د پلار قاصد په بوکيم کښې
د زموږ د پلار استازی په بوکیم کې له اسرائیلو سره مخ کېږي، ځکه چې د ځمکې له قومونو سره یې سوله کړې، او هغوی ژاړي. د یشوع نسل مړ کېږي، او یو نسل راپورته کېږي چې زموږ پلار نه پېژني. د کتاب بڼه ټاکل کېږي: پرېښودل، لوټماران، یو قاضي چې په زړه سوي راپورته کېږي، او وروسته لا بد فساد.
2 1د زمونږ پلار قاصد د جلجال نه بوکيم ته راغلو او ويې وئيل، ”ما تاسو د مصر نه هغه مُلک ته راوستلئ چې ستاسو د پلرونو سره مې قسم خوړلے وو. ما ووئيل، ’زۀ به هيچرې ستاسو سره خپل لوظ مات نۀ کړم. 2تاسو به د دې مُلک له خلقو سره هيڅ لوظ نۀ کوئ، د هغوئ قربانګاهونه ونړوئ.‘ خو تاسو زما خبره وا نۀ اورېده. تاسو دا څۀ وکړل؟ 3نو اوس زۀ وايم چې، زۀ به هغوئ ستاسو د مخې نه نۀ شړم، هغوئ به ستاسو په اړخونو کښې اغزى وى، او د هغوئ بتان به ستاسو دپاره لومه وى.“
4کله چې د زمونږ پلار قاصد ټولو اِسرائيليانو ته دا خبرې وکړې، نو خلقو په لوړ آواز وژړل. 5هغوئ د هغه ځائ نوم بوکيم کېښودو، او هلته يې زمونږ پلار ته قربانى وکړه. a a v5 بوکيم معنىٰ ”ژړونکى.“ کله چې خلقو واورېدل چې د خپل پلار نه څومره ليرې تللى وُو، نو کومه ژړا شروع شوه، خلقو د هغې په وجه د دې ځائ نوم کېښودو.
د يشوع نسل تېرېږى
6کله چې يشوع خلقو ته رُخصت ورکړو، نو هر اِسرائيلى د خپل ميراث مُلک ته لاړو چې هغه ونيسى. 7خلقو د يشوع په ټول عُمر کښې او د هغو مشرانو په وخت کښې چې د هغه نه پس ژوندى پاتې شُو، زمونږ پلار عبادت وکړو، ځکه چې هغوئ هغه ټول لوئ کارونه ليدلى وُو چې زمونږ پلار د اِسرائيل دپاره کړى وُو. 8يشوع د نون زوئ، چې د زمونږ پلار خادم وو، د ۱۱۰ کالو په عُمر کښې وفات شو. 9هغوئ هغه د خپل ميراث په مُلک کښې په تِمنتحرِس کښې ښخ کړو، چې د اِفرائيم په غرنۍ علاقه کښې، د جعش د غر د شمال په طرف وو.
يو نسل پلار هېروى
10هغه ټول نسل هم خپلو مشرانو سره يوځائ شو، او د هغوئ نه پس بل نسل راپورته شو چې نۀ يې زمونږ پلار پېژندلو او نۀ هغه کار چې هغۀ د اِسرائيل دپاره کړے وو. 11د اِسرائيل خلقو د زمونږ پلار په نظر کښې بدى وکړه او د بعل د بتانو عبادت يې وکړو. 12هغوئ زمونږ پلار پرېښودو، چې د هغوئ د پلرونو خُدائ پاک وو، او چې هغوئ يې د مصر د مُلک نه راوستلى وُو. هغوئ د ګاونډيو قومونو د نورو بتانو پيروى وکړه، هغوئ ته يې سجده وکړه، او زمونږ پلار يې په غصه کړو. 13هغوئ زمونږ پلار پرېښودو او د بعل او د عستاروت عبادت يې وکړو. 14نو د زمونږ پلار غصه په اِسرائيل باندې بل شوه، او هغۀ هغوئ د لوټمارانو په لاس کښې ورکړل چې هغوئ يې لوټ کړل، او هغوئ يې ګاونډيو دُښمنانو ته وپلورل، نو هغوئ نور د هغوئ په مقابله کښې ودرېدلے نۀ شول. 15هر چرته چې به هغوئ وتل، د زمونږ پلار لاس به د هغوئ د نُقصان دپاره د هغوئ په خلاف وو، لکه څنګه چې هغۀ ورته وئيلى او قسم خوړلے وو. هغوئ ډېر په سخت تکليف کښې وُو.
16بيا زمونږ پلار قاضيان راپورته کړل چې هغوئ يې د لوټمارانو د لاس نه خلاص کړل. 17خو هغوئ د خپلو قاضيانو خبره هم وا نۀ اورېده. هغوئ د نورو بتانو سره بدکارى وکړه او هغوئ ته يې سجده وکړه، او ژر د هغې لارې نه واوښتل چې د هغوئ پلرونه پرې تلل، کومو چې د زمونږ پلار حُکمونه منلى وُو. هغوئ هغه شان ونۀ کړل. 18کله چې به زمونږ پلار قاضيان راپورته کړل، نو هغه به د هر قاضى سره وو او د هغه قاضى په ټولو ورځو کښې يې هغوئ د دُښمنانو نه بچ کول، ځکه چې زمونږ پلار ته د خپلو ظالمانو لاندې د هغوئ د کړېدو په وجه رحم راغلو. 19خو کله به چې قاضى وفات شو، نو هغوئ به بيا واپس واوښتل او د خپلو پلرونو نه به هم زيات خراب شول، د نورو بتانو پيروى به يې کوله چې د هغوئ عبادت وکړى او سجده ورته وکړى. هغوئ خپل هيڅ عمل او خپلې ضدى لارې پرې نۀ ښودلې.
20نو د زمونږ پلار غصه په اِسرائيل باندې بل شوه، او هغۀ وفرمائيل، ”ځکه چې دې قوم زما هغه لوظ مات کړو چې ما د دوئ پلرونو ته حُکم کړے وو، او زما خبره يې وا نۀ اورېده، 21زۀ به هم نور هيڅ هغه قوم نۀ شړم چې يشوع د خپل مرګ په وخت کښې پرېښودو، 22دې دپاره چې د هغوئ په وسيله اِسرائيل وآزمايم چې آيا هغوئ به د زمونږ پلار لار ساتى او پرې به ګرځى لکه څنګه چې د هغوئ پلرونه ګرځېدل، کۀ نه.“
23نو زمونږ پلار هغه قومونه پرېښودل، چې ژر يې ونۀ شړل، او د يشوع په لاس کښې يې ورنۀ کړل.
