Wie die wind saai, maai die storm
Hulle saai wind en maai storm. Die klag is selfgemaakte godsdiens en selfgemaakte politiek: konings aangestel sonder ons Vader, 'n kalf deur 'n vakman gemaak, altare vermenigvuldig om te sondig, bondgenote in die buiteland gekoop, en Israel reeds onder die nasies verswelg soos 'n pot wat niemand wil hê nie.
8 1Sit die trompet aan jou lippe! ’n Arend duik af oor my huis, omdat hulle my verbond verbreek het en teen my wet in opstand gekom het. 2Na my roep hulle: “My Vader! Ons ken u — ons, Israel!” a a v2 Israel roep uit en beweer dat hy die Vader ken, selfs terwyl hy sy weë verwerp — woorde van innigheid uit ’n hart wat weggedraai het. 3Israel het verwerp wat goed is; ’n vyand sal hom agtervolg. 4Hulle het konings aangestel, maar nie deur my nie; hulle het vorste aangewys, en ek het niks daarvan geweet nie. Met hulle silwer en goud het hulle vir hulle afgode gemaak, net om afgesny te word. 5Ek het jou kalf verwerp, Samaria; my toorn brand teen hulle. Hoe lank sal hulle nie in staat wees tot onskuld nie? 6Want hierdie kalf kom uit Israel; ’n vakman het dit gemaak — dit is nie God nie. Die kalf van Samaria sal aan stukke gebreek word. 7Hulle saai die wind, en hulle sal die warrelwind maai. Die staande koring het geen are nie; dit lewer geen meel nie. En as dit tog sou lewer, sou vreemdelinge dit insluk. 8Israel is verslind; nou is hulle onder die nasies soos ’n pot wat niemand wil hê nie. 9Want hulle het opgegaan na Assirië — ’n wilde-esel wat alleen ronddwaal. Efraim het homself aan minnaars verhuur. b b v9 “Minnaars” is die vreemde nasies wat Israel vir militêre beskerming betaal het — Hosea se deurlopende beeld van Israel as ’n ontroue vrou wat ander metgeselle agternaloop. 10Al huur hulle bondgenote onder die nasies, nou sal ek hulle bymekaarmaak. En hulle sal binnekort ineenkrimp onder die las van die koning van die vorste. c c v10 “Die koning van die vorste” is die Assiriese keiser — die groot opperheer oor al die leenkonings — wie se skattinglas Israel binnekort sou dra. 11Omdat Efraim altare om te sondig vermenigvuldig het, het dit vir hom altare geword om te sondig. 12Al het ek vir hom die ontelbare dinge van my wet neergeskryf, is dit as iets vreemds beskou. 13Wat die offers betref wat hulle aan my bring, offer hulle vleis en eet dit, maar ek het geen behae in hulle nie. Nou sal ek hulle skuld onthou en hulle sondes straf; hulle sal na Egipte terugkeer. 14Israel het sy Maker vergeet en paleise gebou; en Juda het versterkte stede vermenigvuldig. Maar ek sal vuur op sy stede stuur, en dit sal Juda se vestings verslind.
