زمونږ پلار ته واپس راتلل
د خلکو د بېرته راتګ سندره یې پیلوي، ځکه هغه موږ څیرلي یو او هغه به موږ روغ کړي، خو زموږ پلار ځواب ورکوي چې د دوی مینه د سهار ورېځ ده چې تر غرمې ورکېږي. هغه چې څه غواړي د لوظ مینه او د هغه پېژندل دي، نه قرباني. بیا هغه کاهنان چې مسافر وژني.
6 1راځئ چې زمونږ پلار ته واپس لاړ شُو، ځکه چې هغۀ مونږ څيرلى يُو دې دپاره چې مونږ روغ کړى؛ هغۀ مونږ وهلى يُو، او هغه به زمونږ زخمونه وتړى. a a v1 د زمونږ پلار زخمى کول هيڅکله آخرى خبره نۀ وى — هغه يواځې دې دپاره څيرى چې روغ کړى، يواځې دې دپاره وهى چې وتړى. دا تنبيه د دې دپاره ده چې خپل بچى کور ته راولى. 2د دوو ورځو نه پس به هغه مونږ ژوندى کړى؛ په دريمه ورځ به هغه مونږ راپاڅوى دې دپاره چې د هغۀ په مخکښې ژوند وکړُو. b b v2 په دريمه ورځ راپاڅېدل عيسىٰ ته اشاره کوى، چې په دريمه ورځ راپورته کړے شو دې دپاره چې مونږ د زمونږ پلار په مخکښې ژوند وکړُو (۱-کورنتيان ۱۵:۴). 3راځئ چې وپېژنُو، راځئ چې زمونږ پلار د پېژندلو هڅه وکړُو. هغه د سحر په شان يقينى راخېژى؛ هغه به مونږ ته د باران په شان راشى، د بهار د هغه بارانونو په شان چې زمکه خړوبوى.
4”اے اِفرائيمه، زۀ له تا سره څۀ وکړم؟ اے يهوداه، زۀ له تا سره څۀ وکړم؟ ستاسو مينه د سحر د ورېځې په شان ده، د هغې پرخې په شان چې ژر ورکه شى. 5ځکه نو ما هغوئ د نبيانو په وسيله غوڅ کړل؛ ما هغوئ د خپلې خولې په خبرو ووژل، او زما عدالت د رڼا په شان راخېژى. 6ځکه چې زۀ وفاداره مينه غواړم نۀ قربانى، او د زمونږ پلار معرفت نۀ چې د سوزولو قربانۍ. c c v6 عيسىٰ دا آيت دوه ځله نقل کړو — ”زۀ رحم غواړم، نۀ قربانى“ (متى ۹:۱۳؛ ۱۲:۷) — دې دپاره چې وښئى چې زمونږ پلار غواړى چې وپېژندلے شى او مينه ورسره وشى، نۀ صرف دا چې په قربانيو ورته خدمت وشى. 7خو هغوئ د آدم په شان لوظ مات کړو؛ هلته هغوئ له ما سره بېوفائى وکړه. 8جِلعاد د بدکارانو ښار دے، د وينو په قدمونو داغلے. 9لکه څنګه چې ډاکو د ښکار دپاره په کمين کښې ناست وى، هم هغه شان د اِمامانو ډله د سِکِم په لار قتل کوى؛ هو، هغوئ شرمناک جرمونه کوى. 10د اِسرائيل په کور کښې ما يو هيبتناک کار وليدو: د اِفرائيم بدکارى هلته ده؛ اِسرائيل ناپاک شوے دے.
11”اے يهوداه، ستا دپاره هم د لو وخت مقرر شوے دے، کله چې زۀ د خپلو بچو قسمت بيا بحال کړم.“
