Qasidê Bavê me li Bokîmê
Qasidê Bavê me li Bokîmê rûbirûyî Îsraêlê dibe ji ber ku wan bi gelên welêt re aştî çêkiriye, û ew digirîn. Nifşê Yêşû dimire, û nifşek radibe ku Bavê me nas nake. Şêwaza pirtûkê tê danîn: terikandin, talankar, dadgerek ku bi dilovaniyê tê rakirin, paşê xerabiyeke xerabtir.
Bavê me di ayetan de dipeyive 1–3, 20–22
2 1Qasidê Bavê me ji Gilgalê hilkişiya Bokîmê û got: “Min hûn ji Misrê derxistin, anîn wî welatê ku min ji bav û kalên we re sond xwaribû. Min got: ‘Ezê peymana xwe ya bi we re tu caran neşkênim. 2Hûnê bi gelê vî welatî re tu peymanê çênekin; gorîgehên wan hilweşînin.’ Lê we guh neda dengê min. We çi kir? 3Îcar niha ez dibêjim: Ezê wan ji ber we neqewirînim; ewê di aliyên we de bibin stirî, û xwedayên wan jî ji bo we bibin dav.”
4Gava Qasidê Bavê me ev gotin ji hemû Îsraêliyan re gotin, gel bi dengekî bilind giriya. 5Û navê wî cihî kirin Bokîm, û li wir ji Bavê me re gorî birîn. a a v5 Bokîm tê wateya “yên digrîn” — gava gel bihîst ku çiqas ji Bavê xwe dûr ketine, giriyek rabû, û gel navê wî cihî li gorî wî giriyî danî.
Nifşê Yêşû Diçe
6Gava Yêşû gel berda, her yek ji Îsraêliyan çû ku para mîrasa axa xwe bistîne. 7Gel di hemû rojên Yêşû de, û di rojên rihspiyên ku ji wî dirêjtir jiyan de, xizmeta Bavê me kir; çimkî wan hemû karê mezin ê ku Bavê me ji bo Îsraêl kiribû dîtibû. 8Yêşû kurê Nûn, xizmetkarê Bavê me, di temenê sed û deh saliyê de mir. 9Wan ew li axa wî ya mîrasê li Timnat-Heresê, li welatê çiyayî yê Efrayimê, li bakurê Çiyayê Gaaşê veşartin.
Nifşek Bav Ji Bîr Dike
10Ew hemû nifş jî li bav û kalên xwe hat civandin, û piştî wan nifşekî din rabû ku ne Bavê me nas dikir û ne jî karê wî yê ku ji bo Îsraêl kiribû. 11Gelê Îsraêl li ber çavên Bavê me xerabî kir û xizmeta Baalan kir. 12Wan Bavê me, Xwedayê bav û kalên xwe yê ku ew ji welatê Misrê derxistibûn, berda. Ew li pey xwedayên din ên gelên derdorê ketin, ji wan re serî tewandin, û Bavê me hêrs kirin. 13Wan Bavê me berda û xizmeta Baal û Aştarotan kir. 14Loma hêrsa Bavê me li dijî Îsraêl geş bû, û wî ew radestî talankeran kirin ku wan ew talan kirin, û wî ew firotin dijminên derdorê, bi awayekî ku êdî nikaribûn li ber wan bisekinin. 15Li ku derê ku derketana, destê Bavê me ji bo xerabiyê li dijî wan bû, wek ku wî ji wan re gotibû û sond xwaribû. Ew ketin tengasiyeke giran.
16Paşê Bavê me dadger rakirin, ku wan ew ji destê talankerên wan rizgar kirin. 17Lê wan guhdariya dadgerên xwe jî nekir. Ew bi xwedayên din re zina kirin û ji wan re serî tewandin; zû ji riya ku bav û kalên wan lê meşiyabûn vegeriyan. Bav û kalên wan guh dabûn emrên Bavê me, lê wan wisa nekir. 18Gava Bavê me dadger radikirin, ew bi her dadgerî re bû, û di hemû rojên wî dadgerî de ew ji destê dijminên wan rizgar dikir; çimkî Bavê me ji ber nalîna wan a di bin zordarên wan de dilovanî lê hat. 19Lê çaxê dadger dimir, ew paşde vedigeriyan û ji bav û kalên xwe xirabtir dibûn; diçûn li pey xwedayên din da ku xizmeta wan bikin û ji wan re serî bitewînin. Wan ji kirin û riyên xwe yên serhişk tu tişt berneda.
20Loma hêrsa Bavê me li dijî Îsraêl geş bû, û got: “Ji ber ku vî miletî peymana min a ku min emir li bav û kalên wan kiribû şikandiye, û guh neda dengê min, 21ezê jî êdî tu miletekî ku Yêşû gava mir li pey xwe hiştibû neqewirînim, 22da ku bi wan Îsraêl biceribînim: ka ewê riya Bavê me biparêzin, çawa ku bav û kalên wan kiribûn tê de bimeşin, yan na.”
23Loma Bavê me ew milet hiştin, wî ew bi lez neqewirandin, û ew nedan destê Yêşû.
