قاضيانو 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹د يشوع د مرګ نه پس، بنى اِسرائيلو زمونږ پلار نه پوښتنه وکړه چې، ”زمونږ دپاره به اول څوک د کنعانيانو خلاف د جنګ دپاره لوړ ته لاړ شى؟“

²زمونږ پلار وفرمائيل چې، ”يهوداه به لوړ ته ځى. ما دا مُلک د هغۀ په لاس کښې ورکړے دے.“

³يهوداه خپل ورور شمعون ته ووئيل چې، ”زما د برخې مُلک ته زما سره لوړ ته راشه، چې مونږ د کنعانيانو سره جنګ وکړو، او زۀ به هم ستا د برخې ته ستا سره لاړ شم.“ نو شمعون د هغۀ سره لاړو. ⁴نو يهوداه لوړ ته لاړو، او زمونږ پلار کنعانيان او فرزيان د هغوئ په لاس کښې ورکړل، او هغوئ په بزق کښې لس زره سړى ووژل. ⁵په بزق کښې هغوئ ادونى بزق وموندلو، د هغۀ سره يې جنګ وکړو، او کنعانيان او فرزيان يې ووژل. ⁶ادونى بزق وتښتېدو، خو هغوئ د هغۀ پسې شول، ونيولو يې، او د لاسونو غټې ګوتې او د پښو غټې ګوتې يې ورپرې کړې. ⁷ادونى بزق ووئيل چې، ”اويا بادشاهان چې د لاسونو او پښو غټې ګوتې يې پرې شوې وې زما د دسترخوان لاندې د خوراک پاتې شونې راټولولې. لکه چې ما کول، هم هغه شان خُدائ پاک ما له بدله راکړه.“ هغوئ هغه يروشلم ته راووستلو، چرته چې هغه مړ شو.

⁸د يهوداه سړو د يروشلم خلاف جنګ وکړو، ونيوله يې، په تُوره يې ووهله، او ښار يې وسوزولو. ⁹بيا يهوداه ښکته لاړو چې د هغه کنعانيانو سره جنګ وکړى چې په غرنى علاقه، نجب، او د لوېديځ لمنو کښې اوسېدل. ¹⁰يهوداه په حبرون کښې د کنعانيانو خلاف وړاندې لاړو (چې مخکښې يې نوم قريت اربع وو) او شيشى، اخيمان، او تلمى يې ووژل.

¹¹هلته نه هغوئ د دبير د اوسېدونکو خلاف روان شول (د دبير نوم مخکښې قريت سفر وو). ¹²کالب ووئيل چې، ”څوک چې قريت سفر باندې حمله وکړى او ونيسى، زۀ به هغۀ ته خپله لور عکسه په نکاح ورکړم.“ ¹³د قنز زوئ عتنى‌ئيل، چې د کالب کشر ورور وو، هغه يې ونيولو، نو کالب هغۀ ته خپله لور عکسه په نکاح ورکړه.

¹⁴کله چې هغه عتنى‌ئيل ته راغله، هغې هغه وهڅولو چې د هغې د پلار نه يوه پټې وغواړى. کله چې هغه د خپل خره نه ښکته شوه، کالب ترې پوښتنه وکړه چې، ”تۀ څۀ غواړې؟“

