હવે છપાયેલી
પુસ્તક

દ્રાક્ષવાડી માટેનું પ્રેમગીત

આ ગીત પ્રેમગીત જેવું લાગે છે, જ્યાં સુધી દ્રાક્ષાવાડીના માલિક, આપણા પિતા, પૂછતા નથી કે તે એથી વધુ શું કરી શક્યા હોત. તેમણે ન્યાયની આશા રાખી અને રક્તપાત મળ્યો. પછી છ અફસોસ આવે છે, પછી સિસોટી વગાડીને એક સૈન્યને બોલાવવામાં આવે છે અને અંધકાર દેશને ઢાંકી દે છે.

અધ્યાય 5.

હવે હું મારા પ્રિયને માટે તેમની દ્રાક્ષવાડી વિશે મારા વહાલાનું ગીત ગાઉં. મારા વહાલાની પાસે એક ખૂબ ફળદ્રુપ ટેકરી પર દ્રાક્ષવાડી હતી. તેમણે તેને ખોદી અને તેમાંથી પથ્થરો વીણી કાઢ્યા અને તેમાં ઉત્તમ દ્રાક્ષવેલા રોપ્યા. તેમણે તેની વચ્ચે એક ચોકીબુરજ બાંધ્યો અને તેમાં દ્રાક્ષકુંડ પણ કોતરી કાઢ્યો. પછી સારી દ્રાક્ષ આવે તેની તેમણે રાહ જોઈ, પણ તેમાં જંગલી દ્રાક્ષ જ આવી.

“હવે, યરુશાલેમમાં રહેનારાઓ અને યહૂદિયાના લોકો, મારી અને મારી દ્રાક્ષવાડીની વચ્ચે ન્યાય કરો. મારી દ્રાક્ષવાડી માટે એવું શું કરવાનું બાકી હતું જે મેં તેમાં કર્યું નથી? સારી દ્રાક્ષ આવે તેની મેં રાહ જોઈ, ત્યારે તેમાં જંગલી દ્રાક્ષ જ કેમ આવી? હવે હું તમને કહું કે મારી દ્રાક્ષવાડીનું હું શું કરવાનો છું: હું તેની વાડ કાઢી નાખીશ, અને તે ખવાઈ જશે; હું તેની દીવાલ તોડી પાડીશ, અને તે કચડાઈ જશે. હું તેને ઉજ્જડ બનાવી દઈશ; તેની છટણી કે ગોડ નહિ થાય, અને તેના પર કાંટા તથા ઝાંખરાં ઊગી નીકળશે. અને હું વાદળોને આજ્ઞા કરીશ કે તેના પર વરસાદ ન વરસાવે.”

કેમ કે આકાશનાં સૈન્યોના પિતાની દ્રાક્ષવાડી ઇઝરાયલનું ઘર છે, અને યહૂદિયાના લોકો તેમનું વહાલું રોપણ છે. તેમણે ન્યાયની આશા રાખી, પણ ત્યાં ફક્ત રક્તપાત મળ્યો; નેકીની, પણ ફક્ત પોકાર સંભળાયો. a a v7 દ્રાક્ષવાડીનું દૃષ્ટાંત આપણા પિતાના હૃદયને પ્રગટ કરે છે — ઇઝરાયલ તેમનું માત્ર એક કામ નથી, પણ તેમનું વહાલું રોપણ છે, અને આ અધ્યાયને ભરી દેતો શોક એવા પિતાનો શોક છે જેમના પ્રેમનો તિરસ્કાર કરાયો છે.

જમીનના લોભીઓને અફસોસ

અફસોસ છે તેઓને જેઓ ઘર સાથે ઘર જોડે છે અને ખેતર સાથે ખેતર ભેળવે છે, ત્યાં સુધી કે કોઈ જગ્યા બાકી રહેતી નથી અને દેશની વચ્ચે તમે એકલા જ રહો છો.

મેં મારા પોતાના કાનથી આકાશનાં સૈન્યોના પિતાને સમ ખાતા સાંભળ્યા: “ખરેખર ઘણાં ઘર ઉજ્જડ થઈ જશે, મોટાં અને સુંદર ઘર તેમાં રહેનાર કોઈ વિના રહી જશે.

કેમ કે દસ એકર દ્રાક્ષવાડી ફક્ત આશરે છ ગેલન દ્રાક્ષારસ આપશે, અને દસ ટોપલી બીજ ફક્ત એક ટોપલી અનાજ આપશે.”

અફસોસ છે તેઓને જેઓ કેફી પીણાની પાછળ દોડવા માટે વહેલી સવારે ઊઠે છે, જેઓ દ્રાક્ષારસ તેમને ભડકાવે ત્યાં સુધી મોડી સાંજ સુધી બેસી રહે છે. તેઓની ઉજાણીઓમાં સિતાર અને વીણા, ખંજરી અને વાંસળી અને દ્રાક્ષારસ હોય છે, પણ તેઓ આપણા પિતાનાં કાર્યોની કશી પરવા કરતા નથી, અને તેમના હાથનું કામ જોતા નથી. તેથી મારા લોકો જ્ઞાનના અભાવને લીધે બંદીવાસમાં જાય છે; તેઓના સન્માનિત માણસો ભૂખે મરે છે, અને સામાન્ય લોકો તરસથી સુકાઈ જાય છે. તેથી કબરે પોતાની ભૂખ વધારી છે અને પોતાનું મોં પહોળું ખોલ્યું છે, અને તેનો વૈભવ અને તેના ટોળાં, તેનો કોલાહલ અને તેમાં આનંદ કરનારા સૌ નીચે ઊતરી જાય છે. તેથી માણસજાત નમ્ર કરાય છે, અને દરેક વ્યક્તિ નીચી કરાય છે, અને ઘમંડીઓની અભિમાની આંખો નીચી નમાવાય છે. પણ આકાશનાં સૈન્યોના પિતા ન્યાયમાં ઉચ્ચ ઠરે છે, અને આપણા પવિત્ર પિતા નેકીમાં પોતાને પવિત્ર પ્રગટ કરે છે. ત્યારે હલવાનો જાણે પોતાના બીડમાં હોય તેમ ચરશે, અને ધનવાનોના ખંડેરોમાં પરદેશીઓ ખાશે.

