Rama kita Ngandharake Kasetyane

Ing Sikhem, Rama kita nyritakaké sakabèhé lelakon nganggo tembung pribadi, wiwit Abraham ing sabrangé kali nganti omah-omah sing dudu gawéané dhéwé. Yusak meksa supaya padha milih; bangsa iku nyaguhi kegampangen, lan dhèwèké ngélingaké. Watu diadegaké minangka seksi. Banjur dhèwèké séda.

Pasal 24.

Yusak nglumpukake sakabehing taler Israel ana ing Sikhem, sarta ngundang para tuwa-tuwane, para panggedhene, para hakime lan para pangrehe, banjur kabeh padha ngadeg ana ing ngarsane Rama kita.

Yusak banjur kandha marang sakabehing bangsa iku: “Mangkene pangandikane Rama kita, Allahe Israel: ‘Ing jaman biyen para leluhurmu padha manggon ana ing sabrange Kali Efrat—yaiku Terah, bapakne Abraham lan Nahor—sarta padha ngabekti marang allah-allah liya.’ Aku wis njupuk leluhurmu, yaiku Abraham, saka sabrange Kali, banjur Dakirid ngliwati satanah Kanaan kabeh, Dakakehake turune, lan Dakparingi anak Iskak. Iskak Dakparingi anak Yakub lan Esau; Esau Dakparingi Gunung Seir minangka duweke, dene Yakub lan anak-anake padha mudhun menyang tanah Mesir.

‘Aku banjur ngutus Musa lan Harun, sarta Dakpukul tanah Mesir srana apa kang Daktindakake ana ing antarane, nuli kowe padha Dakentasake metu.’ Para leluhurmu wis Dakentasake saka tanah Mesir, banjur kowe padha tekan ing sagara. Wong Mesir padha ngoyak para leluhurmu nganggo kreta perang lan prajurit jaranan nganti tekan ing Sagara Abang. Bareng padha sesambat marang Aku, Aku banjur ndokokake pepeteng ana ing antaramu lan wong Mesir, sarta Daktekakake sagara nglimputi wong-wong mau nganti kerem. Mripatmu dhewe wis padha ndeleng apa kang Daktindakake ana ing tanah Mesir. Sawise iku kowe padha manggon ana ing ara-ara samun nganti suwe.

‘Aku banjur nggawa kowe menyang tanahe wong Amori ing sabrange Kali Yarden. Wong-wong mau padha nglawan perang marang kowe, nanging Dakulungake marang tanganmu, satemah kowe padha ngejegi tanahe. Wong-wong mau Daktumpes ana ing ngarepmu. Tumuli Balak anake Zipor, ratu ing Moab, tangi lan nglawan perang marang Israel. Panjenengane banjur kongkonan ngundang Bileam anake Beor supaya nyupatani kowe, nanging Aku ora karsa ngrungokake Bileam, mulane dheweke malah mberkahi kowe bola-bali, lan kowe padha Dakuwalake saka tangane.

Kowe padha nyabrang Kali Yarden lan tekan ing Yerikho. Wong-wong isine kutha Yerikho padha nglawan perang marang kowe—yaiku wong Amori, wong Feris, wong Kanaan, wong Het, wong Girgasi, wong Hewi, lan wong Yebus—nanging kabeh mau Dakulungake marang tanganmu. Aku banjur ngutus tawon endhas ana ing ngarepmu, kang ngusir ratu wong Amori loro saka ngarepmu—dudu srana pedhangmu utawa gandhewamu. Aku maringi kowe tanah kang ora kokgarap, sarta kutha-kutha kang ora kokbangun—nanging kowe padha manggon ana ing kono; kowe padha mangan woh saka pakebonan anggur lan wit jaitun kang ora koktandur.’”

“Mulane saiki padha wedia marang Rama kita, sarta ngladenana Panjenengane kanthi tulusing ati lan kasetyan. Singkirna allah-allah kang diladeni dening para leluhurmu ana ing sabrange Kali lan ana ing tanah Mesir, banjur padha ngladenana Rama kita. Nanging manawa kowe padha rumangsa ora prayoga ngladeni Rama kita, mangka ing dina iki padha miliha dhewe sapa kang arep kokladeni—apa allah-allah kang diladeni para leluhurmu ana ing sabrange Kali, apa allah-allahe wong Amori kang tanahe saiki kokenggoni. Dene aku lan brayatku, bakal padha ngladeni Rama kita.”

