Ishayo 5 FHB Father's Heart Bible™

5 ¹Endi men sevgan yorim uchun, sevganimning uzumzori haqidagi qoʻshigʻini kuylay. Sevganimning juda unumdor bir togʻ yonbagʻrida uzumzori bor edi. ²U yerni chopib, toshlardan tozaladi va eng aʼlo uzum tuplarini ekdi. Uning oʻrtasiga qorovulxona qurdi hamda unda sharob siqadigan chuqur oʻydi. Soʻng undan yaxshi uzum berishini kutdi, biroq u faqat yovvoyi uzum berdi.

³“Endi, ey Quddusda yashovchilar va ey Yahudo xalqi, Men bilan Mening uzumzorim oʻrtasida hakamlik qilinglar. ⁴Uzumzorim uchun qilinishi kerak boʻlgan, ammo Men qilmagan yana qanday ish unda bor edi? Undan yaxshi uzum berishini kutganimda, nega u faqat yovvoyi uzum berdi? ⁵Endi uzumzorimga nima qilmoqchi ekanligimni sizlarga aytay: Men uning chetan toʻsigʻini olib tashlayman, u yeb bitiriladi; devorini buzib tashlayman, u oyoqosti qilinadi. ⁶Men uni vayronaga aylantiraman; u na butaladi, na chopiladi, uni tikan va yantoqlar bosib ketadi. Men bulutlarga buyruq beraman, ular unga yomgʻir yogʻdirmasin.”

⁷Zero, osmon qoʻshinlarining Otasi uzumzori — Isroil xonadonidir, Yahudo xalqi esa Uning suyukli niholidir. U adolat axtardi, biroq faqat qon toʻkilishini koʻrdi; solihlik axtardi, biroq faqat nola-faryod eshitdi. ^a a v7 Uzumzor masali Otamizning yuragini ochib beradi — Isroil Uning loyihasi emas, balki Uning suyukli niholidir, va bu bobni toʻldirgan gʻam-alam — sevgisi rad etilgan bir Otaning gʻamidir.

Yer-mulkka toymaganlar holiga voy

⁸Uy ustiga uy qoʻshadigan, dala ustiga dala ulaydiganlar holiga voy! Toki boshqa joy qolmay, siz yurt oʻrtasida yolgʻiz qolguningizcha.

⁹Osmon qoʻshinlarining Otasi qasam ichganini oʻz qulogʻim bilan eshitdim: “Shubhasiz, koʻplab uylar huvillab qoladi, ulkan va koʻrkam uylarda yashaydigan biror kimsa qolmaydi.

¹⁰Zero, oʻn akr uzumzordan atigi olti galloncha sharob chiqadi, oʻn savat urugʻdan esa atigi bir savat don unadi.”

¹¹Ertalab barvaqt turib, ichkilik ketidan quvadiganlar, qosh qoraygancha oʻtirib, sharobdan mast boʻladiganlar holiga voy. ¹²Ularning ziyofatlarida lira va arfa, childirma, nay va sharob bor, biroq ular Otamizning ishlariga eʼtibor bermaydilar, Uning qoʻllari yaratgan narsalarni koʻrmaydilar. ¹³Shuning uchun xalqim surgunga ketadi, chunki ularda bilim yoʻq; izzatli kishilari ochlikdan holdan toyadi, oddiy xalq esa chanqoqlikdan qovjiraydi. ¹⁴Shuning uchun goʻr ishtahasini kengaytirib, ogʻzini katta ochdi, uning shon-shavkati-yu olomoni, shovqin-suroni va unda shodlanganlarning bari goʻrga tushib ketadi. ¹⁵Shunday qilib, inson zoti xor boʻladi, har bir odam past uriladi, mutakabbirlarning kibrli koʻzlari yerga qaratiladi. ¹⁶Lekin osmon qoʻshinlarining Otasi adolati bilan ulugʻlanadi, muqaddas Otamiz esa solihligi bilan Oʻzining muqaddasligini namoyon qiladi. ¹⁷Shunda qoʻzilar oʻz yaylovidagidek oʻtlaydi, begonalar esa boylarning vayronalari orasida oziqlanadi.

¹⁸Yolgʻon iplari bilan yovuzligini sudrab, gunohni arava arqoni bilan tortgandek sudraydiganlar holiga voy, ¹⁹Ular shunday deydi: “U shoshilsin; ishini tezlatsin, toki biz uni koʻraylik. Isroilning Muqaddasining rejasi yaqinlashib kelsin, toki biz uni bilaylik.” ^b b v19 Isroilning Muqaddasi — Ishayoning Otamizga bergan oʻziga xos unvoni boʻlib, bu bashorat davomida yigirma besh martadan koʻproq uchraydi. Hatto masxarachilarning tilida ham bu unvon Oʻzini tashlab ketishni istamagan bir xalqqa bogʻlagan Zotni ataydi.

²⁰Yomonlikni yaxshi deb, yaxshini yomon deb, zulmatni nur deb, nurni zulmat deb, achchiqni shirin deb, shirinni achchiq deb ataydiganlar holiga voy. ²¹Oʻz nazarida dono, oʻz koʻzida aqlli boʻlganlar holiga voy. ²²Sharob ichishda qahramon, ichkilik aralashtirishda zoʻr boʻlganlar holiga voy, ²³Ular poraga aybdorni oqlaydi, begunohning haqini esa tortib oladi.

²⁴Shuning uchun, olov tili somonni yeb yuborgani, quruq oʻt alangada qovrilib ketgani kabi, ularning ildizi chiriydi, gullari esa chang kabi uchib ketadi; chunki ular osmon qoʻshinlarining Otasi taʼlimotini rad etib, Isroilning Muqaddasining soʻzini mensimadilar. ²⁵Shuning uchun Otamizning gʻazabi Oʻz xalqiga qarshi alangalandi, U qoʻlini ularga qarshi koʻtarib, ularni urdi. Togʻlar titrab ketdi, ularning jasadlari koʻchalarda axlatdek yotdi. Shunga qaramay, Uning gʻazabi qaytmadi, qoʻli hamon koʻtarilgancha turibdi.

²⁶U yiroqdagi xalqlar uchun bir bayroq koʻtaradi, yer chekkalaridan ularni hushtak chalib chaqiradi, ular tez va shiddat bilan keladi. ²⁷Ulardan birortasi charchamaydi, qoqilmaydi, birortasi mudramaydi, uxlamaydi; belidagi kamar boʻshamaydi, choriq ipi uzilmaydi. ²⁸Ularning oʻqlari oʻtkirlangan, barcha kamonlari tarang tortilgan; otlarining tuyoqlari chaqmoqtoshdek, gʻildiraklari esa quyundek koʻrinadi. ²⁹Ularning naʼrasi sher naʼrasidek; ular yosh sherlardek oʻkiradi. Ular gʻuvillab, oʻljani changallab, olib ketadi, qurbonlarni qutqaradigan hech kim yoʻq. ³⁰Oʻsha kuni ular uning ustida dengiz guvillashidek gʻuvillaydi. Kimdir yurtga nazar solsa, faqat zulmat va iztirob koʻradi; hatto nur ham bulutlar bilan qorayadi.