Stranek Evînê ji bo Rezê
Stran wek stranek evînê xuya dike, heta ku Bavê me, xweyê rez, dipirse ku hê çi dikaribû bikira. Ew li dadperweriyê geriya, lê xwînrijandin dît. Şeş wey li pey wê tên, paşê leşkerek bi fîtikê tê bang kirin û tarî welêt digire.
Bavê me di ayetan de dipeyive 3–6, 9
5 1Bila ez niha ji bo yê ku jê hez dikim stranek bistirêm, strana evîndarê xwe li ser rezê wî. Evîndarê min li zeviyeke gelek bihêz ya li aliyê girekî rezek hebû. 2Wî ew kola û kevirên wî paqij kirin û bi mêwên herî baş çand. Wî li nava wê bircaniyek ava kir û di wê de jî cendera şerabê kola. Paşê li benda wê ma ku tiriyên baş bide, lê wê tenê tiriyên çolê dan.
3“Û niha, hûn ên ku li Orşelîmê dijîn û hûn gelê Cihûdayê, di navbera min û rezê min de hukim bikin. 4Ji bo rezê min hê çi mabû ku bê kirin, lê min di wê de nekiriye? Çima, gava ez li benda wê bûm ku tiriyên baş bide, wê tenê tiriyên çolê dan? 5Û niha bila ez ji we re bibêjim ku ezê çi bi rezê xwe bikim: Ezê têxê wê rakim, û wê bê xwarin; ezê dîwarê wê bihêrim, û wê bê pêpestkirin. 6Ezê wê bikim xirbe; ew nayê jêkirin û nayê bêrkirin, û stirî û dirî wê li ser wê şîn bibin. Û ezê fermanê bidim ewran ku baranê neşînin ser wê.”
7Çimkî rezê Bavê artêşên ezmanan mala Îsraêl e, û gelê Cihûdayê çandiniya wî ya hezkirî ne. Wî li dadperweriyê geriya, lê tenê xwînrijandin dît; li rastiyê geriya, lê tenê qîrîn bihîst. a a v7 Mesela rezê dilê Bavê me eşkere dike — Îsraêl ne projeya wî ye lê çandiniya wî ya hezkirî ye, û kederê ku vê beşê tije dike kedera Bavekî ye ku hezkirina wî hatiye redkirin.
Wey li wan ên ku birçiyê erdê ne
8Wey li wan ên ku malê li malê zêde dikin û zeviyê bi zeviyê ve girê didin, heta ku cih namîne û hûn bi tenê li nava welêt dijîn.
9Bi guhên xwe min bihîst ku Bavê artêşên ezmanan sond xwar: “Bêguman gelek mal wê bibin wêran, yên mezin û spehî wê bêyî kesî ku tê de bijî bimînin.
10Çimkî deh donim rez wê tenê nêzîkî şeş gîsk şerabê bide, û deh selik tov wê tenê selikek genim bide.”
11Wey li wan ên ku sibê zû radibin da ku li dû vexwarinên bihêz bikevin, ên ku heta dereng êvarê dimînin heta ku şerab wan dadike. 12Li şahiyên wan tembûr û kemançe, def û bilûr û şerab hene, lê ew qet guh nadin karên Bavê me, û ew karê destên wî nabînin. 13Loma gelê min ji ber nezaniyê sirgûn dibe; mirovên wan ên rêzdar birçî mane, û gelê asayî ji tîbûnê hişk bûne. 14Loma gor devê xwe mezin kiriye û devê xwe fireh vekiriye, û rûmeta wê û elaletên wê, hêwirze û hemû yên ku bi wê şa dibin diçin jêr. 15Loma mirovatî tê nizmkirin, û her kes tê daxistin, û çavên pozbilind yên qureyan tên berjêrkirin. 16Lê Bavê artêşên ezmanan di dadperweriyê de tê bilindkirin, û Bavê me yê pîroz di rastiyê de xwe pîroz nîşan dide. 17Hingê berx wê wek li mêrga xwe biçêrin, û biyanî wê di nav xirbeyên dewlemendan de bixwin.
18Wey li wan ên ku xerabiya xwe bi werîsên derewan dikişînin, û guneh bi weke bendên erebeyê dikişînin, 19ên ku dibêjin: “Bila ew lez bike; bila ew karê xwe bilezîne, da ku em wê bibînin. Bila plana Pîrozê Îsraêl nêzîk bibe û bê, da ku em wê bizanin.” b b v19 Pîrozê Îsraêl navê taybet yê Îşaya ye ji bo Bavê me — di vê pêxemberiyê de ji bîst û pênc caran zêdetir derdikeve. Tewra li ser lêvên tinazkeran jî, ev nav Yê ku xwe bi gelekî ve girê daye ku jê qet dest berdide nav dike.
20Wey li wan ên ku ji xerabiyê re dibêjin başî û ji başiyê re xerabî, ên ku ji tariyê re dibêjin ronahî û ji ronahiyê re tarî, ên ku ji tiraşî re dibêjin şêrîn û ji şêrînê re tiraş. 21Wey li wan ên ku li ber çavên xwe aqilmend in û li ber dîtina xwe jîr in. 22Wey li wan ên ku di vexwarina şerabê de qehreman in û di tevlihevkirina vexwarinên bihêz de pêlewan in, 23ên ku ji bo bertîlekê sûcdaran bêguneh dihesibînin û mafên bêgunehan ji destê wan dertînin.
24Loma, çawa ku zimanê êgir pûş dixwe û giyayê hişk di nav pêtê de diçilmise, wusa rehên wan wê rizîn û kulîlka wan wê wek toz hilkişe jor; çimkî wan hînkirina Bavê artêşên ezmanan red kir, û gotina Pîrozê Îsraêl piçûk dît. 25Loma hêrsa Bavê me li hember gelê wî geş bû, û wî destê xwe li hember wan dirêj kir û li wan xist. Çiya hejiyan, û cendekên wan wek gemarê li kolanan razan. Bi vî tiştî hemû jî hêrsa wî venegeriya, û destê wî hê jî dirêjkirî ye.
26Ewê ji bo miletên dûr alayekê rake û ji binê erdê li wan fîtikê bixe, û ew bi lez û bez tên. 27Yek ji wan ne westiyayî ye û ne jî dialike, yek ji wan xewra naçe û ranaze; ne kembera navê tê vekirin, ne jî bendika sol tê qetandin. 28Tîrên wan tûj in û hemû kevanên wan kişandî ne; simê hespên wan wek berî dixuyin û tekerên wan wek bablîsokê. 29Qîrîna wan wek şêr e; ew wek şêrên ciwan diqîrin. Ew dinerin û nêçîrê digirin û dibin, û tu kes tuneye ku qurbaniyan xilas bike. 30Di wê rojê de ewê li ser wê wek nerîna deryayê binerin. Û heke kesek li welêt binere, tenê tarî û tengî heye; tewra ronahî jî bi ewrên wê tarî dibe.
