افرائيم گھر موٽي نہ ايندو
افرائيم اڌ پڪل ماني آهي، هڪ بيوقوف ڪبوتر جيڪو مصر ۽ اسور جي وچ ۾ پَر هڻي ٿو، هڪ تندور جنهن جي باهه سڄي رات دکندي رهي ٿي. بادشاهه هڪ ٻئي پٺيان ڪرن ٿا ۽ ڪو به اسان جي پيءُ کي نه ٿو سڏي. هو چوي ٿو ته هو کين ڇڏائي ها، پر هو موٽڻ بدران پنهنجن بسترن تي روئن ٿا.
7 1جڏهن آءٌ اسرائيل کي شفا ڏيڻ جي ڪوشش ڪريان ٿو، تڏهن افرائيم جو گناهه ۽ سامريه جون برايون ظاهر ٿي پون ٿيون، ڇاڪاڻ تہ اهي ڪوڙ ٿا ڪن، چور اندر گھڙي ٿو، ڌاڙيل ٻاهر ڦرلٽ ٿا ڪن. 2پر اهي پنهنجي دل ۾ نہ ٿا چون تہ مون کي سندن سموري بڇڙائي ياد آهي. هاڻي سندن ڪم کين گھيري بيٺا آهن، اهي منهنجي منهن اڳيان آهن.
3پنهنجي بڇڙائيءَ سان اهي بادشاهه کي خوش ڪن ٿا، ۽ سردارن کي پنهنجن ڪوڙن سان. 4اهي سڀ زناڪار آهن، ان تنور جيان جيڪو ماني پچائيندڙ گرم ڪيو هجي، جيڪو باهه کي ڀڙڪائڻ ڇڏي ڏئي ٿو، اٽو ڳوهڻ کان وٺي خمير ٿيڻ تائين. 5اسان جي بادشاهه جي ڏينهن تي سردارن شراب جي گرميءَ سان پاڻ کي بيمار ڪري ڇڏيو؛ هن ٺٺولي ڪندڙن سان هٿ ملايو. 6ڇاڪاڻ تہ اهي تنور جيان ٻرندڙ دلين سان ويجھا اچن ٿا، جڏهن گھات ۾ ويهن ٿا؛ سڄي رات سندن ڪاوڙ دکندي رهي ٿي، ۽ صبح جو ٻرندڙ باهه وانگر ڀڙڪي اٿي ٿي. 7اهي سڀ تنور جيان گرم آهن، ۽ پنهنجن حاڪمن کي کائي وڃن ٿا. سندن سڀ بادشاهه ڪري پيا آهن؛ انهن مان ڪوبہ مون کي نہ ٿو سڏي.
8افرائيم قومن ۾ پاڻ کي ملائي ٿو؛ افرائيم هڪڙو اهڙو ڦلڪو آهي جيڪو ڦيرايو نہ ويو آهي. 9اجنبي سندس طاقت کائي ويا آهن، پر کيس خبر ناهي؛ اڇا وار مٿس پکڙجي ويا آهن، پر کيس خبر ناهي. 10اسرائيل جو غرور سندس منهن تي شاهدي ڏئي ٿو، تڏهن بہ اهي انهن سڀني ڳالهين ۾ پنهنجي پيءُ ڏانهن نہ ٿا موٽن ۽ نڪي کيس ڳولين ٿا.
11افرائيم ڪبوتر وانگر ٿي پيو آهي، بيوقوف ۽ بي سمجھ، مصر کي سڏي ٿو، اسور ڏانهن وڃي ٿو. 12جڏهن اهي وڃن ٿا، تڏهن آءٌ مٿن پنهنجو ڄار پکيڙيندس؛ کين آسمان جي پکين وانگر هيٺ ڪيرائيندس. جيئن سندن جماعت کي خبردار ڪيو ويو هو، تيئن آءٌ کين ادب سيکاريندس.
13افسوس انهن تي، ڇاڪاڻ تہ اهي مون کان ڀٽڪي ويا آهن! تباهي انهن تي، ڇاڪاڻ تہ اهي مون خلاف بغاوت ڪئي اٿن! آءٌ کين ڇڏائڻ چاهيان ٿو، پر اهي مون خلاف ڪوڙ ڳالهائين ٿا. 14اهي پنهنجي دل مان مون کي نہ ٿا سڏين، پر پنهنجن بسترن تي روئن ٿا؛ اناج ۽ نئين شراب لاءِ پاڻ کي چيرا ڏين ٿا؛ مون کان منهن موڙين ٿا. a a v14 جسم کي چيرڻ ڪنعان جي بت پرستن جي زرخيزيءَ جي رسمن جو حصو هو، جيڪي طوفان جي ديوتائن کان اناج ۽ شراب گھرڻ لاءِ ڪيون وينديون هيون — اهو دل سان پيءُ کي سڏڻ جو بلڪل ابتو آهي. 15جيتوڻيڪ مون سندن ٻانهن کي سيکاريو ۽ مضبوط ڪيو، تڏهن بہ اهي مون خلاف بڇڙائيءَ جا منصوبا ٿا ٺاهين. 16اهي موٽن ٿا، پر مٿي ڏانهن نہ؛ اهي ڍلي ڪمان وانگر ٿي پيا آهن. سندن سردار سندن زبان جي گستاخيءَ سبب تلوار سان ڪرندا؛ ان ڪري مصر جي ملڪ ۾ اهي ٺٺولي جو نشانو ٿيندا.
