ሆሴዕ 6

6 ¹ኑ፤ ወደ አባታችን እንመለስ፤ ሊፈውሰን ቀድዶናልና፤ መትቶናል፣ ቍስላችንንም ይጠቀልላል። ^a a v1 የአባታችን መቍሰል ፈጽሞ የመጨረሻው ቃል አይደለም፤ የሚቀድደው ለመፈወስ ብቻ ነው፤ የሚመታውም ለመጠቅለል ብቻ ነው። ተግሣጹ ልጆቹን ወደ ቤት ለመመለስ የታለመ ነው። ²ከሁለት ቀን በኋላ ሕያው ያደርገናል፤ በሦስተኛውም ቀን ያስነሣናል፤ በፊቱም በሕይወት እንኖራለን። ^b b v2 በሦስተኛው ቀን መነሣቱ ቀድሞ ወደ ኢየሱስ ይጠቍማል፤ እርሱም በአባታችን ፊት እንድንኖር በሦስተኛው ቀን ተነሣ (፩ኛ ቆሮንቶስ ፲፭፥፬)። ³እንወቅ፤ አባታችንን ለማወቅ እንትጋ። መውጣቱ እንደ ንጋት የተረጋገጠ ነው፤ ምድርን እንደሚያጠጣ የበልግ ዝናብ፣ እንደ ዝናብ ወደ እኛ ይመጣል።

⁴“ኤፍሬም ሆይ፣ ምን ላድርግልህ? ይሁዳ ሆይ፣ ምን ላድርግልህ? ፍቅርህ እንደ ማለዳ ደመና፣ ማልዶ እንደሚጠፋ ጠል ነው። ⁵ስለዚህ በነቢያት ፈለጥኋቸው፤ በአፌም ቃላት ገደልኋቸው፤ ፍርዴም እንደ ብርሃን ይወጣል። ⁶ምክንያቱም መሥዋዕትን ሳይሆን የኪዳን ፍቅርን እፈልጋለሁ፤ ከሚቃጠል መሥዋዕትም ይልቅ አባታችንን ማወቅን እሻለሁ። ^c c v6 ኢየሱስ ይህን ጥቅስ ሁለት ጊዜ ጠቀሰ — “ምሕረትን እንጂ መሥዋዕትን አልፈልግም” (ማቴዎስ ፱፥፲፫፤ ፲፪፥፯) — ይህም አባታችን በመሥዋዕት መገልገል ብቻ ሳይሆን መታወቅንና መወደድን እንደሚናፍቅ ለማሳየት ነው። ⁷እነርሱ ግን እንደ አዳም ኪዳኑን አፈረሱ፤ በዚያም በእኔ ላይ ከዱ። ⁸ገለዓድ የክፉ አድራጊዎች ከተማ ናት፤ በደም እግር ዱካ የረከሰች ናት። ⁹ወንበዴዎች ሰውን ለመጥቃት እንደሚያደቡ፣ የካህናት መንጋ እንዲሁ በሴኬም መንገድ ላይ ይገድላሉ፤ አዎን፣ የሚያሳፍር ወንጀል ይፈጽማሉ። ¹⁰በእስራኤል ቤት አስፈሪ ነገር አየሁ፤ የኤፍሬም ዝሙት በዚያ አለ፤ እስራኤልም ረክሷል።

¹¹“አንተም ደግሞ ይሁዳ ሆይ፣ የልጆቼን ዕጣ ፈንታ በመለስኩ ጊዜ፣ መከር ተመድቦልሃል።”