Efraim Sal Nie Huis Toe Kom Nie
Efraim is 'n halfgebakte koek, 'n onnosele duif wat tussen Egipte en Assirië heen en weer fladder, 'n oond waarvan die vuur die hele nag smeul. Konings val die een na die ander, en niemand roep ons Vader aan nie. Hy sê hy sou hulle verlos, maar hulle huil op hulle beddens in plaas daarvan om terug te draai.
7 1Wanneer ek Israel probeer genees, word die sonde van Efraim ontbloot, en die boosheid van Samaria; want hulle pleeg bedrog—die dief breek in, die rowers plunder buite. 2Maar hulle sê nie in hulle harte dat ek al hulle boosheid onthou nie. Nou omring hulle dade hulle; hulle is voor my aangesig.
3Met hulle boosheid maak hulle die koning bly, en die vorste met hulle leuens. 4Hulle is almal egbrekers, soos ’n oond wat deur die bakker verhit word, wat ophou om die vuur te roer van die knie van die deeg af totdat dit deurgesuur is. 5Op die dag van ons koning het die vorste hulle siek gemaak met die gloed van wyn; hy het hande gevat met spotters. 6Want hulle kom nader met harte wat soos ’n oond brand terwyl hulle voorlê; die hele nag smeul hulle woede, en in die môre vlam dit op soos ’n laaiende vuur. 7Hulle is almal gloeiend soos ’n oond, en hulle verslind hulle heersers. Al hulle konings het geval; niemand van hulle roep my aan nie.
8Efraim meng homself onder die volke; Efraim is ’n plat koek wat nie omgedraai is nie. 9Vreemdelinge verslind sy krag, en hy weet dit nie; grys hare is op hom gesprinkel, en hy weet dit nie. 10Die trots van Israel getuig teen hom voor sy aangesig, tog keer hulle nie na hulle Vader toe terug nie, en hulle soek hom nie, in dit alles nie.
11Efraim het soos ’n duif geword, onnosel en sonder verstand, wat na Egipte roep, na Assirië gaan. 12Terwyl hulle gaan, sal ek my net oor hulle uitsprei; ek sal hulle laat neerkom soos die voëls van die hemel. Ek sal hulle tugtig soos hulle vergadering gewaarsku is.
13Wee hulle, want hulle het van my afgedwaal! Ondergang vir hulle, want hulle het teen my in opstand gekom! Ek wil hulle verlos, maar hulle praat leuens teen my. 14Hulle roep nie van harte na my toe nie, maar hulle huil op hulle beddens; ter wille van koring en nuwe wyn kerf hulle hulself; hulle draai van my af weg. a a v14 Die sny van die liggaam was deel van die heidense vrugbaarheidsrites van Kanaän, uitgevoer om die storm-gode om koring en wyn te smeek — die teenoorgestelde van om van harte na die Vader uit te roep. 15Alhoewel ek hulle arms geoefen en versterk het, tog beraam hulle kwaad teen my. 16Hulle draai, maar nie boontoe nie; hulle het soos ’n slap boog geword. Hulle vorste sal deur die swaard val oor die vermetelheid van hulle tong; dit sal hulle ’n bespotting maak in die land Egipte.