Wangsulane bangsa iku: “Adoh saka tumindak mangkono! Aku kabeh ora bakal nyingkur Rama kita banjur ngladeni allah-allah liya. Awit Rama kita piyambak kang wis ngentasake aku kabeh lan para leluhurku saka tanah Mesir, saka ing papan pangawulan, sarta kang nindakake pratandha-pratandha kang agung ana ing ngarep mripatku. Panjenengane uga kang ngreksa aku kabeh ing sadawane dalan kang daklakoni, lan ana ing antarane sakehing bangsa kang padha dakliwati. Lan Rama kita kang wis nundhung sakehing bangsa saka ngarepku, klebu wong Amori kang manggon ana ing tanah kene. Mulane aku kabeh uga bakal ngladeni Panjenengane, awit Panjenengane iku Rama kita.”

Yusak banjur kandha marang bangsa iku: “Kowe padha ora bakal bisa ngladeni Rama kita, awit Panjenengane iku Gusti Allah kang mahasuci, Gusti Allah kang tansah cuburu. Panjenengane ora bakal ngapura pambalela lan dosa-dosamu. Manawa kowe padha nyingkur Rama kita lan ngladeni allah-allah ngamanca, Panjenengane bakal malik nekakake cilaka lan numpes kowe, sawise Panjenengane maringi kabecikan marang kowe.”

Nanging bangsa iku kandha marang Yusak: “Ora mangkono! Aku kabeh bakal padha ngladeni Rama kita.”

Yusak banjur kandha marang bangsa iku: “Kowe padha dadi seksi tumrap awakmu dhewe, yen kowe wis padha milih Rama kita, arep ngladeni Panjenengane.” Wangsulane wong-wong mau: “Iya, aku padha dadi seksi.”

“Mulane saiki singkirna allah-allah ngamanca kang ana ing antaramu, lan tumengaa marang Rama kita, Allahe Israel, kanthi gumolonging atimu.”

Bangsa iku banjur kandha marang Yusak: “Aku kabeh bakal padha ngladeni Rama kita, lan bakal padha mituhu marang pangandikane Panjenengane.”

Ing dina iku uga Yusak nganakake prajanjian karo bangsa mau, sarta netepake pranatan lan angger-angger tumrap wong-wong mau ana ing Sikhem. Yusak banjur nulis tembung-tembung iki ana ing Kitab Torete Rama kita, tumuli njupuk watu gedhe sarta ngadegake watu mau ana ing kono, ing sangisore wit elah, cedhak papan pasucene Rama kita.

Yusak banjur kandha marang sakabehing bangsa: “Delengen, watu iki bakal dadi seksi tumrap kita kabeh, awit wis ngrungu sakehing pangandika kang kadhawuhake dening Rama kita marang kita. Watu iki bakal dadi seksi tumrap kowe, supaya kowe aja nganti nyelaki Ramamu.” Yusak banjur ngongkon bangsa iku padha mulih, siji-sijine menyang tanah pusakane dhewe-dhewe.

Yusak, Abdine Sang Rama, Seda

Sawise prastawa iku, Yusak anake Nun, abdine Rama kita, seda ing yuswa satus sepuluh taun. Panjenengane banjur kasarekake ana ing tanah pusakane dhewe, ing Timnat-Serah, ing pagunungan Efraim, ana ing saloring Gunung Gaas. Umat Israel padha ngladeni Rama kita ing salawase Yusak isih sugeng, sarta ing salawase urip para tuwa-tuwa kang luwih dawa umure tinimbang Yusak, lan kang padha nyumurupi sakehing pakaryan kang wis katindakake dening Rama kita tumrap Israel. Balunge Yusuf, kang wis digawa munggah dening wong Israel saka tanah Mesir, padha dikubur ana ing Sikhem, ing palemahan kang wis dituku dening Yakub saka para anake Hamor, bapakne Sikhem, kanthi rega satus dhuwit salaka—lan iku banjur dadi tanah pusakane turune Yusuf. Eleazar anake Harun uga seda, banjur kasarekake ana ing Gibea, kang wis kaparingake marang Pinehas, anake, ana ing pagunungan Efraim.