¹⁵هغې هغۀ ته ووئيل چې، ”ما له يوه برکت راکړه. ځکه چې تا ما له د نجب مُلک راکړے دے، نو د اوبو چينې هم ما له راکړه.“ نو کالب هغې ته پاسنۍ او کښتنۍ چينې ورکړې. ¹⁶د قينى اولاد، چې د موسىٰ د سخر کورنۍ وه، د کجورو د ښار نه د يهوداه د خلقو سره په نجب کښې د عراد سره نزدې د يهوداه بيابان ته لوړ ته لاړل، او د خلقو په مينځ کښې مېشت شول. ^a a v16 د کجورو ښار يريحو دے، د يردن په وادۍ کښې. ¹⁷يهوداه د خپل ورور شمعون سره لاړو؛ هغوئ هغه کنعانيان ووژل چې په صفت کښې اوسېدل او هغه يې په بشپړه توګه تباه کړه، نو د ښار نوم حُرمه کېښودے شو. ^b b v17 د حُرمه معنىٰ ”تباهى“ ده — نوے نوم دا ثبتوى چې ښار په بشپړه توګه تباهۍ ته وقف شوے وو. ¹⁸يهوداه غزه د هغې د علاقې سره، اشقلون د هغې د علاقې سره، او عقرون د هغې د علاقې سره هم ونيول. ¹⁹زمونږ پلار د يهوداه سره وو، چې غرنى علاقه يې ونيوله خو د وادۍ خلق يې نۀ شول شړلے، ځکه چې د هغوئ سره د اوسپنې ګاډۍ وې. ²⁰هغوئ حبرون کالب ته ورکړو، لکه چې موسىٰ وعده کړې وه، او هغۀ د عناق درے زامن له هغه ځايه وشړل. ²¹خو بنيامين هغه يبوسيان ونۀ شړل چې په يروشلم کښې وو؛ نو يبوسيان تر نن ورځې پورې په يروشلم کښې د بنيامين سره اوسېږى.

²²د يوسف کورنۍ هم د بيت‌ايل خلاف لوړ ته لاړه، او زمونږ پلار د هغوئ سره وو. ²³د يوسف کورنۍ سړى ولېږل چې د بيت‌ايل جاسوسى وکړى (د ښار نوم مخکښې لوز وو). ²⁴جاسوسانو يو سړے وليدو چې د ښار نه وتلو، او هغۀ ته يې ووئيل چې، ”مونږ ته د ننوتلو لار وښايه، او مونږ به تا سره مهربانى وکړو.“ ²⁵نو هغۀ هغوئ ته د ننوتلو لار وښودله، او هغوئ ښار په تُوره وواهو، خو هغه سړے او د هغۀ ټوله کورنۍ يې پرېښودل. ²⁶هغه سړے د حِتيانو مُلک ته لاړو، يو ښار يې جوړ کړو، او نوم يې لوز کېښودو — چې تر نن ورځې پورې يې نوم همدا دے.

²⁷منسى د بيت‌شان، تعنک، دور، يبلعام، او مجِدو خلق، او د هغوئ کلى ونۀ شړل؛ نو کنعانيانو اراده وکړه چې په هغه مُلک کښې اوسېدل جارى وساتى. ²⁸کله چې اِسرائيل پياوړے شو، هغوئ کنعانيان په بيګار کښې واچول، خو هيڅکله يې په بشپړه توګه ونۀ شړل. ²⁹افرائيم هغه کنعانيان ونۀ شړل چې په جزر کښې اوسېدل، نو هغوئ هلته د هغوئ په مينځ کښې اوسېدل جارى وساتل. ³⁰زبولون د قطرون خلق او د نهلول خلق ونۀ شړل، نو کنعانيان د هغوئ په مينځ کښې اوسېدل خو په بيګار کښې ونيولے شول. ³¹اشير هغه خلق ونۀ شړل چې په عکو، صيدا، احلب، اکزيب، حلبه، افيق، او رحوب کښې اوسېدل؛ ³²نو د اشير خلق د مُلک د کنعانيانو په مينځ کښې اوسېدل، ځکه چې هغوئ هغوئ ونۀ شړل. ³³نفتالى د بيت‌شمس او بيت‌عنات اوسېدونکى ونۀ شړل، نو هغوئ د مُلک د کنعانيانو په مينځ کښې اوسېدل؛ خو د بيت‌شمس او بيت‌عنات خلق د هغوئ دپاره بيګارى شول. ³⁴اموريانو دانيان غرنى علاقې ته وشړل، او هغوئ ته يې اجازت ورنۀ کړو چې ميدان ته ښکته شى. ³⁵اموريانو په ټينګه د حرس په غر، ايلون، او شعلبيم کښې اوسېدل، خو د يوسف د کورنۍ لاس په هغوئ باندې زور شو، او هغوئ په بيګار کښې ونيولے شول. ³⁶د اموريانو سرحد د عقربيم د ختلو ځاى نه، د سلع نه پورته روان وو.