သူကြီး 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹ယောရှု ကွယ်လွန်ပြီးနောက်၊ ဣသရေလအမျိုးသားတို့က ငါတို့၏ခမည်းတော်အား “ကနာန်အမျိုးသားတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် အကျွန်ုပ်တို့အတွက် မည်သူသည် ရှေးဦးစွာ ချီတက်ရပါမည်နည်း” ဟု မေးလျှောက်ကြ၏။

²ငါတို့၏ခမည်းတော်က “ယုဒသည် ချီတက်ရမည်။ ထိုပြည်ကို သူ့လက်သို့ ငါအပ်ပေးပြီ” ဟု မိန့်တော်မူ၏။

³ယုဒက မိမိညီ ရှိမောင်အား “ငါ့အတွက် ခွဲဝေပေးထားသော နယ်မြေသို့ ငါနှင့်အတူ လိုက်ခဲ့ပြီး ကနာန်အမျိုးသားတို့ကို တိုက်ခိုက်ကြစို့။ သင့်နယ်မြေသို့လည်း ငါသည် သင်နှင့်အတူ လိုက်မည်” ဟု ဆို၏။ ထို့ကြောင့် ရှိမောင်သည် သူနှင့်အတူ လိုက်လေ၏။ ⁴ထို့ကြောင့် ယုဒသည် ချီတက်ရာ၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ကနာန်အမျိုးသားတို့နှင့် ဖေရဇိအမျိုးသားတို့ကို သူတို့လက်သို့ အပ်ပေးတော်မူသဖြင့်၊ သူတို့သည် ဗေဇက်မြို့၌ လူတစ်သောင်းကို သတ်ဖြတ်ကြ၏။ ⁵ဗေဇက်မြို့၌ သူတို့သည် အဒေါနိဗေဇက်ကို တွေ့၍ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ကာ ကနာန်အမျိုးသားတို့နှင့် ဖေရဇိအမျိုးသားတို့ကို သတ်ဖြတ်ကြ၏။ ⁶အဒေါနိဗေဇက်သည် ထွက်ပြေးသော်လည်း၊ သူတို့သည် သူ့ကို လိုက်၍ ဖမ်းမိပြီးလျှင် သူ၏ လက်မနှင့် ခြေမတို့ကို ဖြတ်ကြ၏။ ⁷အဒေါနိဗေဇက်က “လက်မနှင့် ခြေမတို့ကို ဖြတ်ခံရသော ရှင်ဘုရင် ခုနစ်ဆယ်တို့သည် ငါ့စားပွဲအောက်၌ စားကြွင်းစားကျန်များကို ကောက်ယူလျက် ရှိခဲ့ကြ၏။ ငါပြုခဲ့သည့်အတိုင်း ဘုရားသခင်သည် ငါ့အား အစားပေးတော်မူပြီ” ဟု ဆို၏။ သူတို့သည် သူ့ကို ယေရုရှလင်မြို့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားကြရာ၊ ထိုအရပ်၌ သူသည် သေဆုံးလေ၏။

⁸ယုဒအမျိုးသားတို့သည် ယေရုရှလင်မြို့ကို တိုက်ခိုက်၍ သိမ်းပိုက်ပြီးလျှင် ဓားဖြင့် လုပ်ကြံကာ ထိုမြို့ကို မီးရှို့ကြ၏။ ⁹ထို့နောက် ယုဒသည် တောင်ကုန်းဒေသ၊ နေဂက်ဒေသနှင့် အနောက်ဘက် တောင်ခြေဒေသ၌ နေထိုင်ကြသော ကနာန်အမျိုးသားတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ဆင်းသွား၏။ ¹⁰ယုဒသည် ဟေဗြုန်မြို့ (ယခင်က ကိရယသာဘဟု ခေါ်သော) ၌ရှိသော ကနာန်အမျိုးသားတို့ကို ချီတက်တိုက်ခိုက်၍ ရှေရှဲ၊ အဟိမန်နှင့် တာလမဲတို့ကို သတ်ဖြတ်လေ၏။

¹¹ထိုအရပ်မှ သူတို့သည် ဒေဗိရမြို့သား (ဒေဗိရမြို့၏ အမည်မှာ ယခင်က ကိရယဿေဖာ ဖြစ်သည်) တို့ကို ချီတက်တိုက်ခိုက်ကြ၏။ ¹²ကာလက်က “ကိရယဿေဖာမြို့ကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်နိုင်သူအား ငါ၏သမီး အာခသကို မယားအဖြစ် ပေးစားမည်” ဟု ဆို၏။ ¹³ကာလက်၏ညီ ကေနတ်၏သား ဩသံယေလသည် ထိုမြို့ကို သိမ်းပိုက်သဖြင့်၊ ကာလက်သည် မိမိသမီး အာခသကို သူ့အား ပေးစားလေ၏။

¹⁴အာခသသည် ဩသံယေလထံသို့ ရောက်သောအခါ၊ မိမိဖခင်ထံမှ လယ်တစ်ကွက်ကို တောင်းရန် သူ့ကို တိုက်တွန်းလေ၏။ သူမသည် မြည်းပေါ်မှ ဆင်းသောအခါ၊ ကာလက်က “သင် အဘယ်အရာကို အလိုရှိသနည်း” ဟု မေး၏။

