چاپ شوی
کتاب

پلار د بې‌وفاؤ نه ګوښه کيږى

کاهنان، پاچا او ملت ټول رابلل کېږي. د دوی کړنې دوی ته د بېرته راتګ اجازه نه ورکوي، او کله چې له رمو او ګلو سره د هغه په لټه کې ځي، زموږ پلار لا دمخه ځان لرې کړی وي. هغه ځان یهودا ته د لرګي خوساوی او افرائیم ته زمری بولي، بیا ځي تر هغه چې کړاو یې بېرته راوګرځوي.

څپرکی 5.

اے کاهنانو، دا واورئ! اے د اِسرائيل کورنۍ، غور وکړئ! اے د بادشاه کورنۍ، واورئ! ځکه چې دا عدالت ستاسو دپاره دے، ځکه چې تاسو په مِصفاه کښې دام شوى يئ او په تبور باندې غوړېدلے جال.

”باغيان د قتل عام په کار کښې ژور لاړل، خو زۀ به هغوئ ټولو ته تنبيه ورکوم. زۀ اِفرائيم پېژنم، او اِسرائيل زما نه پټ نۀ دے؛ اے اِفرائيم، اوس تا بدکارى وکړه، او اِسرائيل ناپاک شوے دے.

”د هغوئ کارونه به هغوئ ته د خپل پلار په لور د ورستنېدو اِجازت ورنۀ کړى، ځکه چې د بدکارۍ روح د هغوئ په مينځ کښې دے، او هغوئ زمونږ پلار نۀ پېژنى. د اِسرائيل غرور د هغۀ خلاف ګواهى ورکوى؛ اِسرائيل او اِفرائيم په خپله ګناه کښې ښوئېږى؛ يهوداه هم د هغوئ سره ښوئېږى. د خپلو رمو او غلو سره به هغوئ د زمونږ پلار په لټولو لاړ شى، خو هغه به ونۀ مومى؛ هغه د هغوئ نه ګوښه شوے دے. هغوئ د زمونږ پلار سره بې‌وفايى وکړه، ځکه چې هغوئ حرامى بچى پېدا کړل. اوس به نوے سپوږمۍ هغوئ د خپلو پټو سره تباه کړى.

”په جِبعه کښې ښکر وغږوئ، په رامه کښې نرسنګا. په بيت‌آون کښې د جنګ نعره پورته کړئ؛ اے بنيامينه، شاته وګوره! اِفرائيم به د سزا په ورځ کښې ويجاړ شى؛ د اِسرائيل د قبيلو په مينځ کښې زۀ هغه څۀ ښکاره کوم چې خامخا پېښيږى. د يهوداه سردار د هغه کسانو په شان شوى دى چې د زمکې پوله خوزوى؛ زۀ به په هغوئ باندې خپل غضب د اوبو په شان توئ کړم. اِفرائيم په ظلم کښې دے، په عدالت کښې ټوټه ټوټه شوے، ځکه چې هغۀ په خپله خوښه د بې‌کاره بتانو پيروى کوله. نو زۀ اِفرائيم ته د چينجى په شان يم، او د يهوداه کور ته د ورستوالى په شان.

”اِفرائيم خپله ناروغى وليده، يهوداه خپل پرانيستے زخم وليدو؛ نو اِفرائيم اسوريا ته وتښتېدو، د هغۀ د لوئ بادشاه نه يې مدد وغوښتو. خو هغه بادشاه نۀ تا روغولے شى، او نۀ ستا خوسا زخم ته شفا ورکولے شى. ځکه چې زۀ به اِفرائيم ته د زمرى په شان يم، او د يهوداه کور ته د ځوان زمرى په شان. زۀ به پخپله وشکوم او لاړ شم؛ زۀ به يې يوسم، او هيڅوک به يې خلاص نۀ کړى. زۀ به بيا خپل ځائ ته ورستون شم، ترڅو چې هغوئ په خپله ګناه اقرار وکړى او زما مخ ولټوى؛ په خپل تکليف کښې به هغوئ ما په زړۀ سره ولټوى.“