Yosua 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹Tuluy Rama urang ngandika ka Yosua, “Ulah sieun jeung ulah leutik hate. Bawa sakabeh prajurit, tuluy unggah ka Ai. Kami geus masrahkeun raja Ai, rahayatna, kotana, jeung tanahna ka maneh. ²Lakukeun ka Ai jeung rajana saperti anu geus dilakukeun ka Yeriho jeung rajana—ngan harta rampasan jeung ingon-ingonna mah meunang dicokot keur maraneh. Pasang pasukan panyegat di tukangeun kota.”

³Tuluy Yosua jeung sakabeh prajurit arindit ka Ai. Anjeunna milih tilu puluh rebu prajurit anu gagah parkasa, tuluy dititah arindit peuting-peuting. ⁴Anjeunna marentah ka maranehna, “Ngadago bari nyegat di tukangeun kota—ulah jauh teuing. Maraneh kabeh kudu tetep waspada. ⁵Kuring jeung sakabeh pasukan rek ngadeukeutan kota. Lamun maranehna kaluar rek merangan urang saperti bareto, urang bakal kabur ti hareupeunana. ⁶Maranehna bakal nyusul urang nepi ka urang bisa ngalieurkeun maranehna jauh ti kota, sabab maranehna bakal ngomong, ‘Urang Israil keur kalabur ti hareupeun urang saperti bareto.’ Tuluy urang bakal kabur ti maranehna. ⁷Geura harudang tina tempat panyegatan, rebut eta kota, sabab Rama maraneh bakal masrahkeun kota eta ka maraneh. ⁸Lamun kota geus karebut, duruk. Pigawe saperti anu diparentahkeun ku Rama urang. Tingali—kuring geus marentah ka maraneh.”

⁹Tuluy ku Yosua maranehna dititah arindit, tuluy maranehna nepi ka tempat panyegatan sarta ngadago di antara Betel jeung Ai, di beulah kulon Ai, tapi Yosua mah peuting eta cicing di tengah-tengah rahayat. ¹⁰Isuk-isuk keneh Yosua geus hudang, tuluy ngumpulkeun rahayat, sarta jeung para kokolot Israil mingpin maranehna unggah ka Ai. ¹¹Sakabeh prajuritna arindit, maju nepi ka ngayuga hareupeun kota, tuluy masanggrahan di beulah kaler Ai, aya hiji lebak di antara maranehna jeung Ai. ¹²Anjeunna nyandak kira-kira lima rebu urang, tuluy masang pasukan panyegat di antara Betel jeung Ai, di beulah kulon kota. ¹³Nya kitu maranehna nempatkeun rahayat—sakumna pasukan di beulah kaler kota, bari pasukan tukangna di beulah kulonna—tuluy peuting eta Yosua turun ka tengah lebak. ¹⁴Barang raja Ai nenjo kitu, urang kota geus hudang isuk-isuk tuluy gancang kalaluar rek mapagkeun urang Israil dina perang, di tempat anu geus ditangtukeun nyanghareup ka Araba—manehna jeung sakabeh rahayatna. Manehna teu nyaho yen aya pasukan panyegat anu keur ngadago di tukangeun kota. ^a a v14 Araba teh lebak Yordan anu jero, ngabujur ngidul ti Laut Galilea nuju ka Laut Paeh. ¹⁵Yosua jeung sakabeh urang Israil ngahaja ngantep dirina didesek mundur, tuluy kalabur ka beulah gurun keusik. ¹⁶Sakabeh jalma di jero kota diadukan sina ngudag-ngudag; maranehna ngudag Yosua tuluy kabawa ngajauhan kota. ¹⁷Taya saurang oge nu nyesa di Ai atawa di Betel, kabeh kalaluar ngudag urang Israil; kota ditinggalkeun muka bae tuluy maranehna ngudag urang Israil.

¹⁸Tuluy Rama urang ngandika ka Yosua, “Acungkeun tumbak nu aya dina leungeun maneh ka arah Ai—eta kota rek diserenkeun ka maneh ku Kami.” Tuluy Yosua ngacungkeun tumbak nu aya dina leungeunna ka arah kota.

