رهبرَ 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹يشوع جي موت کان پوءِ بني اسرائيل اسان جي پيءُ کان پڇيائون تہ ”ڪنعانين سان وڙهڻ لاءِ اسان مان پهريان ڪير چڙهي ويندو؟“

²اسان جي پيءُ فرمايو تہ ”يهودا چڙهي ويندو. مون اهو ملڪ سندس هٿن ۾ ڏنو آهي.“

³يهودا پنهنجي ڀاءُ شمعون کي چيو تہ ”مون سان گڏ منهنجي ورثي واري علائقي ۾ هل، تہ اسين ڪنعانين سان وڙهون؛ پوءِ آءٌ بہ تو سان گڏ تنهنجي علائقي ۾ هلندس.“ تنهنڪري شمعون ساڻس گڏ ويو. ⁴تنهنڪري يهودا چڙهي ويو، ۽ اسان جي پيءُ ڪنعانين ۽ فرزين کي سندن هٿن ۾ ڏنو، ۽ هنن بزق ۾ ڏهه هزار ماڻهو ماريائون. ⁵ادونيبزق کي بزق ۾ لڌائون، ساڻس وڙهيا، ۽ ڪنعانين ۽ فرزين کي ماري وڌائون. ⁶ادونيبزق ڀڄي ويو، پر هنن پيڇو ڪري کيس پڪڙيو ۽ سندس هٿن ۽ پيرن جا آڱوٺا ڪٽي ڇڏيائون. ⁷ادونيبزق چيو تہ ”ستر بادشاهن جا هٿن ۽ پيرن جا آڱوٺا ڪٽيل هئا، ۽ اهي منهنجي ميز هيٺان ٽڪرا گڏ ڪندا هئا. جيئن مون ڪيو، تيئن خدا مون کي بدلو ڏنو آهي.“ هنن کيس يروشلم ۾ آندو، جتي هو مري ويو.

⁸يهودا جي ماڻهن يروشلم سان جنگ ڪئي، ان تي قبضو ڪيائون، ان کي تلوار سان ماريائون ۽ شهر کي ساڙي ڇڏيائون. ⁹پوءِ يهودا جا ماڻهو جبل واري ملڪ، نيگيب ۽ اولهندي ٽڪرين ۾ رهندڙ ڪنعانين سان وڙهڻ لاءِ هيٺ لهي ويا. ¹⁰يهودا حبرون ۾ (جيڪو اڳ ڪريت ارباع سڏبو هو) رهندڙ ڪنعانين تي چڙهائي ڪئي ۽ ششي، اخيمان ۽ تلمي کي ماري وڌائين.

¹¹اتان کان هو دبير جي رهاڪن تي چڙهي ويا (دبير جو نالو اڳ ڪريت سفر هو). ¹²ڪالب چيو تہ ”جيڪو ڪريت سفر تي حملو ڪري ان تي قبضو ڪندو، تنهن کي آءٌ پنهنجي ڌيءَ عڪسا زال ڪري ڏيندس.“ ¹³ڪالب جي ننڍي ڀاءُ، قنز جي پٽ عتنيئل ان تي قبضو ڪيو، تنهنڪري ڪالب کيس پنهنجي ڌيءَ عڪسا نڪاح ۾ ڏني.

¹⁴جڏهن هوءَ عتنيئل وٽ آئي، تڏهن هن کيس زور ڀريو تہ هو هن جي پيءُ کان زمين جو هڪ ٽڪرو گھري. جڏهن هوءَ پنهنجي گڏھ تان لٿي، تڏهن ڪالب کانس پڇيو تہ ”تون ڇا ٿي گھرين؟“

