Sang Utusane Rama kita ing Bokhim
Utusané Rama kita ngadhepi Israèl ing Bokhim merga padha gawé prajanjian tentrem karo bangsa-bangsa ing tanah kono, lan wong-wong padha nangis. Generasiné Yusak mati, lan tuwuh generasi sing ora wanuh marang Rama kita. Pola kitab iki ditetepaké: ninggal, rampog, hakim sing diangkat merga welas asih, banjur kebobrokan sing luwih nemen.
2 1Sang Utusane Rama kita tindak munggah saka Gilgal menyang Bokhim, banjur ngandika: “Aku wis ngirid kowe metu saka tanah Mesir, menyang tanah kang wis Daksumpahake marang para leluhurmu. Aku wis ngandika: ‘Aku ora bakal mbatalake prajanjianKu karo kowe ing salawas-lawase. 2Kowe aja gawe prajanjian karo wong ing tanah iki; robohna misbyah-misbyahe.’ Nanging kowe padha ora ngestokake swaraKu. Apa kang wis koktindakake iki? 3Mulane saiki Aku ngandika: Aku ora bakal nundhung wong-wong mau saka ngarepmu; wong-wong mau bakal dadi eri ing lambungmu, lan allah-allahe bakal dadi jiret tumrap kowe.”
4Bareng Sang Utusane Rama kita ngandikakake tembung-tembung iki marang wong Israel kabeh, wong-wong mau padha nangis kanthi sora. 5Panggonan mau banjur dijenengake Bokhim, lan ing kono wong-wong padha nyaosake kurban marang Rama kita. a a v5 Bokhim iku tegese “para wong kang nangis” — wong-wong padha njenengake panggonan iku mangkono marga saka tangis kang njeblug nalika padha krungu sepira adohe anggone wis padha nyimpang saka Ramane.
Turunane Yusak Padha Mati
6Bareng Yusak wis nglilani wong-wong padha mulih, wong Israel banjur padha lunga, saben wong menyang tanah pusakane dhewe-dhewe. 7Wong-wong padha ngabekti marang Rama kita sajrone jamane Yusak lan para pinituwa kang isih urip sawise Yusak seda, yaiku kang wis padha nyipati sakabehing pakaryan agung kang katindakake dening Rama kita kanggo Israel. 8Yusak bin Nun, abdine Rama kita, seda nalika yuswa satus sepuluh taun. 9Yusak banjur disarekake ing tanah pusakane dhewe ing Timnat-Heres, ing pagunungan Efraim, ing sisih lor Gunung Gaas.
Turunan Kang Lali marang Sang Rama
10Turunan iku kabeh uga wis padha ngumpul karo para leluhure, banjur ana turunan liya kang ngganteni, kang ora wanuh marang Rama kita lan uga ora ngerti marang pakaryan kang wis katindakake dening Panjenengane kanggo Israel. 11Wong Israel padha nindakake piala ana ing ngarsane Rama kita, sarta ngabekti marang para Baal. 12Wong-wong mau padha nyingkur marang Rama kita, Gusti Allahe para leluhure, kang wis ngirid wong-wong mau metu saka tanah Mesir. Banjur padha ngetut-buri allah-allah liyane, yaiku allahe bangsa-bangsa ing saubenge, sarta padha sujud nyembah marang allah-allah mau, temahan gawe dukane Rama kita. 13Wong-wong padha nyingkur marang Rama kita, sarta ngabekti marang Baal lan para Astoret. 14Mulane dukane Rama kita mulad-mulad marang Israel, banjur wong-wong mau diulungake marang tangane para begal kang padha ngrampas barang-barange, sarta diedol marang tangane para mungsuh ing saubenge, satemah wong-wong mau ora bisa maneh ngadhepi para mungsuh mau. 15Menyang ngendi bae anggone budhal perang, astane Rama kita tansah nglawan marang wong-wong mau kang njalari cilaka, kaya kang wis dipangandikakake lan disumpahake marang wong-wong mau. Satemah wong-wong mau padha nandhang sangsara banget.
16Banjur Rama kita njumenengake para hakim kang ngluwari wong-wong mau saka tangane para begal. 17Nanging para hakim mau iya padha ora digugu. Wong-wong mau padha laku jina karo allah-allah liyane lan padha sujud nyembah marang allah-allah mau, enggal-enggal padha nyimpang saka dalan kang wis diambah para leluhure, yaiku kang wis padha ngestokake marang dhawuhe Rama kita; nanging wong-wong mau ora padha gelem tumindak mangkono. 18Saben Rama kita njumenengake para hakim, Panjenengane tansah nunggil karo saben hakim mau, sarta ngluwari wong-wong mau saka tangane para mungsuhe salawase umure hakim mau; awit Rama kita trenyuh ing galih marga saka pasambate wong-wong mau kang katindhes dening para kang nganiaya. 19Nanging bareng hakim mau mati, wong-wong banjur padha bali maneh lan malah luwih rusak katimbang para leluhure, padha ngetut-buri allah-allah liyane, diabekti lan disembah. Wong-wong mau ora padha ninggal panggawene lan kakuning atine sathithik-thithika.
20Mulane dukane Rama kita mulad-mulad marang Israel, banjur ngandika: “Sarehne bangsa iki wis nerak prajanjianKu kang wis Dakdhawuhake marang para leluhure, lan ora padha ngestokake marang swaraKu, 21Aku uga ora bakal nundhung maneh bangsa-bangsa endi bae kang ditinggal dening Yusak nalika sedane, 22supaya srana bangsa-bangsa mau Aku nyoba marang Israel: apa wong-wong mau bakal padha netepi dalane Rama kita, srana lumaku ing kono kaya para leluhure, apa ora.”
23Mulane Rama kita negakake bangsa-bangsa mau, ora enggal-enggal nundhung wong-wong iku, sarta ora ngulungake marang tangane Yusak.