Yosua 24 FHB Father's Heart Bible™

24 ¹Yosua ngumpulkeun sakabeh kaom Israil ka Sekem, tuluy nyaur para kokolot, para pupuhu, para hakim, jeung para pajabatna, tuluy maranehna narangtung di payuneun Rama urang.

²Saur Yosua ka sakabeh jalma, “Kieu dawuhan Rama urang, Allah Israil: ‘Baheula karuhun maraneh maratuh di peuntaseun Walungan Efrat—nya eta Terah, bapa Ibrahim jeung Nahor—tuluy nyarembah ka allah-allah sejen.’ ³Abraham bapa maraneh ku Kami dicandak ti peuntaseun Walungan, dituyun nyorang sakuliah tanah Kanaan, turunanana dilobakeun, sarta anjeunna dipaparin Ishak. ⁴Ka Ishak ku Kami dipaparin Yakub jeung Esau; ka Esau dipaparin Gunung Seir pikeun kapimilikna, tapi Yakub jeung putra-putrana turun ka Mesir.

⁵‘Kami ngutus Musa jeung Harun, sarta Mesir ku Kami dihukum ku sagala perkara anu dipidamel di antara maranehna, tuluy maraneh ku Kami dikaluarkeun ti dinya.’ ⁶Karuhun maraneh ku Kami dikaluarkeun ti Mesir; tuluy maraneh narepi ka basisir laut. Urang Mesir ngarudag karuhun maraneh ku kareta-kareta perang jeung pasukan kuda nepi ka Laut Beureum. ⁷Waktu maranehna sasambat ka Kami, ku Kami diayakeun poek di antara maraneh jeung urang Mesir, tuluy laut ku Kami dikeprukkeun ka maranehna nepi ka kalelep. Panon maraneh nyaksian naon anu dipidamel ku Kami di Mesir. Ti dinya maraneh matuh di gurun keusik lila pisan.

⁸‘Kami mawa maraneh ka tanah urang Emori di peuntaseun Walungan Yordan. Maranehna merangan maraneh; tapi ku Kami diselehkeun kana leungeun maraneh, nepi ka tanahna karebut ku maraneh. Maranehna ku Kami ditumpes ti hareupeun maraneh. ⁹Tuluy Balak bin Zipor, raja Moab, cengkat merangan Israil. Manehna ngutus jeung manggil Bileam bin Beor sangkan nyumpahan maraneh, ¹⁰tapi Kami teu kersa ngadangukeun Bileam, nepi ka manehna kalah ka ngaberkahan maraneh bulak-balik, sarta maraneh ku Kami diluputkeun tina leungeunna.

¹¹Maraneh meuntasan Walungan Yordan ka Yeriho. Urang dinya merangan maraneh—urang Emori, urang Paris, urang Kanaan, urang Het, urang Girgasi, urang Hiwi, jeung urang Yebus—tapi kabehanana ku Kami diselehkeun kana leungeun maraneh. ¹²Kami ngirimkeun tawon ganas ti hareupeun maraneh; eta anu ngusir dua raja urang Emori ti payuneun maraneh—lain ku pedang atawa gondewa maraneh. ¹³Kami maparin ka maraneh tanah anu lain beunang digarap ku maraneh, jeung kota-kota anu lain beunang ngadegkeun ku maraneh—ari maraneh bisa maratuh di dinya; maraneh bisa ngadahar tina kebon anggur jeung kebon jaitun anu lain beunang melak ku maraneh.’

¹⁴Ku sabab kitu, sing ajrih ka Rama urang, kumawula ka Mantenna kalawan tulus tur satia. Singkirkeun allah-allah anu dibakti ku karuhun maraneh di peuntaseun Walungan jeung di Mesir, tuluy kumawula ka Rama urang. ¹⁵Tapi upama kumawula ka Rama urang teh dianggap goreng ku maraneh, pilih ku maraneh poe ieu saha anu baris dibakti ku maraneh—allah-allah anu dibakti ku karuhun maraneh di peuntaseun Walungan, atawa allah-allah urang Emori anu tanahna dicaricingan ku maraneh. Ari kaula jeung saeusi imah kaula mah, bakal kumawula ka Rama urang.”

