Bali marang Rama kita
Kidung balinipun umat mbukani, amarga Panjenengané nyuwèk kita lan bakal marasaké kita, nanging Rama kita mangsuli yèn katresnané kaya méga ésuk kang ilang ing wayah awan. Kang dikersakaké iku katresnan prajanjian lan wanuh marang Panjenengané, dudu kurban. Banjur para imam kang matèni wong lelungan.
6 1Ayo, padha bali marang Rama kita, awit Panjenengane wis nyuwek-nyuwek kita supaya bisa marasake kita; Panjenengane wis nggebag kita, lan bakal mbalut tatu kita. a a v1 Anggone Rama kita natoni ora tau dadi tembung kang pungkasan — Panjenengane nyuwek mung supaya marasake, nggebag mung supaya mbalut. Pamerdi mau tinujokake supaya nggawa para putrane mulih. 2Sawise rong dina Panjenengane bakal nguripake kita maneh; ing dina kaping telu Panjenengane bakal nangekake kita, supaya kita bisa urip ana ing ngarsane. b b v2 Patangi ing dina kaping telu iki nudhuhake marang Gusti Yesus, kang katangekake ing dina kaping telu supaya kita bisa urip ana ing ngarsane Rama kita (1 Korinta 15:4). 3Ayo padha ngerti, ayo padha mempeng anggone nepungi Rama kita. Panjenengane miyos kanthi mesthi kaya pletheking srengenge; Panjenengane bakal rawuh marang kita kaya udan, kaya udan mangsa semi kang nyirami bumi.
4“Apa kang kudu Daktindakake marang kowe, Efraim? Apa kang kudu Daktindakake marang kowe, Yehuda? Katresnanmu iku kaya mega ing wayah esuk, kaya ebun kang enggal sirna. 5Mulane Aku wis negor wong-wong mau lumantar para nabi; Aku wis mateni wong-wong mau srana pangandikaning tutukKu, lan pangadilanKu metu kaya pepadhang. 6Awit kang Dakkarsakake iku katresnaning prajanjian, dudu kurban sembelehan, yaiku wong padha wanuh marang Rama kita, ngluwihi kurban obaran. c c v6 Gusti Yesus ngutip ayat iki kaping pindho — “Kang Dakkarsakake iku welas asih, dudu kurban” (Mateus 9:13; 12:7) — kanggo nuduhake yen Rama kita kepengin banget ditepungi lan ditresnani, dudu mung diladeni kanthi kurban. 7Nanging kaya Adam, wong-wong mau nerak prajanjian; ana ing kono padha cidra marang Aku. 8Gilead iku kuthane para wong duraka, kang kebak tilas tlapakan getih. 9Kaya begal kang ngadhang mangsane, mangkono uga grombolan para imam padha mateni ing dalan menyang Sekhem; pancen, padha nindakake piala kang nistha. 10Ing omahe Israel Aku wis mirsa prakara kang nggegirisi: laku jinane Efraim ana ing kono; Israel wis najis.
11“Dene kowe uga, Yehuda, wis katemtokake mangsa panen, nalika Aku mulihake kabegjane para putraKu.”