Rama Ngutus Yuda Maju ti Heula

Hiji puteran anu beuki turun: umat ninggalkeun PANGERAN, éléh ku musuh-musuhna, ngagero ménta tulung, tuluy disalametkeun—deui jeung deui. Anu matak éndah tina ieu kitab lain para hakim, tapi Rama anu teu weléh ngawaler.

Pasal 1.

Sanggeus Yosua pupus, urang Israil naros ka Rama urang, “Saha ti antawis kami anu kedah maju ti heula ngalawan urang Kanaan sareng merangan maranehna?”

Saur Rama urang, “Yuda anu kudu maju. Ieu tanah teh ku Kami geus diselehkeun kana leungeunna.”

Ceuk Yuda ka Simeon dulurna, “Hayu milu ka kuring ka wewengkon bagian kuring, urang perangan urang Kanaan; kuring oge rek milu ka bagian maneh.” Tuluy Simeon milu ka manehna. Tuluy Yuda maju, sarta urang Kanaan jeung urang Peris ku Rama urang diselehkeun kana leungeun maranehna, tuluy maranehna numpes 10.000 urang di Bejek. Di Bejek maranehna manggih Adoni-bejek, tuluy merangan manehna, sarta numpes urang Kanaan jeung urang Peris. Adoni-bejek kabur, tapi diudag, kacerek, tuluy indung leungeun jeung indung sukuna diteukteuk. Ceuk Adoni-bejek, “Aya tujuh puluh raja anu indung leungeun jeung indung sukuna diteukteuk, biasa marulungan sesa dahareun di handapeun meja kuring. Sakumaha anu geus dipigawe ku kuring, kitu deui Allah geus males ka kuring.” Tuluy manehna dibawa ka Yerusalem, tuluy maot di dinya.

Urang Yuda merangan Yerusalem, ngarebut, narajang ku pedang, tuluy ngaduruk eta kota. Tuluy Yuda turun merangan urang Kanaan anu maratuh di wewengkon pagunungan, di Negep, jeung di suku gunung beulah kulon. Yuda maju ngalawan urang Kanaan di Hebron (bareto ngaranna Kiryat-Arba) tuluy numpes Sesai, Ahiman, jeung Talmai.

Ti dinya maranehna maju ngalawan pangeusi Debir (ngaran Debir bareto nya eta Kiryat-Seper). Ceuk Kaleb, “Sing saha anu bisa narajang jeung ngarebut Kiryat-Seper, ku kuring rek dibere anak awewe kuring, Aksah, pikeun pamajikanana.” Otniel bin Kenas, adi Kaleb, anu ngarebutna, nya ku Kaleb dibere anak awewena, Aksah, pikeun dikawin.

Waktu Aksah datang ka Otniel, manehna ngolo salakina sangkan menta sawah ka bapana. Barang turun tina kalde, ku Kaleb ditanya, “Hayang naon maneh?”

Tembal Aksah, “Mugi abdi dipaparin berkah. Kumargi ama parantos maparin abdi tanah di Negep, mugi abdi dipaparin oge sumber-sumber cai.” Tuluy ku Kaleb dibere sumber cai anu di luhur jeung anu di handap. Turunan urang Keni, kulawarga mertua Musa, naranjak jeung urang Yuda ti kota tangkal korma ka tanah gurun Yuda di Negep deukeut Arad, tuluy maratuh di tengah-tengah urang dinya. ^a Yuda indit jeung Simeon dulurna; maranehna numpes urang Kanaan anu maratuh di Sepat sarta ngaruksak eta nepi ka ancur lebur, nya eta kota tuluy dingaranan Horma. ^b Yuda oge ngarebut Gasa jeung wewengkonna, Askelon jeung wewengkonna, sarta Ekron jeung wewengkonna. Rama urang nyarengan Yuda, nu ngarebut wewengkon pagunungan tapi teu bisa ngusir urang lebak, sabab maranehna boga kareta perang beusi. Hebron dibikeun ka Kaleb, sakumaha anu geus dijangjikeun ku Musa, tuluy manehna ngusir tilu anak Enak ti dinya. Tapi urang Binyamin teu ngusir urang Yebus di Yerusalem; nepi ka ayeuna urang Yebus masih cicing jeung urang Binyamin di Yerusalem.

Kulawarga Yusup oge maju ngalawan Betel, sarta Rama urang nyarengan maranehna. Kulawarga Yusup ngutus sababaraha urang pikeun ngintip Betel (eta kota bareto ngaranna Lus). Para pangintip ninggali hiji jelema anu kaluar ti kota, tuluy ngomong ka manehna, “Tuduhkeun ka kami jalan asup, engke maneh ku kami rek dialusan.” Tuluy jelema tea nuduhkeun jalan asup, sarta maranehna narajang eta kota ku pedang, tapi jelema tea jeung sakabeh kulawargana diidinan indit. Jelema tea indit ka tanah urang Het, ngadegkeun hiji kota, tuluy dingaranan Lus—nepi ka ayeuna ngaranna kitu.

Manase teu ngusir urang Bet-Sean, Taanak, Dor, Ibleam, jeung Megido, kitu deui kampung-kampungna; nya eta urang Kanaan kukuh hayang terus cicing di eta tanah. Sanggeus Israil beuki kuat, urang Kanaan dipaksa digawe rodi, tapi teu kungsi diusir nepi ka beresih. Epraim teu ngusir urang Kanaan anu maratuh di Geser, nya urang Kanaan teh terus cicing di tengah-tengah maranehna di dinya. Sebulon teu ngusir urang Kitron atawa urang Nahalol, nya urang Kanaan teh cicing di tengah-tengah maranehna tapi jadi jelema rodi. Aser teu ngusir anu maratuh di Ako, Sidon, Ahlab, Aksib, Helba, Apik, atawa Rehob; nya urang Aser teh cicing di tengah-tengah urang Kanaan pangeusi eta tanah, sabab henteu ngusir maranehna. Naptali teu ngusir pangeusi Bet-Semes atawa Bet-Anat, nya maranehna cicing di tengah-tengah urang Kanaan pangeusi eta tanah; tapi urang Bet-Semes jeung Bet-Anat jaradi jelema rodi maranehna. Urang Amori ngadesek urang Dan ka wewengkon pagunungan, teu diidinan turun ka dataran. Urang Amori keukeuh cicing di Gunung Heres, Ayalon, jeung Saalbim, tapi kulawarga Yusup beuki kuat ngadesek maranehna, nya maranehna dijadikeun jelema rodi. Wates urang Amori teh ngabujur ti tanjakan Akrabim, ti Sela terus ka luhur.