Sang Rama Sumingkir saka Wong kang Ora Setya

Imam, ratu lan bangsa kabèh ditimbali. Panggawéné ora nglilani padha bali, lan nalika padha nggolèki nggawa wedhus lan sapi, Rama kita wis nyingkir. Panjenengané nyebut sarirané rengat tumrap Yéhuda lan singa tumrap Éfraim, banjur lunga nganti kasusahan meksa padha bali.

Pasal 5.

Rungokna iki, he para imam! Gatekna, he para turune Israel! Rungokna, he para turune raja! Awit paukuman iki tumuju marang kowe kabeh, amarga kowe wis dadi kala ing Mizpah lan jaring kang kagelar ing gunung Tabor.

“Wong-wong kang mbalela wis mlebu jero ing pamatenan, nanging Aku bakal ndhidhik wong-wong mau kabeh. Aku wanuh marang Efraim, lan Israel ora kasingidan saka Aku; awit saiki, he Efraim, kowe wis nyundelake awakmu dhewe, lan Israel wis dadi najis.

“Panggawene ora ngidinake wong-wong mau bali marang Ramane, amarga roh laku jina ana ing batine, lan wong-wong mau padha ora wanuh marang Rama kita. Kaangkuhane Israel nekseni nglawan dheweke; Israel lan Efraim padha kesandhung ing dosane; Yehuda uga melu kesandhung bareng karo wong-wong mau. Kanthi wedhus lan sapine wong-wong mau bakal lunga ngupaya Rama kita, nanging ora bakal ketemu Panjenengane; Panjenengane wis sumingkir saka wong-wong mau. Wong-wong mau wis tumindak cidra marang Rama kita, amarga wis nglairake anak-anak jadah. Saiki rembulan anyar bakal nguntal wong-wong mau dalah palemahane.

“Unekna sungu ing Gibea, lan kalasangka ing Ramah. Surakna tandha perang ing Bet-Awen; noleha mburimu, he Benyamin! Efraim bakal dadi jugrugan ing dina paukuman; ing antarane taler-taler Israel Aku ngundhangake apa kang mesthi kelakon. Para panggedhene Yehuda wis padha kaya wong kang ngelih watu wates; marang wong-wong mau Aku bakal ngesokake bebenduKu kaya banyu. Efraim katindhes, remuk dening paukuman, amarga dheweke mempeng ngoyak brahala kang tanpa guna. Mulane Aku iki kaya renget tumrap Efraim, lan kaya bosok tumrap turune Yehuda.

“Efraim weruh lelarane dhewe, Yehuda weruh tatune kang menga; mula Efraim mlayu menyang Asyur, njaluk tulung marang raja agung. Nanging raja mau ora bisa marasake kowe, utawa nambani tatumu kang mambu. Awit Aku bakal kaya singa tumrap Efraim, lan kaya singa nom tumrap turune Yehuda. Aku dhewe bakal nyempal-nyempal banjur lunga; Aku bakal nggondhol lunga, lan ora ana kang bisa ngluwari. Aku bakal bali maneh menyang panggonanKu, nganti wong-wong mau padha ngakoni kaluputane lan ngupaya pasuryanKu; ing sajrone kasangsarane, wong-wong mau bakal ngupaya Aku kanthi temen-temen.”