અફસોસ છે તેઓને જેઓ જૂઠની દોરીઓથી પોતાની દુષ્ટતાને ઘસડે છે, અને ગાડાના દોરડાંથી હોય તેમ પાપને ઘસડે છે, જેઓ કહે છે, “ભલે તેઓ ઉતાવળ કરે; તેઓ પોતાનું કામ ઝડપથી કરે, જેથી અમે તે જોઈએ. ઇઝરાયલના પવિત્ર ઈશ્વરની યોજના પાસે આવે અને ઘટિત થાય, જેથી અમે તે જાણીએ.” b b v19 ઇઝરાયલના પવિત્ર ઈશ્વર એ આપણા પિતા માટે યશાયાનું વિશિષ્ટ નામ છે — આ પ્રબોધ આખામાં પચીસથી વધુ વાર તે આવે છે. મશ્કરી કરનારાઓના હોઠો પર પણ, આ નામ એવા એકને ઓળખાવે છે જેમણે પોતાને એ પ્રજા સાથે બાંધી લીધા છે જેને તેઓ છોડવાની ના પાડે છે.

અફસોસ છે તેઓને જેઓ ભૂંડાને સારું અને સારાને ભૂંડું કહે છે, જેઓ અંધારાને અજવાળું અને અજવાળાને અંધારું કહે છે, જેઓ કડવાને મીઠું અને મીઠાને કડવું કહે છે. અફસોસ છે તેઓને જેઓ પોતાની નજરમાં જ્ઞાની છે અને પોતાની દૃષ્ટિમાં ચતુર છે. અફસોસ છે તેઓને જેઓ દ્રાક્ષારસ પીવામાં શૂરવીર છે અને કેફી પીણું ભેળવવામાં પ્રવીણ છે, જેઓ લાંચ માટે દોષિતને નિર્દોષ ઠરાવે છે અને નિર્દોષના હક્ક છીનવી લે છે.

તેથી, જેમ અગ્નિની જીભ ખૂંપરાને ભસ્મ કરે છે અને સૂકું ઘાસ જ્વાળામાં ચીમળાઈ જાય છે, તેમ તેઓનાં મૂળ સડી જશે અને તેઓનું ફૂલ ધૂળની જેમ ઊડી જશે; કેમ કે તેઓએ આકાશનાં સૈન્યોના પિતાના શિક્ષણનો નકાર કર્યો છે, અને ઇઝરાયલના પવિત્ર ઈશ્વરના વચનનો તિરસ્કાર કર્યો છે. તેથી આપણા પિતાનો કોપ પોતાના લોકો વિરુદ્ધ સળગી ઊઠ્યો, અને તેમણે તેઓની વિરુદ્ધ પોતાનો હાથ લંબાવ્યો અને તેઓને માર્યા. પર્વતો કાંપી ઊઠ્યા, અને તેઓના શબ રસ્તાઓમાં કચરાની જેમ પડ્યા રહ્યા. આટલા છતાં તેમનો કોપ પાછો વળ્યો નથી, અને તેમનો હાથ હજી લંબાયેલો જ છે.

તેઓ દૂરની પ્રજાઓ માટે નિશાન ઊભું કરશે અને પૃથ્વીના છેડાઓથી તેઓને સીટી વગાડીને બોલાવશે, અને તેઓ ઝડપથી, વેગે આવે છે. તેઓમાંનું કોઈ થાકતું કે ઠોકર ખાતું નથી, કોઈ ઝોકાં ખાતું કે ઊંઘતું નથી; કમરનો કમરબંધ ઢીલો થતો નથી, ચંપલનો વાધરો તૂટતો નથી. તેઓનાં બાણ ધારદાર છે અને તેઓનાં સર્વ ધનુષ્ય ખેંચાયેલાં છે; તેઓના ઘોડાઓની ખરીઓ ચકમક જેવી અને તેઓનાં પૈડાં વંટોળિયા જેવાં દેખાય છે. તેઓની ગર્જના સિંહના જેવી છે; તેઓ જુવાન સિંહોની જેમ ગર્જે છે. તેઓ ઘૂરકે છે અને શિકારને પકડીને ઉપાડી જાય છે, અને ભોગ બનેલાઓને છોડાવનાર કોઈ નથી. તે દિવસે તેઓ સમુદ્રના ઘુઘવાટની જેમ તેના પર ઘૂરકશે. અને જો કોઈ દેશ તરફ નજર કરે, તો ત્યાં ફક્ત અંધકાર અને સંકટ છે; અજવાળું પણ તેનાં વાદળોથી અંધારું થઈ ગયું છે.