Rigters 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Die boodskapper van ons Vader het van Gilgal af na Bokim toe opgegaan en gesê: “Ek het julle uit Egipte laat optrek na die land wat ek julle voorvaders met ’n eed beloof het. Ek het gesê: ‘Ek sal my verbond met julle nooit verbreek nie. ²Julle mag geen verbond met die mense van hierdie land sluit nie; breek hulle altare af.’ Maar julle het nie na my stem geluister nie. Wat het julle gedoen? ³Daarom sê ek nou: Ek sal hulle nie voor julle uit verdryf nie; hulle sal dorings in julle sye wees, en hulle gode ’n strik vir julle.”

⁴Toe die boodskapper van ons Vader hierdie woorde vir al die Israeliete gesê het, het die volk hardop gehuil. ⁵Hulle het daardie plek Bokim genoem, en daar het hulle aan ons Vader geoffer. ^a a v5 Bokim beteken “huilendes” — die volk het die plek vernoem na die gehuil wat uitgebreek het toe hulle hoor hoe ver hulle van hulle Vader af weggedryf het.

Josua se geslag sterf

⁶Toe Josua die volk laat gaan het, het die Israeliete elkeen gegaan om sy eie erfdeel in besit te neem. ⁷Die volk het ons Vader gedien al die dae van Josua en van die oudstes wat hom oorleef het, wat al die groot werk gesien het wat ons Vader vir Israel gedoen het. ⁸Josua, die seun van Nun, die dienaar van ons Vader, het gesterf toe hy honderd en tien jaar oud was. ⁹Hulle het hom begrawe in sy erfdeel by Timnat-Geres, in die bergstreek van Efraim, noord van die berg Gaäs.

’n Geslag vergeet die Vader

¹⁰Daardie hele geslag is ook by hulle voorvaders versamel, en ’n ander geslag het ná hulle opgestaan wat nie ons Vader geken het nie, en ook nie die werk wat hy vir Israel gedoen het nie. ¹¹Die Israeliete het kwaad gedoen in die oë van ons Vader en die Baäls gedien. ¹²Hulle het ons Vader verlaat, die God van hulle voorvaders, wat hulle uit Egipteland uitgelei het. Hulle het ander gode van die omliggende volke agternageloop, voor hulle gebuig en ons Vader kwaad gemaak. ¹³Hulle het ons Vader verlaat en Baäl en die Astartes gedien. ¹⁴Toe het die toorn van ons Vader teen Israel ontvlam, en hy het hulle oorgegee aan rowers wat hulle geplunder het, en hy het hulle verkoop aan die vyande rondom hulle, sodat hulle nie meer teen hulle kon standhou nie. ¹⁵Oral waar hulle uitgetrek het, was die hand van ons Vader teen hulle ten kwade, soos hy vir hulle gesê en gesweer het. Hulle was in bitter nood.

¹⁶Toe het ons Vader rigters verwek wat hulle uit die hand van hulle rowers gered het. ¹⁷Maar hulle wou nie eers na hulle rigters luister nie. Hulle het hulleself aan ander gode verkoop en voor hulle gebuig, en het gou afgewyk van die weg waarin hulle voorvaders geloop het, wat die gebooie van ons Vader gehoorsaam het; hulle wou nie dieselfde doen nie. ¹⁸Wanneer ons Vader rigters verwek het, was hy met elke rigter en het hy hulle van hulle vyande gered al die dae van daardie rigter; want ons Vader het medelye gekry oor hulle gekerm onder hulle verdrukkers. ¹⁹Maar wanneer die rigter gesterf het, het hulle teruggedraai en al hoe meer verdorwe geword as hulle voorvaders, deurdat hulle ander gode agternageloop het om hulle te dien en voor hulle te buig. Hulle het niks van hulle praktyke of hulle hardnekkige weë laat vaar nie.

²⁰Toe het die toorn van ons Vader teen Israel ontvlam, en hy het gesê: “Omdat hierdie nasie my verbond verbreek het wat ek hulle voorvaders beveel het, en nie na my stem geluister het nie, ²¹sal ek nie meer enige nasie verdryf wat Josua agtergelaat het toe hy gesterf het nie, ²²om Israel deur hulle op die proef te stel: of hulle die weg van ons Vader sou hou en daarin sou wandel soos hulle voorvaders gedoen het, of nie.”

²³Toe het ons Vader daardie nasies laat bly en hulle nie gou verdryf nie, en hy het hulle nie in die hand van Josua oorgegee nie.