Ons Vader vertel van sy getrouheid
By Sigem vertel ons Vader die hele verhaal in die eerste persoon, van Abraham oorkant die rivier tot huise wat hulle nie gebou het nie. Josua dwing 'n keuse af; die volk dring te maklik aan, en hy waarsku hulle. 'n Klip word as getuie opgerig. Dan sterf hy.
24 1Josua het al die stamme van Israel by Sigem bymekaargebring, en hy het die oudstes, hoofde, rigters en opsigters ontbied, en hulle het voor ons Vader gaan staan.
2Josua het vir al die volk gesê: “So sê ons Vader, die God van Israel: ‘Lank gelede het julle voorvaders anderkant die Eufraatrivier gewoon—Tera, die vader van Abraham en Nahor—en hulle het ander gode gedien.’ 3Ek het julle vader Abraham anderkant die Rivier gaan haal, hom deur die hele land Kanaän gelei, sy kinders vermeerder en vir hom Isak gegee. 4Ek het vir Isak Jakob en Esau gegee, en aan Esau die gebergte Seïr gegee om te besit, maar Jakob en sy seuns het na Egipte toe afgetrek.
5‘Ek het Moses en Aäron gestuur, en ek het Egipte getref met wat ek onder hulle gedoen het, en toe het ek julle uitgelei.’ 6Ek het julle voorvaders uit Egipte uitgelei; julle het by die see gekom. Die Egiptenaars het julle voorvaders met strydwaens en perderuiters agtervolg tot by die Rooisee. 7Toe hulle na my toe geroep het, het ek duisternis tussen julle en die Egiptenaars gebring, die see oor hulle laat kom en hulle oordek. Julle eie oë het gesien wat ek in Egipte gedoen het. Daarna het julle lank in die woestyn gewoon.
8‘Ek het julle na die land van die Amoriete gebring, anderkant die Jordaan. Hulle het teen julle geveg; ek het hulle in julle hand gegee, en julle het hulle land in besit geneem. Ek het hulle voor julle uit vernietig. 9Toe het Balak, die seun van Sippor, die koning van Moab, opgestaan en teen Israel geveg. Hy het Bileam, die seun van Beor, laat roep om julle te vervloek, 10maar ek wou nie na Bileam luister nie, en daarom het hy julle oor en oor geseën, en ek het julle uit sy hand gered.
11Julle het deur die Jordaan getrek na Jerigo toe. Die inwoners daarvan het teen julle geveg—die Amoriete, Feresiete, Kanaäniete, Hetiete, Girgasiete, Hewiete en Jebusiete—maar ek het hulle in julle hand gegee. 12Ek het die perdebye voor julle uit gestuur; dit het die twee konings van die Amoriete voor julle uit verdryf—nie deur julle swaard of julle boog nie. 13Ek het vir julle ’n land gegee waaraan julle nie gewerk het nie, en stede wat julle nie gebou het nie—en julle woon in hulle; julle eet van wingerde en olyfboorde wat julle nie geplant het nie.’
14Nou dan, vrees ons Vader en dien hom met opregtheid en trou. Verwyder die gode wat julle voorvaders anderkant die Rivier en in Egipte gedien het, en dien ons Vader. 15Maar as dit verkeerd is in julle oë om ons Vader te dien, kies dan vandag vir julleself wie julle wil dien—die gode wat julle voorvaders anderkant die Rivier gedien het, of die gode van die Amoriete in wie se land julle woon. Maar wat my en my huis betref, ons sal ons Vader dien.”
16Die volk het geantwoord: “Ons sal nooit ons Vader verlaat om ander gode te dien nie. 17want ons Vader het ons en ons voorvaders uit Egipteland uitgelei, uit die slawehuis, en hy het hierdie groot tekens voor ons oë gedoen. Hy het ons veilig gehou die hele pad wat ons gereis het, en onder al die volke waardeur ons getrek het. 18En ons Vader het al die volke voor ons uit verdryf, ook die Amoriete wat in die land gewoon het. Ons sal hom ook dien, want hy is ons Vader.”
19Josua het vir die volk gesê: “Julle kan nie ons Vader dien nie—hy is ’n heilige God, ’n jaloerse God. Hy sal julle opstand en sondes nie vergewe nie. 20As julle ons Vader verlaat en vreemde gode dien, sal hy hom wegdraai, julle kwaad aandoen en julle verteer, nadat hy aan julle goed gedoen het.”
21Maar die volk het vir Josua gesê: “Nee! Ons sal ons Vader dien.”
22Toe sê Josua vir die volk: “Julle is getuies teen julleself dat julle ons Vader gekies het om hom te dien.” “Ons is getuies,” het hulle gesê.
23“Verwyder dan nou die vreemde gode wat onder julle is, en rig julle harte op ons Vader, die God van Israel.”
24En die volk het vir Josua gesê: “Ons sal ons Vader dien, en ons sal sy stem gehoorsaam.”
25Josua het dié dag ’n verbond met die volk gesluit, en hy het vir hulle by Sigem ’n insetting en ’n verordening vasgestel. 26Josua het hierdie woorde in die Wetboek van ons Vader geskryf, en toe het hy ’n groot klip geneem en dit daar opgerig onder die eikeboom by ons Vader se heiligdom.
27Josua het vir al die volk gesê: “Kyk, hierdie klip sal ’n getuie teen ons wees, want dit het elke woord gehoor wat ons Vader met ons gespreek het. Dit sal ’n getuie teen julle wees, sodat julle nie julle Vader verloën nie.” 28Toe het Josua die volk weggestuur, elkeen na sy eie erfdeel toe.
Josua, die dienaar van die Vader, kom tot rus
29Hierna het Josua, die seun van Nun, die dienaar van ons Vader, gesterwe op die ouderdom van honderd en tien jaar. 30Hulle het hom begrawe in sy erfdeel by Timnat-Serag, in die bergland van Efraim, noord van die berg Gaäs. 31Israel het ons Vader gedien al die dae van Josua, en al die dae van die oudstes wat hom oorleef het en wat geweet het van al die werk wat ons Vader vir Israel gedoen het. 32Die beendere van Josef, wat die Israeliete uit Egipte saamgebring het, het hulle by Sigem begrawe, in die stuk grond wat Jakob van die seuns van Hamor, die vader van Sigem, gekoop het vir honderd stukke silwer—en dit het die erfdeel van Josef se nakomelinge geword. 33Eleasar, die seun van Aäron, het gesterwe, en hulle het hom begrawe by Gibea, wat aan sy seun Pinehas gegee is, in die bergland van Efraim.