يشوع 8 FHB Father's Heart Bible™

8 ¹پوءِ اسان جي پيءُ يشوع کي فرمايو تہ ”ڊڄ نہ ۽ همت نہ هار. سڀ ويڙهاڪ ماڻهو پاڻ سان وٺي عائي ڏانهن چڙهي وڃ. مون عائي جو بادشاهه، سندس ماڻهو، سندس شهر ۽ سندس ملڪ تنهنجي هٿ ۾ ڏنا آهن. ²عائي ۽ سندس بادشاهه سان اهو ئي ڪر جيڪو تو يريحو ۽ سندس بادشاهه سان ڪيو هو، رڳو لُٽ جو مال ۽ چوپايو مال پاڻ لاءِ رکجانءِ. شهر جي پٺيان گھات ويھار.“

³يشوع ۽ سڀ ويڙهاڪ ماڻهو عائي تي چڙهائي ڪرڻ لاءِ روانا ٿيا. ٽيهه هزار زورآور جوڌا چونڊيائين ۽ رات جو کين موڪليائين. ⁴کين حڪم ڏنائين تہ ”شهر جي پٺيان، گھڻو پري نہ، گھات ۾ ويھو. اوهين سڀ سجاڳ رهجو. ⁵آءٌ ۽ منهنجا سڀ ماڻهو شهر جي ويجهو وينداسين. جڏهن اهي اڳي وانگر اسان سان جنگ ڪرڻ لاءِ نڪرندا، تڏهن اسين سندن اڳيان ڀڄي وينداسين. ⁶اهي اسان جي پٺيان نڪرندا، تان جو اسين کين شهر کان پري ڇڪي وينداسين، ڇاڪاڻ تہ اهي چوندا تہ ’اهي اڳي وانگر اسان جي اڳيان ڀڄي رهيا آهن.‘ تڏهن اسين سندن اڳيان ڀڄندا هلنداسين. ⁷پوءِ اوهين گھات مان اُٿي شهر تي قبضو ڪجو، ڇالاءِ جو اوهان جو پيءُ اهو اوهان جي هٿ ۾ ڏيندو. ⁸جڏهن اوهين شهر کي قبضي ۾ آڻيو، تڏهن ان کي باهہ ڏجو. جيئن اسان جي پيءُ حڪم ڏنو آهي، تيئن ڪجو. ڏسو، مون اوهان کي حڪم ڏنو آهي.“

⁹يشوع کين موڪليو، تہ اهي گھات واري جاءِ ڏانهن ويا ۽ بيت ايل ۽ عائي جي وچ ۾، عائي جي اولهہ پاسي، ويھي رهيا؛ پر يشوع اها رات ماڻهن ۾ رهيو. ¹⁰يشوع صبح سوير اُٿي ماڻهن جي ڳڻپ ڪئي، ۽ اسرائيل جي بزرگن سان گڏ اڳواڻي ڪندي کين عائي ڏانهن وٺي ويو. ¹¹سندس سڀ ويڙهاڪ روانا ٿيا، اڳتي وڌندا شهر جي سامهون پهتا ۽ عائي جي اتر ۾ ڊيرو ڪيائون؛ انهن ۽ عائي جي وچ ۾ هڪ واديءَ هئي. ¹²اٽڪل پنج هزار ماڻهو کڻي بيت ايل ۽ عائي جي وچ ۾، شهر جي اولهہ پاسي گھات ۾ ويھاريائين. ¹³سو ماڻهن کي ائين ترتيب سان بيهاريائون، سڄو لشڪر شهر جي اتر ۾ ۽ سندس پويون دستو شهر جي اولهہ ۾؛ ۽ اها رات يشوع واديءَ جي وچ ۾ ويو. ¹⁴جڏهن عائي جي بادشاهه اهو ڏٺو، تڏهن شهر جا ماڻهو صبح سوير اُٿيا ۽ هو ۽ سندس سڀ ماڻهو اسرائيل سان جنگ ڪرڻ لاءِ، عربہ جي سامهون مقرر ڪيل جاءِ تي، تڪڙا نڪري آيا. کيس خبر ڪانہ هئي تہ شهر جي پٺيان گھات ويٺل آهي. ^a a v14 عربہ اردن جي واديءَ جو اهو اونهو علائقو آهي جيڪو گليل جي ڍنڍ کان ڏکڻ طرف مئل سمنڊ ڏانهن ويندو آهي. ¹⁵يشوع ۽ سڄي اسرائيل پاڻ کي ڌڪجڻ ڏنو ۽ بيابان ڏانهن ڀڄي نڪتا. ¹⁶شهر جي سڀني ماڻهن کي سندن پيڇو ڪرڻ لاءِ سڏيو ويو؛ انهن يشوع جو پيڇو ڪيو ۽ شهر کان پري ڇڪجي ويا. ¹⁷عائي يا بيت ايل ۾ ڪوبہ ماڻهو نہ بچيو جيڪو اسرائيل جي پٺيان نہ نڪتو هجي؛ شهر کي کليل ڇڏي اسرائيل جو پيڇو ڪيائون.

¹⁸پوءِ اسان جي پيءُ يشوع کي فرمايو تہ ”پنهنجي هٿ وارو نيزو عائي ڏانهن ڊگھو ڪر، ڇالاءِ جو آءٌ اهو تنهنجي هٿ ۾ ڏيندس.“ تڏهن يشوع پنهنجي هٿ وارو نيزو شهر ڏانهن ڊگھو ڪيو.

