Yeşaya 6

6 ¹Kral Uzziya'nın öldüğü yıl, yüce ve yükseltilmiş bir tahtta oturan Rab İsa'yı gördüm; kaftanının eteği tapınağı dolduruyordu. ^a a v1 Elçi Yuhanna bize Yeşaya'nın İsa'nın yüceliğini gördüğünü söyler — Yuhanna 12:41. ²Üzerinde Seraflar duruyordu; her birinin altı kanadı vardı: ikisiyle yüzlerini, ikisiyle ayaklarını örtüyor, ikisiyle uçuyorlardı. ³Birbirlerine şöyle sesleniyorlardı: «Kutsal, kutsal, kutsaldır Babamız, Oğul ve Kutsal Ruh, göksel orduların Rabbi; bütün yeryüzü O'nun yüceliğiyle doludur.» ^b b v3 Serafların üç kez «kutsal» demesi, Hıristiyan geleneğinde Üçlü Birlik olan Tanrı'ya tapınma olarak işitilir. Yeni Antlaşma bu taht görümündeki her Kişi'yi adlandırır: İsa (Yuhanna 12:41), Kutsal Ruh (Elçilerin İşleri 28:25) ve Baba — Yuhanna'nın koşut görümünde yankılanır (Vahiy 4:8).

⁴Onların sesiyle eşiklerin temelleri sarsıldı ve ev dumanla doldu. ⁵Bunun üzerine dedim ki: «Vay başıma! Mahvoldum! Dudakları kirli bir adamım ve dudakları kirli bir halkın arasında yaşıyorum—ve gözlerim Kralı, İsa'yı, bütün göksel orduların Rabbini gördü!»

⁶Sonra seraflardan biri, sunaktan maşayla aldığı kızgın bir korla bana doğru uçtu. ⁷Onunla ağzıma dokunup dedi ki: «İşte, bu senin dudaklarına değdi; suçun kaldırıldı, günahın için kefaret edildi.»

⁸Sonra Rabbimiz İsa'nın sesini işittim; şöyle diyordu: «Kimi göndereyim? Bizim için kim gidecek?» Ben de dedim ki: «İşte buradayım. Beni gönder.»

⁹Dedi ki: «Git, bu halka şöyle söyle: ‹Durmadan dinleyin, ama hiç anlamayın; durmadan bakın, ama hiç görmeyin.› ¹⁰Bu halkın yüreğini duygusuzlaştır; kulaklarını ağırlaştır, gözlerini kör et—öyle ki gözleriyle görmesinler, kulaklarıyla işitmesinler, yürekleriyle anlamasınlar, dönüp iyileşmesinler.»

¹¹Sonra dedim ki: «Ne zamana kadar, Rab İsa?» Şöyle yanıtladı: «Kentler yıkılıp ıssız kalana, evler insansız olana, toprak büsbütün viran bırakılana dek,

¹²«Babamız halkı uzaklara gönderene, ve toprağı uçsuz bucaksız bir boşluk kaplayana dek. ^c c v12 Taht üzerindeki İsa, burada Babamız'ı adlandırır—halkı sürgüne gönderen, aynı Tanrı'nın farklı bir Kişi'sini adlandırarak.

¹³Onda biri onun içinde kalsa da, yine yakılacak—tıpkı kesildiğinde kütüğü kalan bir yabani fıstık ya da meşe ağacı gibi. Kutsal tohum onun kütüğüdür.» ^d d v13 Yabani fıstık, meşeye benzeyen, dalları geniş yayılan büyük bir ağaçtır; kesildiğinde geniş bir kütük bırakır.