Hakim-Hakim 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Utusan Rama urang unggah ti Gilgal ka Bokim, tuluy ngandika, “Kami geus nyandak maraneh kaluar ti Mesir, asup ka tanah anu ku Kami disumpahkeun ka karuhun maraneh. Kami geus ngandika, ‘Kami moal pisan-pisan ngarempak perjangjian Kami jeung maraneh. ²Maraneh ulah nyieun perjangjian jeung pangeusi ieu tanah; runtuhkeun altar-altarna.’ Tapi maraneh teu narurut kana soara Kami. Naon atuh anu geus dipigawe ku maraneh? ³Jadi ayeuna Kami ngandika: Kami moal ngusir maranehna ti hareupeun maraneh; maranehna bakal jadi cucuk dina gigireun maraneh, sarta allah-allahna bakal jadi jiret pikeun maraneh.”

⁴Sanggeus Utusan Rama urang nyaurkeun ieu kasauran ka sakumna urang Israil, jalma-jalma teh tuluy ceurik tarik. ⁵Tuluy eta tempat teh dingaranan Bokim, sarta di dinya maranehna ngahaturkeun kurban ka Rama urang. ^a a v5 Bokim hartina “nu careurik” — jalma-jalma ngaranan eta tempat kitu lantaran ceurik anu ngagerung waktu maranehna ngadenge sakumaha jauhna geus ngaleos ti Rama-na.

Turunan Jaman Yosua Tilar Dunya

⁶Sanggeus Yosua ngajurungkeun jalma-jalma, urang Israil teh masing-masing indit pikeun narima warisan tanahna sorangan. ⁷Jalma-jalma teh ngabakti ka Rama urang salila jaman Yosua jeung para kokolot anu umurna leuwih panjang batan Yosua, anu geus narenjo sakabeh padamelan agung anu geus dipidamel ku Rama urang pikeun Israil. ⁸Yosua bin Nun, abdi Rama urang, pupus dina yuswa 110 taun. ⁹Anjeunna dimakamkeun di tanah warisanana di Timnat-heres, di wewengkon pagunungan Epraim, beulah kaler Gunung Gaas.

Hiji Turunan Poho ka Rama

¹⁰Sakabeh eta turunan oge geus dikumpulkeun ka karuhunna, tuluy aya turunan sejen anu gelar sanggeusna, anu teu wawuh ka Rama urang atawa kana padamelan anu geus dipidamel ku Mantenna pikeun Israil. ¹¹Urang Israil migawe kajahatan dina paningal Rama urang, sarta ngabakti ka para Baal. ¹²Maranehna ninggalkeun Rama urang, Allah karuhunna, anu geus nyandak maranehna kaluar ti tanah Mesir. Maranehna nuturkeun allah-allah sejen ti bangsa-bangsa sakurilingna, nyembah ka maranehna, sarta nyundut bebendu Rama urang. ¹³Maranehna ninggalkeun Rama urang sarta ngabakti ka Baal jeung ka para Astoret. ¹⁴Nya bebendu Rama urang hurung ka Israil, tuluy maranehna diselehkeun ku Mantenna ka para perampok anu ngarampog maranehna, dijual ka musuh-musuh sakurilingna, nepi ka maranehna geus teu bisa deui nangtung ngalawan musuh-musuhna. ¹⁵Di mana bae maranehna indit perang, panangan Rama urang ngalawan maranehna pikeun cilaka, sakumaha anu geus dikasaurkeun jeung disumpahkeun ku Mantenna ka maranehna. Maranehna aya dina kasusah anu kacida.

¹⁶Tuluy Rama urang ngadegkeun para hakim anu nyalametkeun maranehna tina leungeun para perampokna. ¹⁷Tapi maranehna teu daek ngadenge sanajan ka para hakimna. Maranehna ngalacurkeun maneh ka allah-allah sejen sarta nyembah ka maranehna, gancang nyimpang tina jalan anu geus dijalankeun ku karuhunna, anu geus narurut kana timbalan Rama urang; maranehna teu daek nurutan kitu. ¹⁸Unggal Rama urang ngadegkeun para hakim, Mantenna nyarengan unggal hakim sarta ngaluputkeun maranehna tina musuh-musuhna salila umur eta hakim; sabab Rama urang welas ku sasambat maranehna di handapeun jalma-jalma anu nindes maranehna. ¹⁹Tapi sanggeus eta hakim maot, maranehna balik deui sarta leuwih bejad batan karuhunna, nuturkeun allah-allah sejen pikeun diabakti jeung disembah. Maranehna teu ninggalkeun saeutik ge kana kalakuanana atawa adat wangkelangna.

²⁰Nya bebendu Rama urang hurung ka Israil, tuluy Mantenna ngandika, “Ku sabab ieu bangsa geus ngarempak perjangjian Kami anu geus diparentahkeun ku Kami ka karuhunna, sarta teu narurut kana soara Kami, ²¹Kami moal deui ngusir hiji bangsa oge anu ditinggalkeun ku Yosua waktu anjeunna maot, ²²pikeun nguji Israil ku maranehna: naha maranehna rek nyekel jalan Rama urang, laku lampahna dina jalan eta saperti karuhunna, atawa henteu.”

²³Nya Rama urang ngantep eta bangsa-bangsa, teu ngusir maranehna buru-buru, sarta henteu masrahkeun maranehna kana leungeun Yosua.