اِفرائيم به کور ته رانۀ شى
افرائیم نیمه پخه ګرده ده، یوه ساده کوتره چې د مصر او آشور تر منځ وزرې وهي، یو تنور چې اور یې ټوله شپه لوګی کوي. پاچاهان یو په بل پسې رالوېږي او هېڅوک زموږ پلار نه رابولي. هغه وايي چې هغه به یې ژغورلي وای، خو هغوی د راګرځېدو پر ځای پر خپلو بسترو ژړا کوي.
7 1کله چې زۀ د اِسرائيل علاج کول غواړم، نو د اِفرائيم ګناه او د سامريه بدکارى ښکاره شى؛ ځکه چې هغوئ درواغ کوى، غل ننوځى او لوټماران بهر لوټ کوى. 2خو هغوئ په خپلو زړونو کښې دا نۀ وائى چې زۀ د هغوئ ټول بدکارونه يادوم. اوس د هغوئ کړۀ وړۀ هغوئ راتاو کړى دى؛ هغه زما د مخ په وړاندې دى.
3هغوئ په خپل بدکارۍ بادشاه خوشحالوى، او په خپلو درواغو سردار. 4هغوئ ټول زناکاران دى، لکه هغه تنور چې نانوايى يې تود کړى، څوک چې د اوبدو نه د ميده کولو نه تر خمير کېدو پورې اور لمبول بندوى. 5زمونږ د بادشاه په ورځ سردارانو د شرابو په تودوخه ځانونه ناجوړه کړل؛ هغۀ د ملنډو وهونکو سره لاس ورکړو. 6ځکه چې هغوئ د تنور په شان سوزېدونکو زړونو سره رانژدے کيږى کله چې هغوئ په کمين کښې وى؛ ټوله شپه د هغوئ غصه لګيا وى، او سحر وختى د لمبو اور په شان بليږى. 7هغوئ ټول د تنور په شان تاوده دى، او خپل حاکمان خوړى. د هغوئ ټول بادشاهان راپرزېدلى دى؛ د هغوئ هيڅوک ما نۀ رابولى.
8اِفرائيم ځان د قومونو په مينځ کښې ګډوى؛ اِفرائيم هغه پاخۀ ډوډۍ ده چې نۀ وى اوړولے شوے. 9پردى د هغۀ قوت خوړى، او هغه پرې نۀ پوهيږى؛ د سپينو ويښتو نخښې پرې ښکاره شوى دى، او هغه پرې نۀ پوهيږى. 10د اِسرائيل غرور د هغۀ په مخ ګواهى ورکوى، خو بيا هم هغوئ خپل پلار ته نۀ راګرزى، او نۀ يې لټوى، په دې ټولو کښې.
11اِفرائيم د کوترې په شان شوے دے، بوقلمون او بې عقله، چې مِصر ته غږ کوى، او آشور ته ځى. 12کله چې هغوئ ځى، نو زۀ به خپله جال پرې خوره کړم؛ زۀ به هغوئ د آسمان د مرغانو په شان راکوز کړم. زۀ به هغوئ ته سزا ورکړم لکه څنګه چې د هغوئ ټولى ته خبردارے ورکړے شوے وو.
13په هغوئ افسوس، ځکه چې هغوئ له ما نه بې لارې شوى دى! په هغوئ تباهى، ځکه چې هغوئ زما نه سرکشى کړې ده! زۀ به هغوئ خلاص کړم، خو هغوئ زما خلاف درواغ وائى. 14هغوئ ما ته د خپل زړۀ نه چغې نۀ وهى، بلکې هغوئ په خپلو بسترو باندې ژاړى؛ د غلې او د نويو شرابو دپاره هغوئ خپل ځانونه څيرى؛ هغوئ له ما نه مخ اړوى. a a v14 د بدن څيرل د کنعان د بتپرستۍ د زرخېزۍ د رواجونو يوه برخه وه، چې د غلې او شرابو دپاره د طوفان دېوتو نه د سوال کولو دپاره کولے کېدل — دا د زړۀ نه پلار ته د چغو وهلو برعکس وو. 15اګرچې ما د هغوئ بازوګان روزلى او مضبوط کړى وُو، خو بيا هم هغوئ زما خلاف بدى جوړوى. 16هغوئ راګرزى، خو بره نه؛ هغوئ د ګوډ ليندۍ په شان شوى دى. د هغوئ سرداران به د تورې نه راپرزى د خپلو ژبو د تکبر په وجه؛ دا به هغوئ د مِصر په مُلک کښې ملنډو وړ کړى.
