يشوع 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹جڏهن يردن جي ٻئي پاسي وارن سڀني بادشاهن—جبلي ملڪ، هيٺاهين علائقي ۽ لبنان تائين وڏي سمنڊ جي سڄي ڪناري وارن—حتين، اموريين، ڪنعانين، فرزين، حويين ۽ يبوسين اهو ٻڌو تہ، ²تڏهن اهي سڀ يشوع ۽ اسرائيل سان وڙهڻ لاءِ هڪ ٿي گڏ ٿيا. ³پر جڏهن گبعون جي ماڻهن اهو ٻڌو تہ يشوع يريحو ۽ عائي سان ڇا ڪيو هو، ⁴تڏهن هنن بہ حيلو ڪيو: سفيرن جو روپ ڌاري، پنهنجن گڏهن تي پراڻا بورا ۽ ڦاٽل، ڳنڍيل پراڻيون مشڪون لادي روانا ٿيا، ⁵پيرن ۾ پراڻيون ۽ ڳنڍيل جتيون هيون، بدن تي ڦاٽل پراڻا ڪپڙا هئا؛ سندن سموري ماني سڪل ۽ ڀورا ڀورا ٿيل هئي. ⁶هو گلگال جي ڇانوڻي ۾ يشوع وٽ وڃي کيس ۽ اسرائيلي ماڻهن کي چيائون تہ ”اسين پري جي ملڪ کان آيا آهيون؛ تنهنڪري هاڻي اسان سان عهد ڪريو.“

⁷پر اسرائيل جي ماڻهن حويين کي چيو تہ ”شايد اوهين اسان جي وچ ۾ ئي رهندا آهيو؛ پوءِ اسين اوهان سان عهد ڪيئن ڪريون؟“

⁸هنن يشوع کي چيو تہ ”اسين تنهنجا ٻانها آهيون.“ يشوع پڇيو تہ ”اوهين ڪير آهيو ۽ ڪٿان آيا آهيو؟“

⁹هنن کيس چيو تہ ”تنهنجا ٻانها خداوند تنهنجي خدا جي نالي لاءِ ڏاڍي پري جي ملڪ کان آيا آهن، ڇاڪاڻ تہ اسان سندس آوازو ٻڌو آهي—هن مصر ۾ جيڪي ڪجهه ڪيو سو سڀ، ¹⁰ان سان گڏ يردن جي ٻئي پاسي وارن ٻن اموري بادشاهن—حسبون جي بادشاهه سيحون ۽ بسن جي بادشاهه عوج، جيڪو عشتاروت ۾ حڪومت ڪندو هو—سان هن جيڪي ڪجهه ڪيو سو سڀ. ¹¹تنهنڪري اسان جي بزرگن ۽ اسان جي سڀني ماڻهن چيو تہ ’سفر لاءِ سامان کڻي، انهن سان ملڻ لاءِ وڃو ۽ کين چئو تہ ”اسين اوهان جا ٻانها آهيون؛ هاڻي اسان سان عهد ڪريو.“‘ ¹²اوهان وٽ اچڻ لاءِ جنهن ڏينهن اسين گهران نڪتاسين، تنهن ڏينهن جڏهن اسان ماني ٻڌي ورتي هئي تڏهن اها گرم هئي؛ هاڻي ڏسو، اها سڪل ۽ ڀورا ڀورا ٿيل آهي. ¹³هي مشڪون جڏهن اسان هنن کي ڀريو هو تڏهن نيون هيون؛ هاڻي ڦاٽل آهن. ڏاڍي ڊگهي سفر سبب اسان جا ڪپڙا ۽ جتيون بہ پراڻيون ٿي ويون آهن.“