¹⁹جيئن ئي هن هٿ مٿي ڪيو، تيئن گھات وارا پنهنجي جاءِ تان اُٿيا، ڊوڙي شهر ۾ گھڙيا، ان تي قبضو ڪيائون ۽ جلدي ان کي باهہ ڏنائون. ²⁰عائي جي ماڻهن مڙي ڏٺو تہ شهر جو دونهون آسمان تائين مٿي چڙهي رهيو هو، ۽ کين ڀڄڻ جو ڪوبہ رستو نہ رهيو هو، ڇاڪاڻ تہ بيابان ڏانهن ڀڄندڙ ماڻهو پنهنجي پيڇو ڪندڙن تي موٽي آيا هئا. ²¹جڏهن يشوع ۽ سڄي اسرائيل ڏٺو تہ گھات وارن شهر تي قبضو ڪري ورتو آهي ۽ شهر جو دونهون مٿي چڙهي رهيو آهي، تڏهن اهي موٽيا ۽ عائي جي ماڻهن کي ماري وڌائون. ²²ٻين بہ شهر مان نڪري کين منهن ڏنو، ائين عائي جا ماڻهو اسرائيل جي ٻنهي ڌرين جي وچ ۾ ڦاسي پيا. اسرائيل کين ايستائين ماريو جيستائين ڪوبہ نہ بچيو ۽ نہ ڀڄي سگھيو. ²³پر عائي جي بادشاهه کي جيئرو پڪڙي يشوع وٽ آندائون.

²⁴جڏهن اسرائيل عائي جي سڀني رهاڪن کي ٻاهر ميدان ۽ بيابان ۾، جتي سندن پيڇو ڪيو هئائون، ماري ڪڍيو، ۽ سڀ تلوار سان ڪِري پيا تان جو ڪوبہ نہ بچيو، تڏهن سڄو اسرائيل عائي ڏانهن موٽيو ۽ ان کي تلوار سان ماريائين. ²⁵انهيءَ ڏينهن جيڪي ڪِريا، مرد ۽ عورتون ٻئي، تن جو تعداد ٻارنهن هزار هو، اهي سڀ عائي جا ماڻهو هئا. ²⁶يشوع پنهنجو نيزو تيستائين مٿي کنيو رکيو جيستائين عائي جي سڀني رهاڪن کي تباهيءَ لاءِ وقف نہ ڪيائين. ²⁷اسرائيل رڳو انهيءَ شهر جا چوپايا ۽ لُٽ جو مال پاڻ لاءِ رکيو، جيئن اسان جي پيءُ يشوع کي حڪم ڏنو هو. ²⁸تنهنڪري يشوع عائي کي ساڙي وڌو ۽ ان کي هميشه لاءِ کنڊرن جو ڍير بڻائي ڇڏيائين، جيڪو اڄ ڏينهن تائين ويران آهي. ²⁹عائي جي بادشاهه کي شام تائين وڻ تي ٽنگيائين. سج لهڻ مهل يشوع حڪم ڏنو تہ سندس لاش لاهي شهر جي دروازي جي دڳ تي اڇلايو وڃي، ۽ مٿس پٿرن جو وڏو ڍير ٺاهيو وڃي، جيڪو اڄ تائين اتي آهي.

اسرائيل پيءُ جو عهد نئين سر ڪري ٿو

³⁰پوءِ يشوع عيبال جبل تي اسان جي پيءُ، اسرائيل جي خدا لاءِ قربانگاهه ٺاهي، ³¹جيئن اسان جي پيءُ جي ٻانهي موسيٰ اسرائيل جي ماڻهن کي حڪم ڏنو هو، ۽ جيئن موسيٰ جي شريعت جي ڪتاب ۾ لکيل آهي، تيئن اڻگھڙيل پٿرن جو قربانگاهه ٺاهيائون، جنهن تي لوهه نہ لڳو هو. ان تي اسان جي پيءُ لاءِ سڙندڙ قربانيون پيش ڪيائون ۽ سلامتيءَ جون قربانيون ڪيائون. ³²اتي اسرائيلين جي اڳيان هن پٿرن تي موسيٰ جي شريعت جي نقل لکي، جيڪا موسيٰ لکي هئي. ³³سڄو اسرائيل، پرڏيهي ۽ ديسي ٻئي، بزرگن، سردارن ۽ منصفن سان گڏ، صندوق جي ٻنهي پاسن تي، انهن ليوي ڪاهنن جي سامهون بيٺو جيڪي اسان جي پيءُ جي عهد جو صندوق کڻيو بيٺا هئا. اڌ ماڻهو گرزيم جبل جي سامهون ۽ اڌ ماڻهو عيبال جبل جي سامهون هئا، جيئن اسان جي پيءُ جي ٻانهي موسيٰ اڳ ۾ حڪم ڏنو هو، تہ اسرائيل جي ماڻهن کي برڪت ڏني وڃي. ³⁴پوءِ شريعت جون سڀ ڳالهيون، برڪت ۽ لعنت ٻئي، جهڙيون شريعت جي ڪتاب ۾ لکيل آهن تهڙيون ئي پڙهي ٻڌايائين. ³⁵موسيٰ جيڪو بہ حڪم ڏنو هو، ان جو هڪڙو لفظ بہ ڇڏڻ کانسواءِ يشوع اسرائيل جي سڄي جماعت، عورتن، ٻارن ۽ انهن پرڏيهين جي اڳيان جيڪي سندن وچ ۾ رهندا هئا، پڙهي ٻڌايو.