યશાયા સિંહાસન જુએ છે
ઉઝિયા રાજાના મરણના વર્ષે યશાયા આપણા પિતાને રાજ્યાસન પર બિરાજેલા જુએ છે, અને પોતાના અશુદ્ધ હોઠોને કારણે ભાંગી પડે છે; પછી વેદી પરનો અંગારો તેના હોઠને સ્પર્શે છે. કામ શું છે તે સાંભળ્યા પહેલાં જ તે તૈયાર થઈ જાય છે: જે લોકો સમજવાના નથી તેઓને નગરો ઉજ્જડ થાય ત્યાં સુધી કહેતા રહેવું. બાકી રહે છે ફક્ત એક ઠૂંઠું.
6 1રાજા ઉઝિયા મરણ પામ્યા તે વર્ષે, મેં પ્રભુ ઈસુને ઊંચા તથા ઉન્નત સિંહાસન પર બેઠેલા જોયા, અને તેમના ઝભ્ભાના છેડાથી મંદિર ભરાઈ ગયું. a a v1 પ્રેરિત યોહાન આપણને જણાવે છે કે યશાયાએ ઈસુનો મહિમા જોયો — યોહાન ૧૨:૪૧. 2તેમની ઉપર સરાફો ઊભા હતા, દરેકને છ પાંખો હતી: બે પાંખોથી તેઓ મુખ ઢાંકતા, બે પાંખોથી પગ ઢાંકતા, ને બે પાંખોથી ઊડતા. 3તેઓ એકબીજાને પોકારીને કહેતા: “પવિત્ર, પવિત્ર, પવિત્ર છે આપણા પિતા, પુત્ર તથા પવિત્ર આત્મા, આકાશના સૈન્યોના પ્રભુ; આખી પૃથ્વી તેમના મહિમાથી ભરપૂર છે.” b b v3 સરાફોનું ત્રણ વખતનું ‘પવિત્ર’ ખ્રિસ્તી પરંપરામાં ત્રૈક્ય ઈશ્વરની આરાધના તરીકે સંભળાય છે. નવો કરાર આ સિંહાસન-દર્શનના પ્રત્યેક વ્યક્તિનું નામ આપે છે: ઈસુ (યોહાન ૧૨:૪૧), પવિત્ર આત્મા (પ્રેરિતોનાં કૃત્યો ૨૮:૨૫), અને પિતા — જે યોહાનના સમાંતર દર્શનમાં પડઘાય છે (પ્રકટીકરણ ૪:૮).
4તેઓ પોકારતા તે અવાજથી ઊંબરાના પાયા હાલી ઊઠ્યા, અને ઘર ધુમાડાથી ભરાઈ ગયું. 5ત્યારે મેં કહ્યું: “મને અફસોસ! હું નાશ પામ્યો! હું અશુદ્ધ હોઠવાળો માણસ છું ને અશુદ્ધ હોઠવાળા લોકોની વચ્ચે રહું છું—અને મારી આંખોએ રાજા, ઈસુ, આખા આકાશનાં સૈન્યોના પ્રભુને જોયા છે!”
6ત્યારે સરાફોમાંનો એક મારી પાસે ઊડી આવ્યો, તેના હાથમાં ધગધગતો કોલસો હતો, જે તેણે ચીપિયાથી વેદી પરથી લીધો હતો. 7તેણે તે વડે મારા મુખને સ્પર્શ કર્યો અને કહ્યું, “જો, આ તારા હોઠને અડ્યું છે; તારો અપરાધ દૂર થયો છે, ને તારા પાપનું પ્રાયશ્ચિત્ત થયું છે.”
8ત્યારે મેં આપણા પ્રભુ ઈસુનો અવાજ સાંભળ્યો, તેઓ કહેતા હતા, “હું કોને મોકલું? અમારા માટે કોણ જશે?” મેં કહ્યું, “હું આ રહ્યો. મને મોકલો.”
9તેમણે કહ્યું, “જા, આ લોકોને કહે: ‘તમે સાંભળ્યા કરો, પણ કદી સમજો નહિ; જોયા કરો, પણ કદી પારખો નહિ.’ 10આ લોકોનું હૃદય જડ કરી દે; તેઓના કાન બહેરા ને તેઓની આંખો આંધળી કરી દે—રખેને તેઓ પોતાની આંખોથી જુએ, પોતાના કાનથી સાંભળે, પોતાના હૃદયથી સમજે, ને પાછા ફરીને સાજા થાય.”
11ત્યારે મેં કહ્યું, “ક્યાં સુધી, પ્રભુ ઈસુ?” તેમણે જવાબ આપ્યો: “જ્યાં સુધી નગરો ઉજ્જડ ને ખાલી ન પડે, ઘરો માણસો વિનાનાં ન થાય, ને દેશ તદ્દન વેરાન ન થઈ જાય,
12“જ્યાં સુધી આપણા પિતા લોકોને દૂર દેશમાં ન મોકલી દે, ને દેશ પર વિશાળ વેરાની છવાઈ ન જાય. c c v12 સિંહાસન પર બેઠેલા ઈસુ અહીં આપણા પિતાનું નામ લે છે — એ જ ઈશ્વરના જુદા વ્યક્તિનું નામ, જે લોકોને દેશનિકાલમાં મોકલે છે.
13અને તેમાં જો દસમો ભાગ બાકી રહે, તોપણ તે ફરીથી બાળી નંખાશે—એલા કે ઓક વૃક્ષની જેમ, જેને કાપી નાખતાં તેનું થડ બાકી રહે છે. પવિત્ર બીજ એ જ તેનું થડ છે.” d d v13 એલા એ એક મોટું, ફેલાયેલું વૃક્ષ છે — ઓક જેવું — જે કાપી નાખતાં પહોળું થડ છોડી જાય છે.