¹⁴تنهنڪري ماڻهن سندن کاڌي جي سامان مان ڪجهه چکيو، پر اسان جي پيءُ کان صلاح نہ پڇيائون. ¹⁵پوءِ يشوع هنن سان صلح ڪيو ۽ کين جيئرو رکڻ جو عهد ڪٽيو، ۽ جماعت جي اڳواڻن بہ هنن سان قسم کنيو. ^a a v15 ’عهد ڪٽڻ‘ هڪ قديم محاورو آهي: رسمي معاهدا ٻنهي ڌرين جي وچ ۾ جانور قربان ڪري، کين ٻن ٽڪرن ۾ ورهائڻ سان پختا ڪيا ويندا هئا. ¹⁶هنن سان عهد ڪرڻ کان ٽن ڏينهن پوءِ کين خبر پئي تہ اهي ماڻهو سندن پاڙيسري آهن ۽ سندن وچ ۾ رهن ٿا. ¹⁷اسرائيلي ڪوچ ڪري ٽئين ڏينهن سندن شهرن تائين پهتا. سندن شهر هي هئا: گبعون، ڪفيره، بيروت ۽ قريت يعريم. ¹⁸پر اسرائيلين کين نہ ماريو، ڇاڪاڻ تہ جماعت جي اڳواڻن هنن سان اسان جي پيءُ، اسرائيل جي خدا، جي نالي تي قسم کنيو هو. سڄي جماعت اڳواڻن تي شڪايت ڪرڻ لڳي. ¹⁹پر سڀني اڳواڻن سڄي جماعت کي چيو تہ ”اسان هنن سان اسان جي پيءُ، اسرائيل جي خدا، جي نالي تي قسم کنيو آهي، تنهنڪري هاڻي اسين کين هٿ نہ ٿا لائي سگهون. ²⁰اسين هنن سان هيئن ڪنداسين: کين جيئرو رهڻ ڏينداسين، تہ جيئن انهيءَ قسم سبب جيڪو اسان هنن سان کنيو، اسان تي ڪو غضب نہ اچي.“ ²¹اڳواڻن انهن ماڻهن کي چيو تہ ”کين جيئرو رهڻ ڏيو.“ تنهنڪري اهي سڄي جماعت لاءِ ڪاٺيون ڪٽيندڙ ۽ پاڻي ڀرڻ وارا ٿي پيا، جيئن اڳواڻن هنن سان واعدو ڪيو هو.

²²پوءِ يشوع هنن کي سڏي چيائين تہ ”اوهان اسان سان ٺڳي ڇو ڪئي؟ اوهان چيو تہ ’اسين اوهان کان ڏاڍو پري رهون ٿا،‘ جڏهن تہ اوهين اسان جي وچ ۾ ئي رهو ٿا. ²³تنهنڪري هاڻي اوهين لعنتي آهيو: اوهين سدائين ٻانها ٿي رهندا—منهنجي پيءُ جي گهر لاءِ ڪاٺيون ڪٽيندڙ ۽ پاڻي ڀرڻ وارا.“

²⁴هنن يشوع کي وراڻيو تہ ”تنهنجن ٻانهن کي پڪ سان ٻڌايو ويو هو تہ خداوند تنهنجي خدا پنهنجي ٻانهي موسيٰ کي حڪم ڏنو هو تہ تو کي سڄو ملڪ ڏئي ۽ ان ۾ رهندڙ سڀني کي تنهنجي اڳيان ناس ڪري ڇڏي. تنهنڪري تنهنجي ڪري پنهنجي جانن لاءِ ڏاڍو ڊڄي اسان هيءُ ڪم ڪيو. ²⁵هاڻي اسين تنهنجي هٿ ۾ آهيون. جيڪو ڪجهه تنهنجي نظر ۾ سٺو ۽ درست لڳي، سو اسان سان ڪر.“

²⁶تنهنڪري هن هنن سان ائين ڪيائين: کين اسرائيل جي ماڻهن جي هٿان بچائي ورتائين، ۽ اسرائيلين کين نہ ماريو. ²⁷انهيءَ ڏينهن يشوع کين جماعت ۽ اسان جي پيءُ جي قربانگاهه لاءِ—جيڪا جاءِ هو چونڊيندو، تنهن ۾—ڪاٺيون ڪٽيندڙ ۽ پاڻي ڀرڻ وارا بڻايو، ۽ اڄ تائين ائين ئي آهي.