کورونه به بې‌اوسېدونکو پاتې شى.

¹⁰ځکه چې لس ايکړه د انګورو باغ به يواځې شپږ ګېلن شراب ونيسى، او لس ټوکرۍ تخم به يواځې يوه ټوکرۍ غله ونيسى.“

¹¹افسوس په هغه چا چې سحر وختى پاڅى چې د تېزو شرابو پسې وګرځى، چې تر ناوخته ماښامه ناست وى تردې چې شراب يې تاوده کړى. ¹²د هغوئ په ضيافتونو کښې ربات او سارنګى، دَف او بانسرى او شراب وى، خو هغوئ زمونږ د پلار کارونو ته هيڅ پام نۀ کوى، او د هغۀ د لاسونو کار نۀ وينى. ¹³ځکه نو زما قوم د علم د نۀ شتون په وجه جلاوطنۍ ته ځى؛ د هغوئ عزتمند خلق د لوږې نه مرى، او عام خلق د تندې نه وچ شوى دى. ¹⁴ځکه نو قبر خپله طمع لويه کړه او خپله خوله يې پوره خلاصه کړه، او د هغې شان و شوکت او د هغې خلق او د هغې شور او هغه ټول چې پکښې خوشحالى کوى، ښکته ورکوزېږى. ¹⁵نو انسان ذليل کړے شى، او هر څوک ښکته کړے شى، او د مغرورو تکبر ناکې سترګې ښکته کړے شى. ¹⁶خو د آسمانى لښکرو پلار په انصاف کښې سرلوړے کړے شى، او زمونږ پاک پلار په صداقت کښې ځان پاک ښائى. ¹⁷بيا به ګډورے داسې څرى لکه د خپلې څرځائ، او پردى به د دولتمندو په کنډرونو کښې څرى.

¹⁸افسوس په هغه چا چې خپله بدى د دروغو په رسيو راکاږى، او ګناه داسې لکه د ګاډى په رسيو، ¹⁹چې وائى، ”دې دې بيړه وکړى؛ خپل کار دې ژر وکړى، چې مونږ يې وګورو. دې دې د اِسرائيل د پاک ذات منصوبه رانزدې شى او راشى، چې مونږ يې پوهه شُو.“ ^b b v19 د اِسرائيل پاک ذات د يسعياه د خاص نوم دے چې زمونږ پلار پرې يادوى — دا نوم په دې تمام نبوت کښې د پنځه ويشتو ځلو نه زيات راځى. حتىٰ د مسخره کوونکو په خولو کښې هم، دا نوم هغه ذات يادوى چې خپل ځان يې له هغه قوم سره تړلے دے چې د پرېښودلو نه يې انکار کوى.

²⁰افسوس په هغه چا چې بدۍ ته ښۀ وائى او ښۀ ته بدى، چې تيارې ته رڼا وائى او رڼا ته تياره، چې تروو ته خوږ وائى او خوږو ته تريخ. ²¹افسوس په هغه چا چې په خپلو سترګو کښې عقلمند وى او په خپل نظر کښې هوښيار. ²²افسوس په هغه چا چې د شرابو په څښلو کښې پهلوانان وى او د تېزو شرابو په ګډولو کښې زبردست، ²³چې د رشوت په بدل کښې مجرم بې ګناه ثابتوى او د بې ګناه حقونه ترې اخلى.

²⁴ځکه نو، لکه څنګه چې د اور ژبه بوسه خوړينه کوى او وچې واښۀ په لمبه کښې ورژمى، هم هغه شان به د هغوئ جرړې وراوسى او د هغوئ ګل به لکه دوړه هوا ته والوځى؛ ځکه چې هغوئ د آسمانى لښکرو د پلار تعليم رد کړو، او د اِسرائيل د پاک ذات کلام يې سپک وګڼلو. ²⁵ځکه نو زمونږ د پلار قهر د خپل قوم په خلاف بل شو، او خپل لاس يې د هغوئ په خلاف اوږد کړو او وئې وهل. غرونه ولړزېدل، او د هغوئ مړى په کوڅو کښې لکه کثافت پراتۀ وُو. د دې ټولو باوجود د هغۀ قهر وانۀ ګرځېدو، او د هغۀ لاس لا تر اوسه اوږد دے.

²⁶هغه به د لرو قومونو دپاره يوه نښه پورته کړى او د زمکې د بَرَخو نه به هغوئ ته شپيلۍ ووهى، او ژر، په تېزۍ سره به هغوئ راشى. ²⁷د هغوئ نه هيڅوک ستړے نۀ وى او نۀ تيندک خورى، هيڅوک پرکالے نۀ کيږى او نۀ خوب کوى؛ نۀ د چا پټکے په ملا کښې شل وى، او نۀ د چا د څپلۍ تسمه ماته وى. ²⁸د هغوئ غشى تېره شوى دى او د هغوئ ټولې لينده کشول شوى دى؛ د هغوئ د آسونو سُمونه لکه چقماق ښکاره کيږى او د هغوئ پايې لکه طوفانى هوا. ²⁹د هغوئ غُر لکه د زمرى دے؛ هغوئ لکه د ځوانو زمريانو غُر کوى. هغوئ غُريږى او ښکار نيسى او وړى يې، او هيڅوک نشته چې ښکار خلاص کړى. ³⁰په هغه ورځ به هغوئ په هغه باندې داسې غُر کوى لکه د سمندر غُر. او کۀ څوک د زمکې په هر لور وګورى، نو يواځې تياره او پرېشانى وى؛ حتىٰ رڼا هم د خپلو وريځو په وجه تياره شى.