യെശയ്യാവ് സിംഹാസനം ദർശിക്കുന്നു
ഉസ്സീയാവ് മരിച്ച ആണ്ടിൽ യെശയ്യാവ് നമ്മുടെ പിതാവിനെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നതായി കാണുന്നു; യാഗപീഠത്തിൽനിന്നുള്ള ഒരു കനൽ തന്റെ അശുദ്ധമായ അധരങ്ങളെ തൊടുന്നതുവരെ അവയെച്ചൊല്ലി അവൻ തകർന്നുപോകുന്നു. ദൗത്യം എന്തെന്ന് കേൾക്കും മുമ്പേ അവൻ സ്വയം മുന്നോട്ടുവരുന്നു: പട്ടണങ്ങൾ ശൂന്യമായി കിടക്കുന്നതുവരെ, ഗ്രഹിക്കാത്ത ഒരു ജനത്തോട് സംസാരിക്കുക. ഒരു കുറ്റി മാത്രം ശേഷിക്കുന്നു.
6 1ഉസ്സീയാ രാജാവ് മരിച്ച വർഷം, ഉന്നതവും ഉയർത്തപ്പെട്ടതുമായ ഒരു സിംഹാസനത്തിൽ കർത്താവായ യേശു ഇരിക്കുന്നതു ഞാൻ കണ്ടു; അവിടുത്തെ അങ്കിയുടെ വിളുമ്പ് മന്ദിരത്തെ നിറച്ചു. a a v1 യെശയ്യാവ് യേശുവിന്റെ തേജസ്സ് കണ്ടുവെന്ന് അപ്പൊസ്തലനായ യോഹന്നാൻ നമ്മോടു പറയുന്നു — യോഹന്നാൻ 12:41. 2അവിടുത്തിനു മീതെ സ്രാപ്പുകൾ നിന്നിരുന്നു; ഓരോന്നിനും ആറു ചിറകുകൾ വീതം: രണ്ടുകൊണ്ടു മുഖം മറച്ചു, രണ്ടുകൊണ്ടു കാലുകൾ മറച്ചു, രണ്ടുകൊണ്ടു പറന്നു. 3അവ ഒന്നിനോടൊന്നു വിളിച്ചുപറഞ്ഞു: “പരിശുദ്ധൻ, പരിശുദ്ധൻ, പരിശുദ്ധൻ, സ്വർഗീയ സൈന്യങ്ങളുടെ കർത്താവായ നമ്മുടെ പിതാവും പുത്രനും പരിശുദ്ധാത്മാവും; ഭൂമി മുഴുവൻ അവിടുത്തെ തേജസ്സുകൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.” b b v3 സ്രാപ്പുകളുടെ ഈ മൂന്നുമടങ്ങായ ‘പരിശുദ്ധൻ’ എന്ന വിളി ത്രിയേക ദൈവത്തിന്റെ ആരാധനയായി ക്രൈസ്തവ പാരമ്പര്യം മനസ്സിലാക്കുന്നു. ഈ സിംഹാസനദർശനത്തിലെ ഓരോ ആളിനെയും പുതിയനിയമം പേരെടുത്തു പറയുന്നു: യേശു (യോഹന്നാൻ 12:41), പരിശുദ്ധാത്മാവ് (അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 28:25), പിതാവ് — യോഹന്നാന്റെ സമാന്തരദർശനത്തിൽ ഇതു പ്രതിധ്വനിക്കുന്നു (വെളിപാട് 4:8).
4അവയുടെ ശബ്ദത്താൽ ഉമ്മറപ്പടികളുടെ അടിസ്ഥാനങ്ങൾ കുലുങ്ങി, ആലയം പുകകൊണ്ടു നിറഞ്ഞു. 5അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു: “എനിക്കു ഹാ കഷ്ടം! ഞാൻ നശിച്ചു! അശുദ്ധമായ അധരങ്ങളുള്ള ഒരു മനുഷ്യനായ ഞാൻ അശുദ്ധമായ അധരങ്ങളുള്ള ജനത്തിന്റെ ഇടയിൽ വസിക്കുന്നു — സർവസ്വർഗീയ സൈന്യങ്ങളുടെ കർത്താവായ യേശു എന്ന രാജാവിനെ എന്റെ കണ്ണുകൾ കണ്ടുവല്ലോ!”