¹⁵هن کيس چيو تہ ”مون کي برڪت ڏي. تو مون کي نيگيب جو ملڪ ڏنو آهي، تنهنڪري پاڻيءَ جا چشما بہ ڏي.“ تنهنڪري ڪالب کيس مٿيان ۽ هيٺيان چشما ڏنا. ¹⁶قيني جا اولاد، يعني موسيٰ جي سهري جو گھراڻو، يهودا جي ماڻهن سان گڏ کجين جي شهر کان نيگيب ۾ عراد جي ويجهو يهودا جي بيابان ڏانهن ويا، ۽ اتي ماڻهن ۾ وڃي رهيا. ^a a v16 کجين جو شهر يريحو آهي، جيڪو اردن جي واديءَ ۾ آهي. ¹⁷يهودا پنهنجي ڀاءُ شمعون سان گڏ ويو؛ هنن صفت ۾ رهندڙ ڪنعانين کي ماريائون ۽ ان شهر کي پوريءَ طرح برباد ڪري ڇڏيائون، تنهنڪري ان شهر جو نالو حرما پيو. ^b b v17 حرما جي معنيٰ ”تباهي“ آهي — نئون نالو ظاهر ڪري ٿو تہ ان شهر کي پوريءَ طرح تباهيءَ لاءِ وقف ڪيو ويو هو. ¹⁸يهودا غزه تي سندس علائقي سميت، اسقلون تي سندس علائقي سميت ۽ عقرون تي سندس علائقي سميت بہ قبضو ڪيو. ¹⁹اسان جو پيءُ يهودا سان گڏ هو، تنهنڪري هن جبل واري ملڪ تي قبضو ڪيو، پر ماٿريءَ جي رهاڪن کي ڪڍي نہ سگھيو، ڇاڪاڻ تہ انهن وٽ لوهي رٿ هئا. ²⁰جيئن موسيٰ واعدو ڪيو هو، تيئن حبرون ڪالب کي ڏنائون، ۽ ڪالب عناق جي ٽنهي پٽن کي اتان ڪڍي ڇڏيو. ²¹پر بنيمين يروشلم ۾ رهندڙ يبوسين کي ڪڍي نہ ڇڏيو؛ تنهنڪري يبوسي اڄ ڏينهن تائين يروشلم ۾ بنيمين سان گڏ رهن ٿا.

²²يوسف جي گھراڻي بہ بيت ايل تي چڙهائي ڪئي، ۽ اسان جو پيءُ ساڻن گڏ هو. ²³يوسف جي گھراڻي بيت ايل جي جاسوسي ڪرڻ لاءِ ماڻهو موڪليا (ان شهر جو نالو اڳ لوز هو). ²⁴جاسوسن هڪ ماڻهوءَ کي شهر مان نڪرندي ڏسي چيائونس تہ ”اسان کي اندر اچڻ جو رستو ڏيکار، تہ اسين تو سان مهربانيءَ سان هلنداسين.“ ²⁵تنهنڪري هن کين اندر اچڻ جو رستو ڏيکاريو، ۽ هنن شهر کي تلوار سان ماري ڇڏيو، پر ان ماڻهوءَ ۽ سندس سڄي گھراڻي کي وڃڻ ڏنائون. ²⁶اهو ماڻهو حتين جي ملڪ ۾ ويو، هڪ شهر اڏيائين ۽ ان جو نالو لوز رکيائين— اهو ئي نالو اڄ ڏينهن تائين آهي.

²⁷منسي بيت شان، تعنڪ، دور، يبلعام ۽ مجدو جي رهاڪن کي ۽ سندن ڳوٺن کي ڪڍي نہ ڇڏيو؛ تنهنڪري ڪنعانين ان ملڪ ۾ رهڻ جو پڪو ارادو ڪيو. ²⁸جڏهن اسرائيل زور وارو ٿيو، تڏهن هنن ڪنعانين کي بيگار تي لڳايو، پر کين ڪڏهن بہ پوريءَ طرح ڪڍي نہ ڇڏيائون. ²⁹افرائيم جزر ۾ رهندڙ ڪنعانين کي ڪڍي نہ ڇڏيو، تنهنڪري اهي اتي سندن وچ ۾ رهندا رهيا. ³⁰زبولون قطرون جي رهاڪن ۽ نهلول جي رهاڪن کي ڪڍي نہ ڇڏيو، تنهنڪري ڪنعاني سندن وچ ۾ رهيا، پر بيگار ڪندڙ بڻجي ويا. ³¹آشر عڪو، صيدا، احلب، اکزيب، حلبا، افيق ۽ رحوب جي رهاڪن کي ڪڍي نہ ڇڏيو؛ ³²تنهنڪري آشري ان ملڪ جي ڪنعانين ۾ رهيا، ڇاڪاڻ تہ هنن کين ڪڍي نہ ڇڏيو هو. ³³نفتالي بيت شمس ۽ بيت عنات جي رهاڪن کي ڪڍي نہ ڇڏيو، تنهنڪري اهي ان ملڪ جي ڪنعانين ۾ رهيا؛ پر بيت شمس ۽ بيت عنات وارا سندن بيگار ڪندڙ بڻجي ويا. ³⁴اموري دان جي قبيلي کي جبلن ڏانهن ڌڪي ڇڏيائون ۽ کين ميدان ۾ لهڻ نہ ڏنائون. ³⁵اموري حارس جبل، ايلون ۽ شعلبين ۾ رهڻ تي ڄمي ويٺا، پر يوسف جي گھراڻي جو هٿ مٿن ڳرو ٿيو، ۽ اهي بيگار تي لڳايا ويا. ³⁶اموري جي سرحد عقربيم جي چڙهائي کان، سلع کان مٿي ڏانهن ويندي هئي.