Ο αγγελιοφόρος του Πατέρα μας στη Βοκίμ
Ο αγγελιοφόρος του Πατέρα μας ελέγχει τον Ισραήλ στη Βοκίμ επειδή έκανε ειρήνη με τους λαούς της γης, κι εκείνοι κλαίνε. Η γενιά του Ιησού του Ναυή πεθαίνει, και σηκώνεται μια άλλη που δεν γνωρίζει τον Πατέρα μας. Το μοτίβο του βιβλίου ορίζεται: εγκατάλειψη, επιδρομείς, ένας κριτής που εγείρεται από ευσπλαχνία, χειρότερη διαφθορά ύστερα.
2 1Ο αγγελιοφόρος του Πατέρα μας ανέβηκε από τα Γάλγαλα στη Βοκίμ και είπε: «Σας ανέβασα από την Αίγυπτο στη γη που ορκίστηκα στους πατέρες σας. Είπα: “Ποτέ δε θα παραβώ τη διαθήκη μου μαζί σας. 2Δε θα κάνετε καμιά διαθήκη με τους ανθρώπους αυτής της γης· γκρεμίστε τους βωμούς τους”. Εσείς όμως δεν υπακούσατε στη φωνή μου. Τι κάνατε; 3Γι’ αυτό τώρα λέω: Δε θα τους διώξω μπροστά σας· θα γίνουν αγκάθια στα πλευρά σας, και οι θεοί τους παγίδα για σας».
4Όταν ο αγγελιοφόρος του Πατέρα μας είπε αυτά τα λόγια σε όλους τους Ισραηλίτες, ο λαός ξέσπασε σε δυνατό κλάμα. 5Ονόμασαν εκείνον τον τόπο Βοκίμ, και εκεί πρόσφεραν θυσία στον Πατέρα μας. a a v5 Το Βοκίμ σημαίνει «αυτοί που κλαίνε» — ο λαός ονόμασε έτσι τον τόπο εξαιτίας του κλάματος που ξέσπασε όταν άκουσαν πόσο μακριά είχαν απομακρυνθεί από τον Πατέρα τους.
Η γενιά του Ιησού φεύγει
6Όταν ο Ιησούς άφησε τον λαό να φύγει, πήγαν οι Ισραηλίτες ο καθένας να πάρει τη δική του κληρονομιά γης. 7Ο λαός υπηρέτησε τον Πατέρα μας σε όλες τις μέρες του Ιησού και των πρεσβυτέρων που έζησαν περισσότερο από αυτόν, οι οποίοι είχαν δει όλο το μεγάλο έργο που έκανε ο Πατέρας μας για τον Ισραήλ. 8Ο Ιησούς, ο γιος του Ναυή, ο δούλος του Πατέρα μας, πέθανε σε ηλικία εκατόν δέκα χρόνων. 9Τον έθαψαν στη γη της κληρονομιάς του, στην Τιμνάθ-χέρες, στην ορεινή περιοχή του Εφραΐμ, βόρεια από το όρος Γαάς.
Μια γενιά ξεχνά τον Πατέρα
10Ολόκληρη εκείνη η γενιά προστέθηκε κι αυτή στους προγόνους της, και ύστερα από αυτούς σηκώθηκε άλλη γενιά που δε γνώριζε τον Πατέρα μας ούτε το έργο που έκανε για τον Ισραήλ. 11Ο λαός του Ισραήλ έκανε το κακό μπροστά στα μάτια του Πατέρα μας και υπηρέτησε τους Βααλείμ. 12Εγκατέλειψαν τον Πατέρα μας, τον Θεό των πατέρων τους, που τους έβγαλε από τη γη της Αιγύπτου. Ακολούθησαν άλλους θεούς, θεούς των γύρω λαών, προσκύνησαν μπροστά τους και προκάλεσαν την οργή του Πατέρα μας. 13Εγκατέλειψαν τον Πατέρα μας και υπηρέτησαν τον Βάαλ και τις Αστάρτες. 14Έτσι η οργή του Πατέρα μας άναψε ενάντια στον Ισραήλ, και τους παρέδωσε σε επιδρομείς που τους λεηλάτησαν, πουλώντας τους στους γύρω εχθρούς, ώστε να μην μπορούν πια να σταθούν απέναντί τους. 15Όπου κι αν ξεκινούσαν να πολεμήσουν, το χέρι του Πατέρα μας ήταν εναντίον τους για κακό, όπως τους είχε πει και τους είχε ορκιστεί. Βρέθηκαν σε φοβερή δυστυχία.
16Τότε ο Πατέρας μας ανέδειξε κριτές που τους έσωσαν από το χέρι των επιδρομέων τους. 17Αλλά ούτε στους κριτές τους δεν άκουγαν. Πόρνεψαν με άλλους θεούς και τους προσκύνησαν, απομακρύνθηκαν γρήγορα από τον δρόμο που βάδισαν οι πατέρες τους, οι οποίοι είχαν υπακούσει στις εντολές του Πατέρα μας· αυτοί όμως δεν έκαναν το ίδιο. 18Όταν ο Πατέρας μας ανέδειχνε κριτές, ήταν μαζί με κάθε κριτή και τους έσωζε από τους εχθρούς τους όλες τις μέρες εκείνου του κριτή· γιατί ο Πατέρας μας σπλαχνιζόταν τον στεναγμό τους κάτω από εκείνους που τους καταπίεζαν. 19Αλλά όταν ο κριτής πέθαινε, γύριζαν πίσω και διαφθείρονταν περισσότερο από τους πατέρες τους, ακολουθώντας άλλους θεούς για να τους υπηρετούν και να τους προσκυνούν. Δεν εγκατέλειπαν τίποτα από τις πράξεις τους ούτε από τους πεισματικούς τρόπους τους.
20Έτσι η οργή του Πατέρα μας άναψε ενάντια στον Ισραήλ, και είπε: «Επειδή αυτό το έθνος παράβηκε τη διαθήκη μου, που είχα δώσει εντολή στους πατέρες τους, και δεν υπάκουσε στη φωνή μου, 21δε θα διώξω πια κανένα έθνος από αυτά που άφησε ο Ιησούς όταν πέθανε, 22για να δοκιμάσω μ’ αυτά τον Ισραήλ: αν θα κρατήσουν τον δρόμο του Πατέρα μας, βαδίζοντας σ’ αυτόν όπως έκαναν οι πατέρες τους, ή όχι».
23Έτσι ο Πατέρας μας άφησε εκείνα τα έθνη, χωρίς να τα διώξει γρήγορα, και δεν τα παρέδωσε στο χέρι του Ιησού.