6അപ്പോൾ സ്രാപ്പുകളിൽ ഒന്ന് യാഗപീഠത്തിൽനിന്നു ചവണകൊണ്ടെടുത്ത എരിയുന്ന ഒരു കനൽ കയ്യിൽ പിടിച്ച് എന്റെ അടുക്കൽ പറന്നുവന്നു. 7അവൻ അതുകൊണ്ട് എന്റെ വായ് തൊട്ടുപറഞ്ഞു: “ഇതാ, ഇതു നിന്റെ അധരങ്ങളെ തൊട്ടിരിക്കുന്നു; നിന്റെ കുറ്റം നീങ്ങി, നിന്റെ പാപത്തിനു പ്രായശ്ചിത്തമായിരിക്കുന്നു.”
8അപ്പോൾ നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുവിന്റെ ശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു: “ഞാൻ ആരെ അയയ്ക്കേണ്ടൂ? നമുക്കുവേണ്ടി ആരു പോകും?” ഞാൻ പറഞ്ഞു: “ഇതാ ഞാൻ; എന്നെ അയയ്ക്കണമേ.”
9അവിടുന്നു പറഞ്ഞു: “നീ ചെന്ന് ഈ ജനത്തോടു പറയുക: ‘നിങ്ങൾ കേട്ടുകൊണ്ടേയിരിക്കും, എന്നാൽ ഒരിക്കലും ഗ്രഹിക്കുകയില്ല; കണ്ടുകൊണ്ടേയിരിക്കും, എന്നാൽ ഒരിക്കലും തിരിച്ചറിയുകയില്ല.’ 10ഈ ജനത്തിന്റെ ഹൃദയം തടിച്ചുപോകുമാറാക്കുക; അവരുടെ ചെവികൾ മന്ദമാക്കുക, അവരുടെ കണ്ണുകൾ അടച്ചുകളയുക — അവർ കണ്ണുകൊണ്ടു കാണുകയോ, ചെവികൊണ്ടു കേൾക്കുകയോ, ഹൃദയംകൊണ്ടു ഗ്രഹിക്കുകയോ ചെയ്തു മനംതിരിഞ്ഞു സൗഖ്യം പ്രാപിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു തന്നെ.”
11അപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചു: “കർത്താവായ യേശുവേ, എത്രത്തോളം?” അവിടുന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു: “പട്ടണങ്ങൾ ശൂന്യവും നിവാസികളില്ലാത്തവയുമായി, വീടുകൾ ആളില്ലാതെ, ദേശം അശേഷം ശൂന്യമായി കിടക്കുംവരെ,
12“നമ്മുടെ പിതാവ് ജനത്തെ ദൂരത്തേക്ക് അയച്ചുകളയുകയും മഹാശൂന്യത ദേശത്തെ മൂടുകയും ചെയ്യുംവരെ. c c v12 സിംഹാസനസ്ഥനായ യേശു ഇവിടെ നമ്മുടെ പിതാവിനെ പേരെടുത്തു പറയുന്നു — ജനത്തെ പ്രവാസത്തിലേക്ക് അയയ്ക്കുന്ന, അതേ ദൈവത്തിലെ മറ്റൊരു ആളെ പേരിട്ടു വിളിക്കുന്നു. 13അതിൽ പത്തിലൊന്നു ശേഷിച്ചാലും, അതു വീണ്ടും ചുട്ടെരിക്കപ്പെടും — വെട്ടിവീഴ്ത്തുമ്പോൾ കുറ്റി ശേഷിക്കുന്ന ഏലാമരമോ കരുവേലകമോപോലെ. വിശുദ്ധമായ സന്തതിയാകുന്നു അതിന്റെ കുറ്റി.” d d v13 ഏലാമരം വിശാലമായി പടർന്നുപന്തലിക്കുന്ന ഒരു വലിയ വൃക്ഷമാണ് — കരുവേലകത്തിനു സമാനം — വെട്ടിവീഴ്ത്തുമ്പോൾ അതു വീതിയേറിയ ഒരു കുറ്റി അവശേഷിപ്പിക്കുന്നു.