¹⁵သူမက “အကျွန်ုပ်အား ကောင်းချီးတစ်ပါး ပေးပါ။ အဖသည် အကျွန်ုပ်အား နေဂက်ပြည်ကို ပေးထားသောကြောင့်၊ စမ်းရေတွင်းများကိုလည်း ပေးပါ” ဟု လျှောက်၏။ ထို့ကြောင့် ကာလက်သည် အထက်စမ်းနှင့် အောက်စမ်းတို့ကို သူမအား ပေးလေ၏။ ¹⁶မောရှေ၏ယောက္ခမ၏ အိမ်ထောင်စုဖြစ်သော ကေနိအမျိုး၏ အဆက်အနွယ်တို့သည် ယုဒအမျိုးသားတို့နှင့်အတူ စွန်ပလွံမြို့မှ အာရဒ်မြို့အနီး နေဂက်ရှိ ယုဒတော်ကန္တာရသို့ တက်သွား၍၊ ထိုအမျိုးသားတို့အလယ်၌ အခြေချနေထိုင်ကြ၏။ ^a a v16 စွန်ပလွံမြို့ဟူသည် ယော်ဒန်မြစ်ဝှမ်း၌ တည်ရှိသော ယေရိခေါမြို့ ဖြစ်သည်။ ¹⁷ယုဒသည် မိမိညီ ရှိမောင်နှင့်အတူ သွား၍၊ ဇေဖတ်မြို့၌ နေထိုင်ကြသော ကနာန်အမျိုးသားတို့ကို လုပ်ကြံပြီးလျှင် ထိုမြို့ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးကြ၏။ ထို့ကြောင့် ထိုမြို့ကို ဟော်မာဟု အမည်မှည့်ကြ၏။ ^b b v17 ဟော်မာ၏ အဓိပ္ပာယ်မှာ “ဖျက်ဆီးခြင်း” ဖြစ်၏။ ထိုမြို့ကို ဖျက်ဆီးခြင်းအတွက် လုံးဝ ဆက်ကပ်ထားသည်ကို အမည်သစ်က မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ¹⁸ယုဒသည် ဂါဇမြို့နှင့် ၎င်း၏နယ်မြေ၊ အာရှကေလုန်မြို့နှင့် ၎င်း၏နယ်မြေ၊ ဧကြုန်မြို့နှင့် ၎င်း၏နယ်မြေတို့ကိုလည်း သိမ်းပိုက်လေ၏။ ¹⁹ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် ယုဒနှင့်အတူ ရှိတော်မူသဖြင့်၊ ယုဒသည် တောင်ကုန်းဒေသကို သိမ်းယူနိုင်၏။ သို့ရာတွင် ချိုင့်ဝှမ်းဒေသရှိ လူတို့မှာ သံရထားများ ရှိသောကြောင့် သူတို့ကို နှင်ထုတ်ခြင်းငှာ မတတ်နိုင်ချေ။ ²⁰မောရှေ ကတိပြုခဲ့သည့်အတိုင်း သူတို့သည် ဟေဗြုန်မြို့ကို ကာလက်အား ပေးကြ၏။ ကာလက်သည် အာနက၏ သားသုံးယောက်ကို ထိုအရပ်မှ နှင်ထုတ်လေ၏။ ²¹သို့ရာတွင် ဗင်္ယာမိန်အမျိုးသားတို့သည် ယေရုရှလင်မြို့၌ နေသော ယေဗုသိအမျိုးသားတို့ကို မနှင်ထုတ်ခဲ့ကြချေ။ ထို့ကြောင့် ယေဗုသိအမျိုးသားတို့သည် ယနေ့တိုင်အောင် ဗင်္ယာမိန်အမျိုးသားတို့နှင့်အတူ ယေရုရှလင်မြို့၌ နေထိုင်လျက် ရှိကြ၏။

²²ယောသပ်၏အိမ်ထောင်စုသည်လည်း ဗေသလမြို့ကို ချီတက်တိုက်ခိုက်ကြရာ၊ ငါတို့၏ခမည်းတော်သည် သူတို့နှင့်အတူ ရှိတော်မူ၏။ ²³ယောသပ်၏အိမ်ထောင်စုသည် ဗေသလမြို့ (ထိုမြို့ကို ယခင်က လုဇဟု ခေါ်တွင်သည်) ကို ထောက်လှမ်းစေရန် လူများကို စေလွှတ်ကြ၏။ ²⁴ထောက်လှမ်းသူတို့သည် မြို့ထဲမှ ထွက်လာသော လူတစ်ယောက်ကို မြင်၍ သူ့အား “မြို့ထဲသို့ ဝင်သော လမ်းကို ငါတို့အား ပြပါ။ သို့ပြုလျှင် သင့်အား ကျေးဇူးပြုကြမည်” ဟု ဆိုကြ၏။ ²⁵ထို့ကြောင့် ထိုသူသည် မြို့ထဲသို့ ဝင်သောလမ်းကို သူတို့အား ပြသဖြင့်၊ သူတို့သည် ထိုမြို့ကို ဓားဖြင့် လုပ်ကြံကြ၏။ သို့ရာတွင် ထိုသူနှင့် သူ၏ မိသားစုအားလုံးကိုမူ လွှတ်လိုက်ကြ၏။ ²⁶ထိုသူသည် ဟိတ္တိပြည်သို့ သွား၍ မြို့တစ်မြို့ကို တည်ဆောက်ပြီးလျှင် လုဇဟု အမည်မှည့်လေ၏။ ယနေ့တိုင်အောင် ထိုအမည်ဖြင့် တည်ရှိသည်။

