Rama kita Masrahake Ai marang Israel

Rama kita masrahake Ai kaping pindhone, kanthi cegatan lan api-api mundur, lan ratune digantung. Banjur, ing papan kang aneh ing antarane peperangan, sapasamuwan kabeh — kalebu wong manca — ngadeg ing gunung loro nalika saben tembunging angger-angger, berkah lan ipat-ipat, diwaca kanthi seru.

Pasal 8.

Banjur Rama kita ngandika marang Yusak: “Aja wedi lan aja tawar atimu. Gawanen kabeh prajurit, munggaha menyang Ai. Raja Ai, rakyate, kuthane lan tanahe wis Dakpasrahake marang kowe. Tandukna marang Ai lan rajane kaya kang wis koktindakake marang Yerikho lan rajane—nanging jarahan lan raja-kayane kena kokepek dhewe. Pasangen pendheman ana ing saburine kutha.”

Yusak lan sakabehe prajurit padha mangkat menyang Ai. Dheweke milih prajurit gagah prakosa telung puluh ewu, banjur diutus budhal ing wayah bengi. Dheweke mrentahake marang wong-wong mau: “Padha ngadhanga ana ing saburine kutha—aja adoh-adoh. Kowe kabeh padha dadia siaga. Aku lan rakyatku kabeh bakal nyedhaki kutha. Bareng wong-wong mau metu nyerang aku kaya sadurunge, aku kabeh bakal padha mlayu ngoncati wong-wong mau. Wong-wong mau bakal padha ngoyak aku kabeh, nganti daktuntun adoh saka kuthane, awit bakal padha ngucap, ‘Wong-wong iku padha mlayu ngoncati kita kaya sadurunge.’ Banjur aku kabeh bakal padha mlayu saka ngarepe wong-wong mau. Kowe kabeh banjur padha tangia saka pandhelikan, rebuten kuthane, awit Ramamu bakal masrahake kutha mau marang kowe kabeh. Samangsa kowe wis ngrebut kuthane, banjur obongana. Tindakna apa kang wis didhawuhake dening Rama kita. Delengen—aku wis mrentahake marang kowe kabeh.”

Yusak banjur ngutus wong-wong mau, temah padha mangkat menyang panggonan pandhelikan, ngenteni ana ing antarane Betel lan Ai, ing sisih kulone Ai, nanging Yusak nginep ing wayah bengi iku ana ing satengahe rakyat. Esuk umun-umun Yusak wis tangi, nglumpukake rakyat, banjur bebarengan karo para pinituwane Israel nuntun wong-wong mau munggah menyang Ai. Sakabehe prajurite padha mangkat, maju nganti tekan ngarepe kutha, banjur masang kemah ing sisih lor Ai, dene ana lebak ing antarane wong-wong mau lan kutha Ai. Dheweke njupuk watara wong lima ewu, banjur dipasang dadi pendheman ana ing antarane Betel lan Ai, ing sisih kulone kutha. Mangkono anggone padha nata rakyat—gunggunging kemah ana ing sisih lor kutha, dene pangawal mburi ana ing sisih kulone—banjur ing bengi iku Yusak lumebu ing satengahing lebak. Bareng raja Ai weruh kahanan iku, wong-wong sakuthane padha tangi esuk umun-umun lan enggal-enggal metu arep nglawan perang marang Israel, ana ing panggonan kang wis katemtokake adhep-adhepan karo Araba—iya raja mau lan sakabehe rakyate. Dheweke ora weruh yen ana pendheman ngadhang ana ing saburine kutha. ^a Yusak lan wong Israel kabeh ethok-ethok kadesek mundur, banjur padha mlayu menyang ara-ara samun. Rakyat kabeh kang ana ing kutha padha diajak metu ngoyak wong-wong mau; padha ngoyak Yusak nganti ketuntun adoh saka kuthane. Ora ana wong siji-sijia kang kari ana ing Ai utawa Betel kang ora metu ngoyak Israel; kuthane ditinggal menga, banjur padha ngoyak Israel.

