Josua 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹Toe sê ons Vader vir Josua: “Moenie bang wees of moed verloor nie. Neem al die weerbare manne saam met jou en trek op na Ai toe. Ek het die koning van Ai, sy volk, sy stad en sy land in jou hand gegee. ²Maak met Ai en sy koning soos jy met Jerigo en sy koning gemaak het—julle mag die buit en die vee vir julleself hou. Stel ’n hinderlaag agter die stad op.”

³Josua en al die weerbare manne het na Ai toe vertrek. Hy het 30 000 dapper krygsmanne gekies en hulle in die nag uitgestuur. ⁴Hy het hulle beveel: “Wag in ’n hinderlaag agter die stad—nie te ver nie. Bly julle almal waaksaam. ⁵Ek en al my mense sal na die stad toe aankom. Wanneer hulle teen ons uittrek soos voorheen, sal ons voor hulle vlug. ⁶Hulle sal agter ons aan uittrek totdat ons hulle van die stad af weglok, want hulle sal sê: ‘Hulle vlug voor ons soos voorheen.’ Dan sal ons van hulle af vlug. ⁷Kom uit die hinderlaag op en neem die stad in, want julle Vader sal dit in julle hand gee. ⁸Wanneer julle die stad inneem, steek dit aan die brand. Maak soos ons Vader beveel het. Kyk—ek het julle beveel.”

⁹Josua het hulle weggestuur, en hulle het na die plek van die hinderlaag gegaan en gewag tussen Bet-El en Ai, wes van Ai, maar hy het daardie nag onder die volk gebly. ¹⁰Josua het vroeg opgestaan en die volk gemonster, en saam met die oudstes van Israel het hy hulle na Ai toe gelei. ¹¹Al sy weerbare manne het vertrek en opgeruk totdat hulle reg oorkant die stad was, en hulle het noord van Ai kamp opgeslaan, met ’n dal tussen hulle en Ai. ¹²Hy het omtrent 5 000 man geneem en ’n hinderlaag tussen Bet-El en Ai gestel, wes van die stad. ¹³So het hulle die volk opgestel—die hele laer noord van die stad, en sy agterhoede wes daarvan—en daardie nag het Josua na die middel van die dal gegaan. ¹⁴Toe die koning van Ai dit sien, het die manne van die stad vroeg opgestaan en haastig uitgetrek om Israel in die geveg te ontmoet, by die bepaalde plek teenoor die Araba—hy en al sy mense. Hy het nie geweet dat daar ’n hinderlaag agter die stad wag nie. ^a a v14 Die Araba is die diep laagte van die Jordaanvallei wat van die See van Galilea af suid na die Dooie See toe loop. ¹⁵Josua en die hele Israel het hulle laat terugdryf en na die woestyn toe gevlug. ¹⁶Al die mense in die stad is opgeroep om hulle te agtervolg; hulle het Josua agtervolg en is van die stad af weggelok. ¹⁷Geen man het in Ai of Bet-El agtergebly wat nie agter Israel aan uitgetrek het nie; hulle het die stad oop gelaat en Israel agtervolg.

¹⁸Toe sê ons Vader vir Josua: “Steek die spies in jou hand na Ai toe uit—ek sal dit in jou hand gee.” Toe steek Josua die spies in sy hand na die stad toe uit.

¹⁹Die oomblik toe hy sy hand lig, het die hinderlaag uit sy plek opgestaan, die stad binnegehardloop, dit ingeneem en dit gou aan die brand gesteek. ²⁰Die manne van Ai het omgedraai en die rook van die stad na die hemel sien opstyg, en daar was geen pad om te vlug nie, want dié wat na die woestyn toe gevlug het, het teen hulle agtervolgers omgedraai. ²¹Toe Josua en die hele Israel sien dat die hinderlaag die stad ingeneem het en dat die rook opstyg, het hulle omgedraai en die manne van Ai verslaan. ²²Die ander het uit die stad gekom om hulle te ontmoet, sodat die manne van Ai tussen Israel aan albei kante vasgekeer was. Israel het hulle verslaan totdat niemand oorgebly of ontkom het nie. ²³Maar die koning van Ai het hulle lewend gevang en na Josua toe gebring.

²⁴Toe Israel klaar was met die doodmaak van al die inwoners van Ai in die oop veld en in die woestyn waarheen hulle hulle agtervolg het, en almal deur die swaard geval het totdat niemand oorgebly het nie, het die hele Israel na Ai toe teruggekeer en dit met die swaard verslaan. ²⁵Almal wat daardie dag geval het, mans sowel as vroue, was 12 000—al die mense van Ai. ²⁶Josua het sy spies opgehef gehou totdat hy al die inwoners van Ai met die banvloek getref het. ²⁷Israel het net die vee en die buit van daardie stad vir hulleself gehou, soos ons Vader Josua beveel het. ²⁸So het Josua Ai verbrand en dit ’n blywende puinhoop gemaak, ’n verlate plek tot vandag toe. ²⁹Hy het die koning van Ai aan ’n boom opgehang tot die aand toe. Met sonsondergang het Josua beveel dat sy lyk afgehaal word en by die ingang van die stadspoort gegooi word, en ’n groot hoop klippe is daaroor opgerig—dit is vandag nog daar.

Israel hernu die Vader se verbond

³⁰Toe het Josua vir ons Vader, die God van Israel, ’n altaar gebou op die berg Ebal, ³¹net soos Moses, die dienaar van ons Vader, die volk van Israel beveel het—soos geskryf staan in die Boek van die Wet van Moses—’n altaar van ongekapte klippe, onaangeraak deur yster. Daarop het hulle brandoffers aan ons Vader geoffer en maaltydoffers gebring. ³²Daar, voor die Israeliete, het hy op die klippe ’n afskrif van die wet van Moses geskryf, wat Moses geskryf het. ³³Die hele Israel—vreemdeling en gebore burger gelyk—met die oudstes, die opsigters en die rigters, het aan albei kante van die ark gestaan, teenoor die Levitiese priesters wat die ark van ons Vader se verbond gedra het. Die een helfte het na die berg Gerisim gekyk, die ander helfte na die berg Ebal, soos Moses, die dienaar van ons Vader, vroeër beveel het, om die volk van Israel te seën. ³⁴Toe het hy al die woorde van die wet voorgelees—die seën en die vloek—presies soos dit geskryf staan in die Boek van die Wet. ³⁵Josua het elke woord wat Moses beveel het, voorgelees—sonder om iets uit te laat—voor die hele vergadering van Israel: die vroue, die kinders en die vreemdelinge wat onder hulle gewoon het.