¹⁶Jalma rea ngawangsul, “Paliyas urang ninggalkeun Rama urang seja ngabakti ka allah-allah sejen. ¹⁷Sabab Rama urang anu geus nyandak urang jeung karuhun urang kaluar ti tanah Mesir, ti tempat perbudakan, sarta geus ngayakeun tanda-tanda anu araheng di hareupeun urang. Mantenna geus ngaraksa urang sapanjang jalan anu diliwatan ku urang, jeung di antara sakabeh bangsa anu diliwat ku urang. ¹⁸Jeung Rama urang anu geus nyingkahkeun sakabeh bangsa ti hareupeun urang, kaasup urang Emori anu maratuh di tanah ieu. Urang oge bakal kumawula ka Mantenna, sabab Mantenna teh Rama urang.”

¹⁹Saur Yosua ka jalma rea, “Maraneh moal bisa kumawula ka Rama urang—Mantenna teh Allah anu suci, Allah anu timburuan. Mantenna moal ngahapunten kadorakaan jeung dosa-dosa maraneh. ²⁰Upama maraneh ninggalkeun Rama urang tuluy ngabakti ka allah-allah deungeun, tangtu Mantenna bakal malik, nyilakakeun maraneh, sarta numpes maraneh, sanggeus Mantenna midamel kahadean ka maraneh.”

²¹Tapi jalma rea ngawangsul ka Yosua, “Sanes kitu! Urang baris kumawula ka Rama urang.”

²²Tuluy saur Yosua ka jalma rea, “Maraneh jadi saksi tumrap diri maraneh sorangan, yen maraneh geus milih Rama urang pikeun dibakti.” “Urang jadi saksi,” ceuk maranehna.

²³“Ayeuna singkirkeun allah-allah deungeun anu aya di maraneh, sarta tumamakeun hate maraneh ka Rama urang, Allah Israil.”

²⁴Jalma rea ngawangsul ka Yosua, “Urang bakal kumawula ka Rama urang, sarta urang bakal nurut kana dawuhana-Na.”

²⁵Dina poe eta Yosua ngayakeun perjangjian jeung jalma rea, sarta netepkeun pikeun maranehna katetepan jeung aturan di Sekem. ²⁶Yosua nuliskeun ieu kabeh dina Kitab Hukum Rama urang, tuluy nyokot batu gede dijegerkeun di dinya handapeun tangkal kiara deukeut tempat suci Rama urang.

²⁷Saur Yosua ka sakabeh jalma, “Tenjo, ieu batu baris jadi saksi pikeun urang, sabab geus ngadenge sakabeh dawuhan anu diandikakeun ku Rama urang ka urang. Ieu baris jadi saksi pikeun maraneh, supaya maraneh ulah mungkir ka Rama maraneh.” ²⁸Tuluy Yosua ngajurungkeun jalma rea mulang, masing-masing ka tanah warisanana sewang-sewangan.

Yosua, Abdi Rama, Reureuh

²⁹Sanggeus kitu, Yosua bin Nun, abdi Rama urang, pupus dina yuswa saratus sapuluh taun. ³⁰Anjeunna dikurebkeun di tanah warisanana di Timnat-Serah, di pagunungan Epraim, beulah kaler Gunung Gaas. ³¹Urang Israil kumawula ka Rama urang salila Yosua jumeneng, jeung salila para kokolot anu leuwih panjang umurna ti batan Yosua, nu nyaraho kana sakabeh padamelan anu geus dipidamel ku Rama urang pikeun Israil. ³²Tulang-taleng Yusup, anu dibawa ku urang Israil ti Mesir, dikurebkeun di Sekem, di sabidang tanah anu ku Yakub geus dibeuli ti anak-anak Hamor, bapa Sekem, ku harga saratus keping perak—tuluy jadi tanah warisan turunan Yusup. ³³Eleasar bin Harun pupus, tuluy dikurebkeun di Gibea, kota anu geus dibikeun ka Pinehas putrana, di pagunungan Epraim.