²⁷မနာရှေအမျိုးသားတို့သည် ဗက်ရှန်မြို့၊ တာနက်မြို့၊ ဒေါရမြို့၊ ဣဗလံမြို့နှင့် မေဂိဒ္ဒေါမြို့ရှိ လူတို့ကိုလည်းကောင်း၊ ၎င်းတို့၏ ရွာများကိုလည်းကောင်း မနှင်ထုတ်ခဲ့ကြချေ။ ထို့ကြောင့် ကနာန်အမျိုးသားတို့သည် ထိုပြည်၌ ဆက်လက်နေထိုင်ရန် သန္နိဋ္ဌာန်ချထားကြ၏။ ²⁸ဣသရေလအမျိုးသားတို့သည် အင်အားကြီးထွားလာသောအခါ၊ ကနာန်အမျိုးသားတို့ကို အဓမ္မ အလုပ်ကြမ်းခိုင်းကြ၏။ သို့ရာတွင် သူတို့ကို လုံးဝ မနှင်ထုတ်ခဲ့ကြချေ။ ²⁹ဧဖရိမ်အမျိုးသားတို့သည် ဂေဇာမြို့၌ နေထိုင်ကြသော ကနာန်အမျိုးသားတို့ကို မနှင်ထုတ်ခဲ့ကြချေ။ ထို့ကြောင့် ကနာန်အမျိုးသားတို့သည် ထိုအရပ်၌ သူတို့အလယ်တွင် ဆက်လက်နေထိုင်ကြ၏။ ³⁰ဇာဗုလုန်အမျိုးသားတို့သည် ကိတ္တရုန်မြို့သားများနှင့် နဟာလောလမြို့သားများကို မနှင်ထုတ်ခဲ့ကြချေ။ ထို့ကြောင့် ကနာန်အမျိုးသားတို့သည် သူတို့အလယ်တွင် နေထိုင်ကြသော်လည်း အဓမ္မ အလုပ်ကြမ်းခိုင်းခြင်း ခံကြရ၏။ ³¹အာရှာအမျိုးသားတို့သည် အက္ကောမြို့၊ ဇိဒုန်မြို့၊ အာလပ်မြို့၊ အာခဇိပ်မြို့၊ ဟေလဗမြို့၊ အာဖိတ်မြို့နှင့် ရဟောဘမြို့တို့၌ နေထိုင်ကြသောသူတို့ကို မနှင်ထုတ်ခဲ့ကြချေ။ ³²ထို့ကြောင့် အာရှာအမျိုးသားတို့သည် ထိုပြည်ရှိ ကနာန်အမျိုးသားတို့ကို မနှင်ထုတ်ခဲ့ကြသောကြောင့်၊ သူတို့အလယ်တွင် နေထိုင်ကြ၏။ ³³နဿလိအမျိုးသားတို့သည် ဗက်ရှေမက်မြို့နှင့် ဗက်အာနတ်မြို့သားတို့ကို မနှင်ထုတ်ခဲ့ကြချေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ထိုပြည်ရှိ ကနာန်အမျိုးသားတို့အလယ်တွင် နေထိုင်ကြ၏။ သို့ရာတွင် ဗက်ရှေမက်မြို့နှင့် ဗက်အာနတ်မြို့သားတို့သည် သူတို့အတွက် အဓမ္မ အလုပ်ကြမ်းလုပ်သားများ ဖြစ်လာကြ၏။ ³⁴အာမောရိအမျိုးသားတို့သည် ဒန်အမျိုးသားတို့ကို လွင်ပြင်သို့ ဆင်းခွင့်မပြုဘဲ တောင်ကုန်းဒေသသို့ တွန်းပို့ထားကြ၏။ ³⁵အာမောရိအမျိုးသားတို့သည် ဟေရက်တောင်၊ အာဇလုန်မြို့နှင့် ရှာလဗိမ်မြို့တို့၌ ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ကြိုးစားကြ၏။ သို့ရာတွင် ယောသပ်၏အိမ်ထောင်စု၏ လက်သည် သူတို့အပေါ် ဖိစီးလာသဖြင့်၊ သူတို့သည် အဓမ္မ အလုပ်ကြမ်းခိုင်းခြင်းကို ခံကြရ၏။ ³⁶အာမောရိအမျိုးသားတို့၏ နယ်နိမိတ်သည် အာကရဗ္ဗိမ် တက်လမ်းမှ စ၍ သေလမြို့မှ အထက်သို့ ရောက်လေ၏။