Ιησούς του Ναυή 9 FHB Father's Heart Bible™

9 ¹Όταν τα έμαθαν αυτά όλοι οι βασιλιάδες πέρα από τον Ιορδάνη —στην ορεινή περιοχή, στην πεδινή και σε όλη την ακτή της Μεγάλης Θάλασσας προς τον Λίβανο— οι Χετταίοι, οι Αμορραίοι, οι Χαναναίοι, οι Φερεζαίοι, οι Ευαίοι και οι Ιεβουσαίοι, ²συγκεντρώθηκαν όλοι μαζί σαν ένας, για να πολεμήσουν τον Ιησού και τον Ισραήλ. ³Όμως οι κάτοικοι της Γαβαών, όταν έμαθαν τι είχε κάνει ο Ιησούς στην Ιεριχώ και στη Γαι, ⁴ενήργησαν κι αυτοί με πονηριά: ξεκίνησαν μεταμφιεσμένοι σε απεσταλμένους, παίρνοντας για τα γαϊδούρια τους φθαρμένα σακιά και παλιά ασκιά κρασιού, σκισμένα και μπαλωμένα, ⁵φθαρμένα, μπαλωμένα σανδάλια στα πόδια τους και κουρελιασμένα ρούχα πάνω τους· όλο το ψωμί τους ήταν ξερό και θρυμματισμένο. ⁶Πήγαν στον Ιησού, στο στρατόπεδο στα Γάλγαλα, και είπαν σ' αυτόν και στους Ισραηλίτες: «Ήρθαμε από μακρινή χώρα· κάντε τώρα διαθήκη μαζί μας».

⁷Οι άντρες όμως του Ισραήλ είπαν στους Ευαίους: «Μπορεί να κατοικείτε ανάμεσά μας. Πώς μπορούμε να κάνουμε διαθήκη μαζί σας;»

⁸Εκείνοι είπαν στον Ιησού: «Εμείς είμαστε δούλοι σου». Ο Ιησούς ρώτησε: «Ποιοι είστε και από πού έρχεστε;»

⁹Εκείνοι του απάντησαν: «Οι δούλοι σου ήρθαν από πολύ μακρινή χώρα για το όνομα του Κυρίου, του Θεού σου, γιατί ακούσαμε τη φήμη του —όλα όσα έκανε στην Αίγυπτο, ¹⁰και όλα όσα έκανε στους δύο βασιλιάδες των Αμορραίων πέρα από τον Ιορδάνη —στον Σηών, τον βασιλιά της Εσεβών, και στον Ωγ, τον βασιλιά της Βασάν, που βασίλευε στην Ασταρώθ. ¹¹Έτσι, οι πρεσβύτεροί μας και όλος ο λαός μας είπαν: “Πάρτε τρόφιμα για το ταξίδι, πηγαίνετε να τους συναντήσετε και πείτε τους: ‘Εμείς είμαστε δούλοι σας· κάντε τώρα διαθήκη μαζί μας’”. ¹²Το ψωμί μας ήταν ζεστό όταν το ετοιμάσαμε στα σπίτια μας, την ημέρα που φύγαμε για να έρθουμε σ' εσάς· τώρα, δείτε —είναι ξερό και θρυμματισμένο. ¹³Αυτά τα ασκιά ήταν καινούρια όταν τα γεμίσαμε —τώρα είναι σκισμένα. Και τα ρούχα μας και τα σανδάλια μας φθάρηκαν από το πάρα πολύ μακρύ ταξίδι».

¹⁴Έτσι οι άντρες δοκίμασαν από τα τρόφιμά τους, αλλά δε ζήτησαν τη συμβουλή του Πατέρα μας. ¹⁵Τότε ο Ιησούς έκανε ειρήνη μαζί τους και έκοψε διαθήκη για να τους αφήσει να ζήσουν, και οι αρχηγοί της κοινότητας τους ορκίστηκαν. ^a a v15 Το «κόβω διαθήκη» είναι αρχαίος ιδιωματισμός: οι επίσημες συμφωνίες επικυρώνονταν με τη θυσία ζώων, που τα μοίραζαν ανάμεσα στα δύο μέρη. ¹⁶Τρεις ημέρες αργότερα, αφού είχαν κάνει τη διαθήκη μαζί τους, έμαθαν ότι αυτοί ήταν γείτονες που κατοικούσαν ανάμεσά τους. ¹⁷Οι Ισραηλίτες ξεκίνησαν και έφτασαν στις πόλεις τους την τρίτη ημέρα. Οι πόλεις τους ήταν: η Γαβαών, η Χεφιρά, η Βηρώθ και η Κιριάθ-Ιαρίμ. ¹⁸Ο Ισραήλ όμως δεν τους επιτέθηκε, επειδή οι αρχηγοί της συνάθροισης τούς είχαν ορκιστεί στον Πατέρα μας, τον Θεό του Ισραήλ. Και όλη η συνάθροιση γόγγυζε εναντίον των αρχηγών. ¹⁹Όμως όλοι οι αρχηγοί είπαν σε όλη την κοινότητα: «Τους ορκιστήκαμε στον Πατέρα μας, τον Θεό του Ισραήλ, γι' αυτό τώρα δεν μπορούμε να τους αγγίξουμε. ²⁰Να τι θα κάνουμε σ' αυτούς: θα τους αφήσουμε να ζήσουν, ώστε να μην πέσει πάνω μας οργή για τον όρκο που τους δώσαμε». ²¹Οι αρχηγοί τούς είπαν: «Ας ζήσουν». Έτσι έγιναν ξυλοκόποι και νεροκουβαλητές για όλη την κοινότητα, όπως είχαν υποσχεθεί οι αρχηγοί.

²²Τότε ο Ιησούς τους κάλεσε: «Γιατί μας εξαπατήσατε, λέγοντας: “Κατοικούμε πολύ μακριά σας”, ενώ κατοικείτε ανάμεσά μας; ²³Γι' αυτό τώρα είστε καταραμένοι: θα είστε πάντοτε δούλοι —ξυλοκόποι και νεροκουβαλητές για τον οίκο του Πατέρα μου».

²⁴Εκείνοι απάντησαν στον Ιησού: «Στους δούλους σου είχε ειπωθεί καθαρά ότι ο Κύριος, ο Θεός σου, είχε διατάξει τον δούλο του τον Μωυσή να σας δώσει όλη τη γη και να εξολοθρεύσει μπροστά σας όλους όσους κατοικούν σ' αυτήν. Έτσι, επειδή φοβηθήκαμε πάρα πολύ για τη ζωή μας εξαιτίας σας, κάναμε αυτό. ²⁵Τώρα είμαστε στα χέρια σου. Κάνε μας ό,τι σου φαίνεται καλό και σωστό».

²⁶Έτσι έκανε γι' αυτούς, γλιτώνοντάς τους από τα χέρια του λαού του Ισραήλ, και δεν τους σκότωσαν. ²⁷Εκείνη την ημέρα ο Ιησούς τους έκανε ξυλοκόπους και νεροκουβαλητές για την κοινότητα και για το θυσιαστήριο του Πατέρα μας, στον τόπο που θα διάλεγε —κι έτσι παραμένει μέχρι σήμερα.