¹⁹Harita keneh basa anjeunna ngacungkeun leungeunna, pasukan panyegat gancang harudang tina tempatna, lumpat asup ka jero kota, ngarebut kota eta, tuluy gancang ngaduruk. ²⁰Urang Ai tuluy malik tuluy narenjo haseup kota ngelun ka langit, tapi geus teu bisa kabur ka mana-mana, sabab urang Israil anu tadina kalabur ka gurun keusik geus maringgal nyerang nu ngudag-ngudagna. ²¹Barang Yosua jeung sakabeh urang Israil narenjo yen pasukan panyegat geus ngarebut kota, sarta haseupna geus ngelun, maranehna tuluy malik tuluy numpes urang Ai. ²²Ari nu sejenna kalaluar ti jero kota rek mapagkeun maranehna, nepi ka urang Ai kajepit ku urang Israil ti dua jurusan. Urang Israil numpes maranehna nepi ka taya saurang oge nu salamet atawa bisa ngejat. ²³Ari raja Ai mah ditangkep hirup-hirup tuluy dibawa ka Yosua.

²⁴Sanggeus urang Israil anggeus maehan sakabeh pangeusi Ai di tanah lapang jeung di gurun keusik tempat maranehna diudag, sarta kabeh geus tiwas ku pedang nepi ka taya nu nyesa, sakabeh urang Israil tuluy marulang ka Ai sarta numpes kota eta ku pedang. ²⁵Sakabeh nu tiwas dina poe eta, boh lalaki boh awewe, aya dua welas rebu urang—nya eta sakabeh urang Ai. ²⁶Yosua tuluy bae ngacungkeun tumbakna nepi ka sakabeh pangeusi Ai ditumpes beresih. ²⁷Ngan ingon-ingon jeung harta rampasan kota eta bae anu diala ku urang Israil, saluyu jeung anu diparentahkeun ku Rama urang ka Yosua. ²⁸Nya kitu Yosua ngaduruk Ai sarta ngajadikeun gundukan ruruntuhan anu salilana, hiji tempat suwung nepi ka kiwari. ²⁹Raja Ai digantung dina tangkal nepi ka burit. Sanggeus panonpoe surup, Yosua marentah sangkan mayitna diturunkeun tuluy dialungkeun ka lawang gapura kota, tuluy di luhurna dinumpukan batu loba pisan—nepi ka kiwari batuna masih aya keneh.

Urang Israil Nganyarkeun Deui Perjangjian jeung Rama

³⁰Tuluy Yosua ngadegkeun hiji altar pikeun Rama urang, Allah Israil, di Gunung Ebal, ³¹saperti anu geus diparentahkeun ku Musa, abdi Rama urang, ka urang Israil—sakumaha anu geus ditulis dina Kitab Hukum Musa—nya eta altar tina batu anu teu dipahat, anu teu kungsi kasabit ku pakakas beusi. Dina altar eta maranehna ngahaturkeun kurban beuleuman ka Rama urang sarta ngurbankeun kurban karapihan. ³²Di dinya, di hareupeun urang Israil, anjeunna nulis dina batu-batu eta salinan hukum Musa, anu geus ditulis ku Musa. ³³Sakabeh urang Israil—boh urang asing boh pribumi—jeung para kokolot, para pajabat, sarta para hakim, narangtung di dua sisi peti perjangjian, nyanghareup ka para imam bani Lewi anu manggul peti perjangjian Rama urang. Nu saparo nyanghareup ka Gunung Gerisim, nu saparo deui nyanghareup ka Gunung Ebal, saperti anu ti heula geus diparentahkeun ku Musa, abdi Rama urang, sangkan ngaberkahan urang Israil. ³⁴Tuluy anjeunna maca sakabeh eusi hukum Taurat—berkah jeung panyapa—persis saperti anu geus ditulis dina Kitab Hukum. ³⁵Yosua maca unggal kecap anu geus diparentahkeun ku Musa—taya saukur hiji oge anu kaliwat—di hareupeun sakumna jamaah Israil: para awewe, barudak, sarta urang asing anu caricing di antara maranehna.