Banjur Rama kita ngandika marang Yusak: “Tumbak kang ana ing tanganmu acungna marang Ai—kutha iku bakal Dakpasrahake marang kowe.” Yusak banjur ngacungake tumbak kang ana ing tangane marang kutha mau.

Bareng tangane diacungake, sanalika pendhelikan mau padha tangi saka panggonane, mlayu lumebu ing kutha, ngrebut kutha mau, banjur enggal-enggal diobong. Wong Ai padha noleh lan weruh kukuse kutha mumbul menyang langit, nanging wis ora ana dalan kanggo mlayu, awit wong-wong kang mlayu menyang ara-ara samun mau wis padha mbalik nglawan kang ngoyak. Bareng Yusak lan wong Israel kabeh weruh yen pendhelikan mau wis ngrebut kutha, lan kukuse kutha mumbul, banjur padha mbalik lan nggebag wong Ai. Dene wong-wong liyane padha metu saka kutha mapagake, satemah wong Ai padha kejepit ing antarane wong Israel saka loro-lorone. Wong Israel nggebag nganti ora ana siji-sijia kang urip utawa bisa oncat. Nanging raja Ai dicekel urip-uripan, banjur digawa menyang ngarepe Yusak.

Bareng wong Israel wis rampung anggone mateni sakabehe wong kang manggon ing Ai ana ing ara-ara ngeplak lan ing ara-ara samun, panggonan anggone padha ngoyak wong-wong mau, lan kabeh wis padha tiwas dening pedhang nganti entek, wong Israel kabeh banjur bali menyang Ai lan nggebag kutha mau nganggo pedhang. Gunggunge kabeh kang tiwas ing dina iku, lanang lan wadon, ana rolas ewu—yaiku sakabehe wong Ai. Yusak tansah ngacungake tumbake nganti sakabehe wong kang manggon ing Ai ditumpes kabeh. Wong Israel mung njupuk raja-kaya lan jarahan saka kutha mau kanggo awake dhewe, cocog karo kang wis didhawuhake dening Rama kita marang Yusak. Mangkono Yusak ngobong Ai lan ndadekake kutha mau tumpukan jugrugan kanggo salawase, dadi panggonan kang suwung nganti saprene. Raja Ai digantung ing wit nganti sore. Bareng srengenge angslup, Yusak prentah supaya layone diudhunake lan dibuwang ing ngarep lawanging gapuraning kutha, sarta ditumpuki watu akeh banget ing sadhuwure—kang isih ana nganti saiki.

Wong Israel Nganyarake Prajanjiane Rama kita

Banjur Yusak yasa misbyah konjuk marang Rama kita, Gusti Allahe Israel, ana ing Gunung Ebal, cocog karo kang wis didhawuhake dening Musa, abdine Rama kita, marang wong Israel—kaya kang wis katulis ing Kitab Torete Musa—yaiku misbyah saka watu kang durung tau diukir, kang durung tau kesenggol wesi. Ing kono wong-wong padha nyaosake kurban obaran konjuk marang Rama kita lan nyembeleh kurban keslametan. Ing kono, ana ing ngarepe wong Israel, Yusak nurun ing watu-watu mau salinan Torete Musa, kang wis katulis dening Musa. Wong Israel kabeh—dadia wong manca dadia wong wetonan—dalah para pinituwa, para punggawa, lan para hakim, padha ngadeg ing sisih loro-lorone pethi prajanjian, adhep-adhepan karo para imam Lewi kang ngusung pethi prajanjiane Rama kita. Saperangan ngadhep Gunung Gerizim, saperangane maneh ngadhep Gunung Ebal, cocog karo kang wis didhawuhake dhisik dening Musa, abdine Rama kita, supaya mberkahi wong Israel. Sawise iku Yusak maca sakabehe tembunging Toret—berkah lan laknat—persis kaya kang wis katulis ing Kitab Toret. Ora ana saksecap-kecapa saka sakabehe prentahe Musa kang ora diwaca dening Yusak ana ing ngarepe sakabehe pasamuwane Israel: para wong wadon, bocah-bocah, lan wong manca kang manggon ing satengahe.