Littafin Mahukunta 2 FHB Father's Heart Bible™

2 ¹Manzon Ubanmu ya haura daga Gilgal zuwa Bokim, ya ce, “Na fisshe ku daga ƙasar Masar, na kawo ku cikin ƙasar da na rantse wa kakanninku. Na ce, ‘Ba zan taɓa karya alkawarina da ku ba. ²Kada ku yi alkawari da mutanen wannan ƙasa; ku rushe bagadansu.’ Amma ba ku saurari muryata ba. Me ke nan kuka yi? ³To yanzu ina cewa, Ba zan kore su a gabanku ba; za su zama ƙayayyuwa a gefenku, allolinsu kuma tarko gare ku.”

⁴Da manzon Ubanmu ya faɗa wa dukan Isra'ilawa waɗannan kalmomi, sai mutane suka yi kuka da ƙarfi. ⁵Sai suka ba wannan wuri suna Bokim, a can kuma suka miƙa hadaya ga Ubanmu. ^a a v5 Bokim na nufin “masu kuka” — mutane suka ba wurin wannan suna saboda kukan da ya ɓarke sa'ad da suka ji yadda suka yi nisa daga Ubansu.

Zamanin Yoshuwa ya Shuɗe

⁶Da Yoshuwa ya sallami mutane, sai Isra'ilawa kowanne ya tafi yă karɓi gādon ƙasarsa. ⁷Mutane suka bauta wa Ubanmu dukan kwanakin Yoshuwa, da na dattawan da suka rayu bayansa, waɗanda suka ga dukan babban aikin da Ubanmu ya yi wa Isra'ila. ⁸Yoshuwa ɗan Nun, bawan Ubanmu, ya rasu yana da shekara ɗari da goma. ⁹Suka binne shi a ƙasar gādonsa a Timnat-heres, a ƙasar tudu ta Ifraimu, arewa da Dutsen Ga'ash.

Wani Zamani ya Manta da Uba

¹⁰Dukan zamanin nan ma aka tara shi ga kakanninsa, sai wani zamani ya tashi bayansu, waɗanda ba su san Ubanmu ba, ko kuwa aikin da ya yi wa Isra'ila. ¹¹Isra'ilawa suka yi mugunta a gaban Ubanmu, suka bauta wa gumakan Ba'al. ¹²Suka yashe Ubanmu, Allah na kakanninsu, wanda ya fisshe su daga ƙasar Masar. Suka bi waɗansu alloli na mutanen da suke kewaye da su, suka durƙusa musu, suka kuma ba Ubanmu haushi. ¹³Suka yashe Ubanmu, suka bauta wa Ba'al da Ashtarot. ¹⁴Saboda haka fushin Ubanmu ya ƙuna a kan Isra'ila, sai ya ba da su ga mahara waɗanda suka washe su, ya sayar da su ga abokan gāba da suke kewaye da su, har ba za su ƙara iya tsayawa a gabansu ba. ¹⁵Duk inda suka fito, hannun Ubanmu yana gāba da su don cutarwa, kamar yadda ya faɗa musu, ya kuma rantse musu. Suka shiga matsananciyar wahala.

¹⁶Sa'an nan Ubanmu ya tā da alƙalai waɗanda suka cece su daga hannun maharansu. ¹⁷Amma ba su saurari alƙalansu ma ba. Suka yi karuwanci da waɗansu alloli, suka durƙusa musu, suka juya da sauri daga hanyar da kakanninsu suka bi, waɗanda suka yi biyayya ga umarnan Ubanmu; su kuwa ba su yi haka ba. ¹⁸Sa'ad da Ubanmu ya tā da alƙalai, yana tare da kowane alƙali, yana cece su daga hannun abokan gābansu dukan kwanakin alƙalin nan; gama tausayi ya kama Ubanmu saboda nishinsu a ƙarƙashin masu danne su. ¹⁹Amma sa'ad da alƙalin ya mutu, sai su koma su ɓaci fiye da kakanninsu, suna bin waɗansu alloli don su bauta musu, su durƙusa musu. Ba su daina ko ɗaya daga ayyukansu ko taurin kansu ba.

²⁰Saboda haka fushin Ubanmu ya ƙuna a kan Isra'ila, ya ce, “Tun da yake wannan al'umma ta karya alkawarina da na umarci kakanninsu, ba ta kuwa yi biyayya ga muryata ba, ²¹Ni ma ba zan ƙara kore wata al'umma da Yoshuwa ya bari sa'ad da ya mutu ba, ²²domin in gwada Isra'ila ta wurinsu, in ko za su kiyaye hanyar Ubanmu, suna tafiya a cikinta kamar yadda kakanninsu suka yi, ko babu.”

²³Saboda haka Ubanmu ya bar waɗancan al'ummai, bai kore su da sauri ba, bai kuwa ba da su ga hannun Yoshuwa ba.